24-02-06

Geen 'ambras' bij Vlaams Belang. (Plus reactie Guido Tastenhoye.)


Links kon de vreugdekreten niet bedwingen toen ze hoorden dat Guido Tastenhoy had gepleit bij de burgemeester van zijn gemeente Schoten om een artikel uit de vreemdelingenwetgeving toe te passen teneinde een gezin uit Kazachstan te kunnen regulariseren. Zij hadden ‘ambras’ bij het Vlaams Belang verwacht maar kwamen bedrogen uit toen bleek dat Vlaams Belangers ook mensen zijn met een hart.

Natuurlijk zijn we in principe tegen de regularisatie van illegale vreemdelingen. Illegaal betekent nog steeds onwettig en onwettig = crimineel. De vele misbruiken zijn ons welbekend. De criminaliteit onder de ‘loslopende’ illegalen nog beter.

Dus pleiten voor één gezin betekent niet dat de overheid dan maar weer meteen 30 tot 40.000 illegalen moet regulariseren zoals het tot nu toe nog steeds gebeurt.
Omdat de overheid de asielprocedures jarenlang laat aanslepen en louche advocaten en allerlei pro-asielzoekersorganen er een lucratief zaakje in zien, verblijven asielzoekers hier ondertussen soms zes tot zeven jaar vooraleer ze weten of ze al dan niet uitgewezen worden. Nochtans kan het niet zo moeilijk zijn om de politieke vluchtelingen van de economische te onderscheiden. De ‘zonder papieren’ die meestal uit Afrika komen kunnen worden teruggestuurd naar het laatste land waar ze vandaan komen. Is het niet te achterhalen dan wordt het hoog tijd dat men in Afrika een asielcentrum opricht om die mensen in onder te brengen tot hun procedure is afgelopen. Van de andere asielzoekers is het gemakkelijk om na te gaan of er in hun land een oorlog woedt of dat ze moeten vluchten voor een bepaald dictatoriaal regime of onmenselijke religie.

Dat pleiten voor een regularisatie overigens gevaarlijk is, wordt vandaag nog maar eens bewezen door een honderdtal asielzoekers die protesteren tegen hun uitwijzing waarvan er 26 in hongerstaking gaan in de St. Bonifaciuskerk te Elsene.
Waarom ze nooit eens een moskee uitkiezen snap ik ook niet. Hebben ze dan meer vertrouwen in Westerse decadente God dan in Allah?

Onder de asielzoekers zijn er uiteraard ook normale gezinnen met kinderen die hier school lopen en een sociaal leven hebben opgebouwd tussen de Vlamingen. Mensen die echt een meerwaarde kunnen vormen voor onze maatschappij. Daarom moeten alle gevallen apart bekeken worden. Het moet alleen sneller gebeuren. Drie maanden moeten volstaan.

Het is tenslotte waar dat sommige asielzoekers beter geïntegreerd zijn dan heel wat ‘volwaardige’ migranten die soms na dertig à veertig jaar verblijf in ons land nog steeds de taal niet kennen en nog veel minder een meerwaarde vormen voor onze maatschappij, bovendien een zware druk uitoefenen op onze sociale zekerheid en de algemene veiligheid.
Daarenboven misbruiken ze te pas en te onpas onze grondwet om hun fundamentalistische religie en de daaraan verbonden cultuur hier te laten gelden. Nochtans zijn het nu net die vreemdelingen die gepamperd en vertroeteld worden.

*******************************************************************

"Het Westen mag dan al doordrongen zijn van de christelijke cultuur, maar dat belet niet dat asielrecht ook in een moskee, in een synagoge of in een andere gewijde ruimte kan plaatsvinden"
Kurt Martens, licentiaat in de rechten en assistent aan de Bijzondere Faculteit Kerkelijk Recht.


Reactie Guido Tastenhoy
Zaak-Tastenhoye en de asielzoekers

Over de “zaak-Tastenhoye” in verband met het Kazachstaanse asielzoekersgezin is nogal wat onzin verteld en geschreven. Voor alle duidelijkheid: ik wijk geen millimeter af van het partijstandpunt, dat zegt dat asielzoekers van het begin tot het einde van hun procedure, die niet langer dan drie maanden mag duren (beroep inbegrepen) moeten worden ondergebracht in een gesloten centrum. Minder dan 10 procent van de asielzoekers wordt erkend als politiek vluchteling. Wie erkend wordt mag hier blijven en moet zich zo snel mogelijk integreren, de overige 90 procent van de (valse) aanvragers moet zo snel mogelijk worden gerepatrieerd.

Alleen: de overheid en het systeem falen volledig. In 2001 werd een nieuwe procedure ingevoerd, het LIFO-systeem (“last in, first out”, wat betekent dat de binnenkomende dossiers het snelst worden afgewerkt). Dat heeft wel voor gevolg dat de “oude” dossiers van het jaar 2000 en vroeger meestal zijn blijven liggen en tergend langzaam worden afgewerkt. En juist in het jaar 2000 piekte het aantal asielaanvragen tot 43.700, omdat de collectieve regularisatie van het jaar 2000 en de invoering van de ‘snel-Belgwet’ een groot aantrekkingseffect hadden. Het gaat dus om mensen die al 6,7 of 8 jaar in de procedure zitten, hier intussen dikwijls zijn geïntegreerd, Nederlands spreken, kinderen hebben die hier zijn geboren en school lopen enz.

Het Kazachstaanse christelijke gezin Rovnyagin, dat mij om hulp vroeg, diende in 2000 zijn asielaanvraag in. Elena (25) en Alexey (25) spreken intussen behoorlijk Nederlands. Ze voorzien in hun eigen onderhoud. Hun dochtertje Alika (5) is hier geboren en loopt school in hun woonplaats Schoten. Elena is hoogzwanger en kan elke dag bevallen. In 2001 werd hun aanvraag verworpen, maar ze gingen in beroep bij de Raad van State, wat bijna 4 jaar duurde met negatief resultaat. In maart 2005 deden ze een beroep op het artikel 9, paragraaf 3 van de wet van 1980, wat de minister van Binnenlandse Zaken (Dewael) toelaat om in een individueel schrijnend geval en bij hoge uitzondering, om humanitaire redenen, een regularisatie toe te staan. Die procedure loopt nog.

Enkele maanden geleden kregen de Kazachen echter een document van de Republiek Kazachstan, waarin staat dat ze niet meer welkom zijn in Kazachstan, en dat ze zelfs in de gevangenis vliegen als ze terugkeren. Dat is een nieuw feit. Ze dienden op basis daarvan een nieuwe asielaanvraag in, die opnieuw loopt. Ik stelde voor dat ze ook een copie van dit document bij hun dossier inzake “artikel 9, § 3” zouden voegen, want dit maakt hun verzoek des te sterker. Omdat de procedure van “artikel 9, § 3” over de burgemeester loopt, ging ik met hen mee naar de burgemeester van Schoten, Harry Hendrickx. Die ontving ons vriendelijk en zei dat hij het document zou opsturen naar de Dienst Vreemdelingenzaken in Brussel die het dossier voor de minister moet voorbereiden.

Maar de burgemeester van Schoten is geen eerlijk, rechtschapen man. Hij lapte zijn deontologische zwijgplicht aan zijn spreekwoordelijke laarzen en belde meteen naar De Standaard om de zaak aan de grote klok te hangen, in een poging het Vlaams Belang te schaden. Het lot van het Kazachstaanse gezin kon hem plots geen moer meer schelen. De burgemeester, die zwijgplicht heeft over vertrouwelijke dossiers, speelde gretig alle details door naar de pers. Hij gaf het adres van het Kazachstaanse gezin prijs, en kwam zelfs persoonlijk aan Elena en Alexey zeggen dat ze zich moesten klaar houden, want dat de cameraploegen en fotografen op komst waren!

Als ik dus één inschattingsfout heb gemaakt, dan is het dat ik zelf met het gezin naar de burgemeester ben gegaan, en dat ik niet heb voorzien dat die man op een lafhartige wijze van de situatie misbruik zou maken uit louter politieke berekening. De burgemeester van Schoten heeft zich daarmee laten kennen als een totaal onbetrouwbaar personage.

Ik heb dus een tactische fout gemaakt door zelf mee te gaan naar de burgemeester, maar voor het overige denk ik in eer en geweten dat ik goed heb gehandeld. Ik zal mij in de toekomst blijven inzetten opdat de asielprocedure kort, streng, correct en rechtvaardig zou verlopen, zodat een beroep op artikel 9,§3 de grote uitzondering zou blijven.

Guido Tastenhoye

Volksvertegenwoordiger



00:01 Gepost door Janice Laureyssens | Permalink |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.