20-05-06

Jef Geeraerts over de corruptie in België

'Niet alle Belgen zijn corrupt' Gedeelte uit een interview met De Groene Amsterdammer van 1 februari 1995


Hij had graag aan het Oostfront gevochten. Gelukkig kon hij zijn hang naar avontuur kwijt in Congo. En later in zijn misdaadromans, over de 'stank van België'. Onlangs verscheen 'De nachtvogels'. Jef Geeraerts is terug bij de literatuur.


Zijn misdaadromans hebben een artistieke allure waar het etiket new journalism op mag worden geplakt. Is dat genre wel zo'n efficiënt middel om maatschappelijke en politieke wantoestanden aan te klagen?



'Waarom niet? De informatie waarover ik beschik wil ik op een voor de lezer zo aantrekkelijk mogelijke manier doorgeven. Meer dan ooit stijgt de corruptie uit alle vuile reten van België. Corruptie is dusdanig ingeburgerd dat politici als het ware worden gedwongen de ogen te sluiten voor de meest flagrante misstanden. Wie dat niet doet krijgt nooit een belangrijk politiek mandaat in dit landje. Ik zeg niet dat iedere Belg corrupt is, God beware me. Wel ziet Jean-Luc Dehaene, onze premier, veel door de vingers. Hij heeft er zeer veel voor over om aan de macht te blijven. (Niet alleen Jean-Luc Dehaene zo blijkt nu).

Politieke integriteit is in België al geruime tijd ver te zoeken. Het komt er in de eerste plaats op aan dat je niet wordt gesnapt. Als er een minister of politicus tegen de lamp loopt, dan is hij alleen maar woedend op degenen die hebben gelekt. De Vlaamse pers blijft bij dat alles braaf en rustig, de meeste journalisten durven nauwelijks diep te spitten. Hoe staat het met het onderzoek naar de Bende van Nijvel?


Ik blijf ervan overtuigd dat er niet in de criminele sfeer moet worden gezocht, maar in hoge politieke kringen. Het politieke milieu wil dat dossier gesloten houden. Wordt er nog gedacht aan de mensen die bij de aanslagen van de Bende van Nijvel om het leven zijn gekomen?


Zulke toestanden heb ik in mijn boeken aan de kaak willen stellen. Ik had er net zo goed artikelen in de krant of een stevig essay over kunnen schrijven, maar dat is niet mijn manier van werken. Ik wil een zo ruim mogelijk lezerspubliek bereiken. Bovendien kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat met meesterlijke pen geschreven stukken over Belgische wantoestanden alleen door ingewijden worden gelezen. Of mijn boeken iets aan de bestaande toestand hebben veranderd, zou ik niet weten. De reactie die ik al van enkele politieke prominenten heb gekregen, is dat ik in mijn misdaadromans niet te ver mag gaan. Ze zeggen me letterlijk: je beschikt over uitstekende bronnen, maar gelukkig weet je niet alles.
Het selecte clubje van Belgische beroepspolitici leest wel degelijk mijn boeken. Als ik toevallig in hun gezelschap vertoef, word ik vaak met een discreet lachje uit wandelen gestuurd. Dat maakt me kregelig, vooral omdat ik die kringen ken. Het zijn lui die door een simpel telefoontje iets aan de aandacht onttrekken, een netelige affaire toedekken. Daar hangt nog de sfeer van old boys onder elkaar.
De machtigen blijven elkaar beschermen.

Die typische facetten van de Belgische samenleving blijven me inspireren.' Hij roert voor de zoveelste keer in zijn kop koffie. 'Het ergste is dat die kerels blijven liegen alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Dat maakt me woedend, dat gaat recht tegen mijn rechtvaardigheidsgevoel in.'

HIJ WIL NIET dat de literaire kritiek hem een misdaadschrijver blijft noemen. Is hij om die reden met De nachtvogels naar de literaire roman, zijn eerste liefde, teruggekeerd?

'Nogmaals, ik was Vincke en Verstuyft beu. Maar mijn misdaadromans zijn geen inferieur genre. Ik heb het literaire genre nooit verlaten, stijl is mijn grote bekommernis gebleven. Voor de opbouw van mijn midaadromans heb ik een objectieve en filmische stijl gecreëerd. De lezer van een thriller moet onmiddellijk gegrepen worden. Als schrijver moet je de lezer als het ware verplichten je te volgen. Pas als plotseling de dader verschijnt begint het belangrijkste gedeelte van het verhaal: het verhoor. De lezer weet inmiddels wat er allemaal is gebeurd, maar kent de motieven van de dader nog niet. Als ik het in zo'n misdaadroman al over allerlei politieke wantoestanden heb, is dàt het meest geschikte moment om bijvoorbeeld de corruptie bij het Belgische gerecht dik in de verf te zetten. Ik zal het blijven herhalen: sommige Belgische rechters zijn corrupt. Ze zijn politiek benoemd en laten zich leiden door de politieke gezindheid van degenen door wie ze benoemd zijn. Een notoir katholiek die toevallig voor een vrijzinnig rechter terecht staat, krijgt een andere behandeling dan een vrijmetselaar. Het omgekeerde is evenzeer het geval.

Mensen uit de hoogste regeringskringen, wier naam ik angstvallig geheim houd, hebben me gezegd dat je de invloed van Opus Dei - een organisatie die ernaar streeft de katholieke rechtzinnigheid te beschermen tegen vrijzinnige aanvallen - niet mag onderschatten.
Veel leden van Opus Dei hebben nauwelijks respect voor de wet en stellen zich bijzonder arrogant op. Ik heb het daar terloops over in Het Rashomon-complex. Degenen die tot in de magische wereld van Opus Dei zijn doorgedrongen, hebben mijn boek over die kerk binnen de kerk als zeer mild bestempeld. Stel je voor!'

Hij lacht behoedzaam als ik hem vraag of kerk en vrijmetselarij de macht delen in België.

'Je zit in de goede richting. Alle belangrijke zaken kunnen min of meer met loge of kerk in verband worden gebracht. Rond de moord op de Waalse politicus André Cools hangt de geur van de loge.
Hoe kun je anders verklaren dat het onderzoek zo tergend traag verloopt en de dader nog altijd niet is gepakt? Ze hebben me indertijd benaderd om tot de loge toe te treden, maar ik weiger me te laten inlijven bij een ideologische groep die me op het matje kan roepen als ik iets doe wat hun niet bevalt. Ik wil de loge als fenomeen blijven bestuderen, het mechanisme ontrafelen. Als je er deel van uitmaakt kun je je zo'n kritische houding absoluut niet veroorloven. Laat me liever een luis in de pels van de loge en Opus Dei zijn. Dat is mijn taak als schrijver, dat is de motor van mijn woede die me tot schrijven aanzet.'

{ ZIJN LITERAIRE TERUGKEER met De nachtvogels is door de kritiek met gemengde gevoelens ontvangen. De recensent van De Morgen vroeg zich zelfs af of hij het literaire schrijven is ontwend. Kordate reactie, felle stem: 'Wat De Morgen schrijft trek ik me niet aan. De jongen die dat stuk heeft geschreven heeft alles uit zijn duim gezogen. Weet hij dan niet dat ik tussen mijn misdaadromans door ook nog Marcellus, Sanpaku en Jagen heb geschreven? Op verzoek van uitgeverij Sijthoff waagde ik me aan het griezelverhaal Het huis genaamd Les He^tres. Dat waren werken om mijn pen scherp te houden.[....]

Voor het volledige artikel: KLIK HIER

23:58 Gepost door Janice Laureyssens | Permalink |  Facebook |

Commentaren

Belgie is volgens mijn DE MEEST CORRUPTE staat die er bestaat, allereerst al die ministers die ons geld opdoen aan etentjes. Enja hoeveel ministers hebben we voor 1 zelfde taak? 3!!!! ONZIN AL LA BELGE! Ook de rechters zijn corrupt tot en met, geef hun genoeg geld en ze negeren zelf de wet voor de persoon die iemand aanklaagt zonder geldige reden!
Als Dit zo voort gaat zal er een actie komen van onze jonge generatie. Wij zijn de rebellen van de Maatschappij en het is tijd om verandering in onze maatschappij te brengen!
Dit is de Start van een Nieuwe Era voor BELGIE

Gepost door: Kenny | 03-12-08

De psychopatische Gentse rechters Ik ben het er volledig mee eens.En vooral de rechters in het gentse zijn dat tinteltje meer krankzinnig dan eender welke rechter in Belgie..ik zou zelfs meer zeggen:Indien Dutroux hier in het gentse was veroordeeld dan zou het me niet verwonderd hebben dat de slachtoffers nog allimentatie geld zouden moeten geven aan Dutroux.Ook ik heb ervaring met de Gentse rechters.Ook hier was ik het slachtoffer van de tegenpartij die de kinderen ontvoerd had,en waarvan de tegenpartij zich vrijwillig prostitueerde op internet.Blijkt dat het slachtoffer moet oplopen voor deze vorm van corruptie.Maw de rechters motiveren het onverantwoordelijke gedrag,en vinden het kunnen om kinderen te ontvoeren,of het recht in eigen handen neemt,en kinderen gebruikt als wapen om de vader te irriteren.Dat de kinderen voor deze soort rechters geen belang heeft is overduidelijk.Ze hebben nu eenmaal de voorkeur van corruptie.Nog zo een klein feit is de kerel die de jonge man enkele messteken gaf,heeft het ook weer eens zijn straf mooi ontlopen.Daar onze rechters van oordeel zijn dat het nu een brave jongen is(berisping)..het slachtoffer die geen criminaliteit beging staat maar weer eens in de kou.Dus hier kan men ook spreken over de smaak van corruptie.En zo zijn de meeste gevallen in Gent.Maw goedheid is een straf in gent.Trouwens wist u dat een trouwe burger die geen criminaliteiten begaat meer betaald dan een crimineel in de maatschappij.Of de gewone burger betaald voor een andere zijn criminaliteiten.
Leve de vlaamse corruptie en de krankzinnige oordelen..maar wat is het doel van het beeld projustitia..fictie of een mooi jasje..zodat het wat liever overkomt.Ook deurwaarders die gretig profiteren van allimentatiegeld..is dat ook geen vorm van pooierij?Geld verdienenop de kosten van kinderen,ze zijn heel corrupt en hebben het recht om de mensen meer dan toegelaten af te pooiern.En met veel machtsvertoon.Uw geld wordt door hen trouwens vergokt met poker,en luxe wagens,of zelfs prostitutie,maar dat is dan weer eens meer de specialiteit van de rechters..hoe kunnen we ons laten beoordelen door dit soort volk.

Gepost door: VEM | 03-07-09

Al meermaals konden we vaststellen dat ons land weinig waarde hecht aan kinderen. Pedofielen krijgen hier meer bescherming dan de slachtoffers.

En zolang bepaalde politici van Sp.a en VLD samen pinten pakken met magistraten na de vergaderingen van de loge, zolang zal er niets veranderen.

Gepost door: Janice | 07-07-09

De commentaren zijn gesloten.