" />

29-05-06

Europa – Uw naam is lafaard!


Een paar maanden geleden schreef Hendryk M. Broder in ‘Welt am Sonntag’, “Europa – uw familienaam is ‘appeasement’*. Het is een zinnetje dat in je hoofd blijft hangen omdat het in feite niets anders is dan de verschrikkelijke waarheid. De laffe waarheid.
(Vertaling)

Appeasement kostte miljoenen mensen het leven, toen Engeland en Frankrijk, toen nog geallieerden, te lang negotieerden en aarzelden om in te grijpen vooraleer ze door hadden dat Hitler moest bestreden worden en hij zich niet liet binden door allerlei verdragen of afspraken.

Appeasement was de stabilisator die onmenselijke en onderdrukkende regeringen in de Sovjet-Unie en Oost-Duitsland toelieten om hun ideologie als enig correct alternatief te verheerlijken boven alle andere mogelijkheden.

Appeasement maakte Europa kreupel wanneer een genocide in Kosovo plaats vond. Europeanen debatteerden en debatteerden tot de Amerikanen kwamen en ‘ons werk voor ons opknapten.

In plaats van een democratie in het Midden-Oosten te beschermen, verschuilt het Europees appeasement zich achter het wollige woord ‘equidistance’*, wat zoveel betekent als een aanmoediging voor fundamentalistische Palestijnse zelfmoordterroristen om Israël aan te vallen.

Appeasement brengt een mentaliteit teweeg dat Europa toelaat om 300.000 slachtoffers van Saddam’s martel-en moord machinerie te negeren, gesteund door de extreem linkse ‘overtuigd van het eigen gelijk’ vredesbewegingen die slechte punten uitdelen aan George Bush en geen gelegenheid laten voorbij gaan om hem belachelijk te maken.

Een uitzonderlijk groteske vorm van appeasement is de Duitse reactie op de gewelddadige islamitische gewelduitbarstingen in Spanje, Engeland, Frankrijk en andere landen, om toch maar een ‘moslim vakantiedag’ in te lassen in Europa.

Appeasement na elke moord op autochtonen, na elke gewelddadige rel en appeasement na elke aanval van zelfmoordterroristen.

Wat moet er nog meer gebeuren vooraleer het Europese publiek en hun politieke leiders het eindelijk gaan snappen?

Er is een soort ‘heilige oorlog’ aan de gang, een uitzonderlijke en verraderlijke ‘heilige oorlog’ via systematische aanvallen van fanatieke moslims die zich vooral focussen op onze burgers. Een directe aanval op onze open en vrije Westerse gemeenschap daarin gesteund door linkse extremisten..

Het is een conflict dat waarschijnlijk veel langer zal duren dan enig ander militair conflict die we hebben gekend gedurende de laatste eeuw – een conflict gestuurd door een vijand die we niet kunnen temmen door tolerantie, verdraagzaamheid en het geven van accommodatie, maar die zich enkel zullen aangespoord voelen door deze welwillendheid dat zij aanzien het als een teken van zwakheid.

Twee recente Amerikaanse presidenten hebben het nodige lef voor ‘anti-appeasement’ getoond: Reagan en Bush.
Reagan beëindigde de Koude Oorlog en Bush, enkel gesteund door de sociaal democraat Blair, die het doet uit een morele overtuiging omdat hij het gevaar ziet in de islamitische strijd tegen de democratie. Zijn plaats in de geschiedenis zal geëvalueerd worden in de loop van de komende jaren.

Intussen zit Europa rustig en vol zelfvertrouwen in de multiculturele hoek in plaats van haar liberale waarden te verdedigen en een aantrekkelijk machtscentrum te zijn en te spelen op hetzelfde niveau als de grootmachten Amerika en China.

Integendeel –tegenover de intolerantie stellen wij Europeanen onszelf vòòr als ‘s werelds grootste kampioen in tolerantie en verdraagzaamheid, zo erg, dat zelfs de Duitse minister van binnenlandse zaken, Otto Schily (SPD) er kritiek op had.

Waarom? Omdat we zo moreel zijn? Ik denk dat het veeleer te wijten is aan het feit dat onze politici zo verdomd materialistisch zijn.

Bush riskeert door zijn gevoerde beleid de val van de dollar, een enorme stijging van de nationale schuld en een massieve en hardnekkige druk op de Amerikaanse economie – omdat nu eenmaal ‘alles’ op het spel staat.

Terwijl de zogenaamde ‘kapitalistische dieven’ hun prioriteiten kennen, verdedigen wij onze sociale zekerheidsystemen.
Wij discussiëren liever over de 35-urenweek, onze ziekteverzekering en de vergrijzing. Of we luisteren liever naar linkse TV priesters die ons aanmanen “een hand te reiken aan moordenaars, verkrachters en dieven”.
Vandaag de dag herinnert Europa mij aan een oude tante die met bevende handjes haar laatste juweeltjes angstvallig verstopt nadat ze had ontdekt dat de dief bij de buren had ingebroken.

Europa...uw naam is ‘Lafaard’.


Matthias Dopfner deed het al eerder – het bekritiseren van reacties door de Europese politieke elites zonder ruggengraat tegenover het gevaar van de islamitische terreur.
Hij is veruit de machtigste stem in de Duitse media tegen het teruggekeerde ‘rotten European appeasement beleid’van de 20ste eeuw.


Verklaringen Engelse uitdrukkingen:
Appeasement
Politiek gericht op het voorkomen van oorlog door steeds wat toe te geven aan agressieve dictators of fundamentalistische organen.

Onze vorige minister van Buitenlandse Zaken, Louis Michel, lanceerde het begrip ‘equidistance’ om de Belgische positie in het Israëlisch-Palestijns conflict te definiëren. Tijdens een onderhoud met een delegatie van het Actieplatform Palestina vertaalde Johan Verbeke, de directeur van de beleidscel buitenlandse zaken dat zo : "Equidistance betekent dat je niet pro-Israël of pro-Palestina bent maar pro-Peace. (geen standpunt innemen) Dit houdt een veroordeling in van alle geweldacties van de Palestijnen én een absolute veroordeling van het patroon van systematische provocaties van Israël. Het disproportioneel geweld dat daarmee gepaard gaat is onaanvaardbaar.”

00:51 Gepost door Janice Laureyssens | Permalink |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.