20-01-06

Culturele ontworteling.


Al heel wat onderzoeken werden verricht naar de vraag waarom zoveel moslimjongeren in de criminaliteit verzeild geraken.
Ook in media, maar vooral in de buitenlandse politiek is veel gespeculeerd over de oorzaken van de ontsporing en criminaliteit bij Marokkaanse jongeren in het bijzonder.
Het zijn het stelselmatige gebrek aan fatsoen en kennelijk ontbreken van enige kennis van normen en waarden die het maatschappelijk onbehagen voeden.

Waaraan ligt het?

Een gebrek aan integratie kan de oorzaak niet zijn, want juist de niet-geïntegreerde vaders en grootvaders kwamen nauwelijks in de criminaliteitsstatistieken voor.
Alleen de sociaal zwakkere positie van Marokkaanse gezinnen, de slechte onderwijs- en arbeidspositie van Marokkanen blijven in de visie van vooral linkse kringen overeind als verklaring voor de criminaliteit bij deze jongeren.
Wat zij dan graag ‘de kanslozen’ noemen. Nochtans krijgt iedereen hier dezelfde kansen. School is er voor iedereen. En wat de kansen betreft krijgen ze hier beslist méér mogelijkheden dan in hun thuisland.

Al jaren wordt er veel geld gepompt in projecten die steeds weer zonder resultaten blijven.
Deze stelling, dat het sociaal achtergestelde jongeren betreft, kanslozen die geen werk vinden werd nog maar eens door onze politici geuit na de rellen in Parijs en ook bij ons in Brussel.
Terwijl het merendeel van deze reljongeren normaal nog school loopt bleef de media en sommige politici de autochtone bevolking met de vinger wijzen als waren zij de schuldigen van deze rellen.
Meer nog! Terwijl een Algerijns meisje, uit dezelfde school van de twee jongens die de dood vonden in de elektriciteitscabine, op televisie vertelde dat de twee op de vlucht waren voor een rivaliserende jeugdbende die eveneens drugs dealden, vertelde men hier in Terzake dat de twee boefjes op de vlucht waren voor de racistische politie.

Volgens filosoof Alain Finkielkraut bestaat in Europa de neiging om de gebeurtenissen te ontvluchten door naar een oorzaak te zoeken. Hij zegt: “Als de relschoppers blanken waren, of skinheads, zou men eerst roepen wat voor een schandaal dat is”.

En deze visie is juist, denk maar even terug aan de twee werkloze idioten in Sint-Niklaas flink beschonken een paar auto’s in de fik hadden gestoken. De bloedrode burgemeester Willockx was zelfs opgetogen om in zijn verklaring te kunnen melden dat het ‘geen allochtonen’ waren.
Indien de daders van rechtse signatuur waren geweest dan had de media er een hele week kunnen over schrijven en had Willockx beslist gehuild van plezier voor de camera.

Voor de groei en bloei van een sterke islamitische beweging is niet zoveel nodig. Er is altijd wel een groep die op zoek is naar het strenge geloof waaraan je een duidelijke identiteit kunt ontlenen.

Niet eens om de inhoud van de dogma’s, maar om de vastigheid die het biedt. Want er is inderdaad niet veel voor nodig om fundamentalist te worden. Een identiteitsprobleem volstaat….en daar knelt het schoentje.

<<<

In een multiculturele maatschappij wordt verondersteld dat mensen met elkaar in harmonie leven. In een assimilatiebeleid (zoals in Frankrijk) gaat men ervan uit dat de immigranten politiek, seculier en cultureel volledig worden zoals de autochtone bewoners van het gastland.

Maar zoals we kunnen vaststellen blijken geen van beide systemen te willen lukken. Want als iemand zijn religie behoudt, dan wil dat zeggen dat hij ook zijn cultuur behoudt en andersom.
Doordat een grote meerderheid van de laatste generatie neerkijkt op de gebruiken, religie en cultuur van de ouders en grootouders, en de traditionele familiewaarden het moeten afleggen tegen individualisme en een fascinatie voor het snelle geld, leidt in feite immigratie tot een culturele ontworteling.

Sommigen geraken daardoor danig gefrustreerd omdat zij hun oorspronkelijke cultuur kwijt zijn, maar er verder niet in slagen zich volledig burger te voelen in het gastland waarin zij geboren werden. Zij vormen bendes die best kunnen vergeleken worden met de Amerikaanse ‘street culture’ uit de getto’s.

Hun kleding met capuchons, dure merken, hun muziek en eetgewoonten (hamburgers bij MacDonalds)...
De typische straatjeugd.
Ze zijn bezeten door de consumptiemaatschappij, maar zijn sociaal, intellectueel en economisch niet aangepast om hun wensen te kunnen realiseren. Ze leven van uitkeringen, handelen in drugs, diefstallen en alles waarmee snel en gemakkelijk veel geld kan verdiend worden. Schoolgaande jongeren spijbelen vaak en vinden school lopen iets voor doetjes.



Toen Bill Cosby in Amerika zijn bezorgdheid uitsprak over de zwarte jeugdbendes die leven van de criminaliteit zonder enig toekomstperspectief en hen opriep om te studeren en netjes Engels te leren praten, werd hij uitgescholden door een groot deel van de zwarte gemeenschap.
Een beroep leren en een opleiding krijgen stond gelijk met ‘acting white’.

Hetzelfde doet zich hier bij ons voor. Maar jammer genoeg hebben we hier geen Bill Cosby om de vinger op de wonde te leggen, en wanneer sommige Vlamingen het doen worden ze uitgescholden voor racisten.

Dat hiermee een hele generatie verloren gaat schijnt niemand te deren. Dat anderen door hun gedrag mee de kop van jute worden, evenmin.
Als deze generatie en de komende geen werk kan vinden, ’t ja...dan ligt dat toch aan de racistische werkgevers, of niet soms?
Nochtans zei een medewerker van StepStone dat de werkloosheid verhelpen bij Noord-Afrikanen moeilijk ligt. Ze hebben problemen met gezag, punctualiteit en vooral met vrouwelijke chefs...

Je hebt natuurlijk ook de middenklasse. Zij die toch proberen om op te gaan in het gastland. Er zijn voorbeelden genoeg. Zij zijn meestal weinig of niet religieus, of in ieder geval gematigd. Dikwijls getrouwd of samenwonend met een partner uit het gastland. Maar zij scheppen geen problemen en vormen werkelijk een meerwaarde aan onze maatschappij.


Sommigen, die ook een goede opleiding hebben genoten, ambiëren vooral een job in overheidsdienst om op die manier voor ‘eigen volk eerst’ te kunnen zorgen.
Het beste voorbeeld vinden we bij de nieuwbakken tweetalige Algerijnse en ‘vervangend’ burgemeester Faouzia Hariche (PS) in Brussel, die van zodra ze tot schepen werd verkozen haar man, Mohamed Laghmiche, benoemde tot directeur van de vzw Jeunesse à Bruxelles, waarvan zij zelf voorzitster is.



Ze voegde er nog een dotatie bij van 117.000 euro. En de Belgische medewerkers op haar kabinet werden buiten gewipt om ze te vervangen door Noord-Afrikanen.

Zo zijn er nog tal van voorbeelden, staatssecretaris en notoir negationist van de Armeense genocide, Emir Kirr, en Jahjah die onder valse voorwendselen ons land binnen geraakte en hier financiële steun trekt.
Fraihi Tarik, voorzitter van Kif-Kif, die al jaren op zijn forum uitschreeuwt hoe racistisch alle partijen in dit land wel zijn, zonder te beseffen hoe racistisch hij zelf is tegenover het gastland waarin hij zijn dromen kon waar maken.


En dan heb je ook nog de generatie die teruggrijpt naar de islam. Niet de islam van hun opa, maar de fundamentalistische islam.

Het hoofddoekje is niet zomaar ‘een stukje textiel’, zoals ooit iemand bij de Commissie voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding beweerde, het is veeleer een fundamentalistisch symbool van de islam en wordt nu eens uitgevoerd als uiting van cultuur, dan weer ter bescherming van de eigen identiteit terwijl het in de meeste gevallen enkel en alleen gaat om het uitdragen van het fundamentele islamitische gedachtegoed.
Anderen dragen het dan weer om met rust te worden gelaten of worden verplicht door hen echtgenoten.



Een moslima op Maroc.nl vond echter dat het verkeerd was om in Het Westen een hoofddoek te dragen. Ze schreef dat de zin van het hoofddoekje hier verloren ging, omdat het in de Arabische landen vooral gedragen wordt om als vrouw niet op te vallen. Wie het hier draagt, schreef ze, doet het om op te vallen en draagt het om te provoceren.

Een medewerkster van het VDAB vertelde dat veel vrouwen het hoofddoekje enkel dragen wanneer ze moeten gaan solliciteren.

Tijdens een interview in Knack vertelde Anissa Temsamani dat haar moeder in de jaren ’60 hier arriveerde in minirok en met hoge plateauschoenen, en dat ze nu uit angst voor de gemeenschap met een hoofddoek en lange kleren rondloopt.
Zij werd ingelijfd bij het leger van robots in naam van Allah.


Ach, het heeft zo langzamerhand nog maar weinig nut om te blijven zoeken naar collectieve oorzaken. We zouden beter onze energie richten op oplossingen en preventie.

Niet alleen vanwege het groeiend ongenoegen in onze samenleving, maar ook omdat een hele generatie dreigt verloren te gaan moet er dringend worden ingegrepen.
Het kan niet langer dat zij onze rechtsstaat met de voeten treden en dan rechtvaardiging zoeken voor hun daden via onze Grondwet en de Commissie voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding.

Moslims moeten dringend leren meer individueel de islam te benaderen en een vorm van kritisch denken ontwikkelen ten opzichte van de koran die zij letterlijk interpreteren. Het superioriteitsgevoel verhindert hen de mistoestanden die gebeuren onder de vlag van de islam te bekritiseren. Zij zijn het niet gewoon zelf na te denken, maar gewoon klakkeloos te geloven wat de koran hen voorschrijft.


De islamitische allochtone ouders werden hier evenmin onderricht in het opvoeden van hun kinderen in het Westen. De ouders moeten ophouden met klagen over de ‘goddeloze Westerse samenleving’! Zonder zich onze Westerse normen en waarden eigen te maken, gaan hun kinderen het niet redden.

De beste integratie is het emanciperen van de vrouwen, want zij zijn diegenen die het doorgeven aan hun kinderen.



Wat er over blijft zijn toekomstloze jongeren.


Fatsoen opbrengen en respect tonen leren kinderen niet vanzelf. Opvoedcursussen voor ouders moet er dringend gegeven worden. Desnoods met sancties. Ouders die niet willen meehelpen hun kinderen op het juiste pad te krijgen moeten dat maar voelen, desnoods via een fikse korting op uitkering of kinderbijslag. In Australië wordt de moeder van de nieuwkomers verplicht om minstens driemaal per week mee te schoolbanken te delen met haar kroost. Zij wordt verantwoordelijk gesteld voor het aanleren van de taal en de vorderingen die het kind maakt. (Australië stelt nog heel wat meer voorwaarden aan nieuwkomers, waar men bij ons ook wel eens mag over gaan nadenken).

Ook de overheid draagt in dit alles een zware schuld. Het niet bestraffen van criminaliteit en het beschimpen en demoniseren van mensen die kritiek uiten draagt ertoe bij dat deze jongeren zich onaantastbaar voelen.
Dat is trouwens dezelfde reactie van sommige allochtone ouders: “Wat kunnen wij doen? Ze krijgen toch altijd gelijk”.

Ouders moeten echter in de eerste plaats eindelijk leren beseffen dat kinderen van acht niet meer om twee uur ’s nachts op straat thuis horen.
Opvoedcursussen…of een soort beschavingsoffensief, nu niet eens op z’n Belgisch met veel mooie intenties maar met strenge regels. De ouders moeten afstappen van het rollenpatroon ‘jongens-mogen-alles-en-meisjes-mogen niets.’ Dat is ook de reden dat meisjes niet in de criminaliteit verzeilen.

Daar ligt ook een taak voor de overheid en de scholen.
De overheid kan zorgen voor beter staatsonderwijs zodat deze jongeren later betere arbeidskansen krijgen. Maar de overheid moet eveneens dringend de ouders aanspreken op hun verantwoordelijkheid.
Spijbelen kan niet
.Onze regering moet eindelijk beseffen dat in het kader van de gezinshereniging, de huwelijkspartners niet langer in de thuislanden mogen gezocht worden. Dat Nederland té streng is, is onzin. Het gevolg van de lakse en toegeeflijke Belgische houding heeft als gevolg dat 200 Marokkaanse familie’s vanuit Nederland zich zijn komen vestigen in België.
De imams moeten hier opgeleid worden en niet gehaald worden in de landen van herkomst. Zij kennen meestal de taal niet, lat staan de Westerse cultuur, kunnen amper lezen of schrijven en geven zo hun eigen interpretatie aan de koran.

Er moet eveneens een strengere controle komen op de kandidaat studenten die in ons land aan dubieuze private scholen komen studeren. Vooral studenten, op gevorderde leeftijd en die amper een woordje Frans spreken…laat staan Vlaams.
Het is vijf voor twaalf, niet alleen in ons land, maar in heel het oude Europa.

Een goed boek over de culturele crisis bij jongere immigranten is van de Franse schrijver Olivier Roy “L’islam mondialisé”.

11:09 Gepost door Janice Laureyssens | Permalink |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.