07-06-06

De verkiezingsstrijd is begonnen

Volgens de linkse politieke opinie kan Yves Leterme geen minister president in Vlaanderen blijven wanneer hij naast het federale premierschap grijpt.

Eigenaardig, want Vlaanderen kan enkel maar goed bestuurd worden wanneer de partij van de Vlaamse premier in de federale oppositie zit. Maar de aanval van de ‘radelozen’ werd het voorbije weekend op gang getrokken door Sp.a en ondanks de paarse meningsverschillen van de laatste tijd, kunnen ze elkaar vinden in het bekampen van hun nieuwe vijandsbeeld, de CD&V en haar zweepkartelpartner, de NV-A.

Wat ik hier niet snap is de socialistische stelling dat wanneer Yves Leterme mee de strijd aanbindt om het federaal premierschap, het voor hen “alles of niets” moet zijn.

Of misschien toch?

Méér en méér voert men Elio Di Rupo aan als mogelijk volgende premier in dit land, daarbij hoopt men op een zware communautaire ronde waar Vlaanderen haar rechten kan laten gelden. Met Yves Leterme in Vlaanderen is de kans groot dat Di Rupo, ondanks alle PS-schandalen, de volgende eerste minister wordt. Van het Di Rupo Marshall-plan hoort men ondertussen niets meer, van de PS-maffia des te meer. Het is opvallend hoe weinig kritisch de pers zich opstelt tegenover het ene schandaal na het andere bij de PS. De media heeft geen informerende, maar een manipulerende functie. Waar zitten al die onderzoeksjournalisten die de hapklare brokken die we door de overheid krijgen voorgeschoteld gaan ontleden?

Leterme zou inderdaad beter blijven waar hij is en ‘Het Manifest voor Vlaanderen’ bespreekbaar maken. Na 35 jaar staatshervormingen zijn we nog geen stap verder geraakt. Met Di Rupo aan de macht zal Vlaanderen helemaal worden uitgemolken en geen enkele Vlaamse eis zal ingewilligd worden. Geen splitsing van de sociale zekerheid, pensioenen, justitie, onderwijs, ziekenzorg...

Wanneer men de cijfers bekijkt die uit de rekenmachine van de ‘rebellen’ rollen kan men vaststellen dat België ettelijke kolommen in het Guinness Book of Records voor mislukte staten kan vullen.



België bestaat nu 175 jaar en Vlaanderen betaalt al 175 jaar. Wie zegt dat het niet waar is liegt. Vlamingen waren al altijd in de meerderheid en hebben altijd braafjes hun belastingen betaald ook al zagen ze scheel van de honger. Vlamingen hebben altijd al hard gewerkt maar werden onderbetaald door de Franstalige bourgeoisie, ze werden ook vaker getroffen door ziektes zoals tuberculose en Franstalige politici spuwden hen uit door hen te bestempelen als ‘un peuple inferieur’ (een minderwaardig volk).


Kinderarbeid in Gentse katoenfabriek



Ook het discriminerende ‘sal flamand’ stamt uit die tijd, waar Vlamingen het door armoede extreem moeilijk hadden en er in die tijd, na bijna dag en nacht te hebben gewerkt, niet altijd even fris uitzagen.

Sociale zekerheid bestond er toen nog niet, dat werd maar pas na WOII ingevoerd. Sociale zekerheid had vooral de bedoeling mensen tijdelijk te helpen die even buiten de boot vielen door ontslag of ziekte.







De transfers van Vlaanderen naar Wallonië bedragen 6,5%, terwijl men in Europa 0,4% als grens voor de solidariteit tussen de regio’s ziet.

Dat wil zeggen dat elke werkende Vlaming de eerste twee maanden werkt voor de transfers.

En ondanks men elke werkende Vlaming wil laten doorwerken tot z’n 65ste omdat de vergrijzing ook in Vlaanderen toeslaat, kan geen enkele economie een solidariteit van dergelijk formaat dragen. De belasting op arbeid is nu zo zwaar dat de mensen minder netto ontvangen en de koopkracht daalt.

Wanneer Leterme het goed meent met Vlaanderen moet zijn doel liggen in een streven naar een volledige onafhankelijkheid voor Vlaanderen. Jammer genoeg wordt dat debat niet gevoerd. Niet door de CD&V en ook niet door haar nationalistische verlengstuk NV-A.

14:34 Gepost door Janice Laureyssens | Permalink |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.