29-06-06

Tijdens het parlementair vragenuurtje.

Mie Vogels scheert weer alles en iedereen over dezelfde kam. Marokkaanse jongeren zijn voor haar niet kwaadaardig maar zijn het slachtoffer van de racistische maatschappij die hen geen kansen biedt om zich te ontplooien. En dit zowel op school als op de werkvloer. Daar kwam het in ’t kort op neer in het parlement gisteren in haar antwoord op Filip Dewinter.

Nochtans krijgt iedereen hier dezelfde kansen op school. Allochtonen krijgen hier in ieder geval meer kansen dan in de thuislanden. En in heel wat scholen worden zelfs de lessen aangepast aan het lagere niveau van de allochtone leerlingen. Uitgeprocedeerde asielzoekers verwijzen ook meestal naar hun schoolgaande kinderen om hier te kunnen blijven. Dus zo slecht zal het onderwijs in Vlaanderen wel niet zijn.

Volgens Mieke Vogels’ utopisch ideeëngoed moeten we afstappen van het ‘wij’-‘zij’ gevoel.
Wel, bij sommige allochtonen heb ik helemaal niet dat ‘wij’ en ‘zij’ gevoel en bij anderen, helaas meer en meer tegenwoordig.

Mie Vogels was verlegen in de plaats van Mimount Bousakla,zei ze, omdat Bousakla zich schaamde voor haar landgenoten na de moord op de treinbestuurder. Nochtans kan ik Mimount Bousakla heel goed begrijpen en had ik, de paar keren dat ik haar ontmoette, helemaal geen ‘zij’-‘wij’ gevoel.

Mie Vogels begrijpt het dus duidelijk niet. Volgens haar mag je niet over je ‘eigen volk’ spreken, ook al is dat de realiteit, want dat schept volgens haar het ‘wij’ – ‘zij’ gevoel.
Waarschijnlijk is zij nog nooit in de VS geweest. Iedereen is daar fier op zijn roots, maar ondanks de diversiteit zijn ze in de eerste plaats allemaal chauvinistische Amerikanen.

Voor Groen! is het simpel en zijn er dus geen misdadige Marokkaanse jongeren, alleen misdadige ‘wij’s’ tegen ‘zij’s’.

Het zal Mieke Vogels dan ook wel erg tegenvallen dat tijdens de rede van Filip Dewinter de vrt een krantenartikel liet zien waarin stond: “Marokkanen stemmen massaal Vlaams Belang.”
Ja, Mieke, geïntegreerde Marokkanen weten waarom!!! Zij zijn het ook beu!

Dat vooral Marokkaanse jongeren niet willen leren, veel spijbelen of de boel op stelten zetten en bij slechte resultaten de leraren in elkaar rammen, of zelfs met hun (gratis) advocaat de directeur onder druk komen zetten (Atheneum Antwerpen) heeft niets met het aangeboden onderwijs te maken, maar vooral met de cultuur en opvoeding.

De ouders een opvoedcursus aanbieden zonder verplichting en waar geen consequenties aan verbonden zijn zoals het intrekken van de kindertoeslag, heeft geen nut en zal enkel weer een pak geld kosten.
Bovendien denk ik niet dat het voldoende is de ouders een opvoedcursus te geven, zonder dat de overheid zelf meewerkt aan het opvoeden van misdadige jeugd aan wie zij tot nu toe niets anders dan toegevingen deden met alle gevolgen van dien.
Het kiezen tussen een job of het ‘snelle geld’ heeft evenmin iets te maken met het vermeend racisme van de werkgever, maar alles met de ingesteldheid van de eventuele werknemer. Waarom zou een jongere een job aanvaarden waar men maar evenveel per maand kan verdienen als in één week met andere activiteiten?
Turken werken toch? Waarom vinden en willen zij wél werken en Marokkanen niet?
Marokkanen die willen werken vinden ook werk.
Ik heb Marokkaanse vrienden bij wie zowel de vrouw als de man werkt als verplegers in een ziekenhuis. Zij hebben nog nooit ‘racistische’ ervaringen gehad. Ze zeggen zelf dat het allemaal te maken heeft met hoe je jezelf naar buiten openstelt. Als je er al op voorhand van uitgaat dat je Arabische roots meerderwaardig zijn aan de Europese en je enkel leeft in een Kafirland omdat je ouders naar hier kwamen om te werken, en je je agressief opstelt, dan schep je een muur van onbegrip en vijandigheid.


Het Utopia waar Groen! naar streeft bestaat niet. Zolang mensen met verschillende culturen, religies, mensen met normen en mensen zonder normen verplicht moeten samen leven zullen er verschillen zijn. Conflicten die men niet langer met de mantel der liefde kan bedekken en nog minder kan compenseren door steeds weer dure campagnes, integratieprojecten of buurtfeesten op te starten die steeds weer gedoemd zijn te mislukken.

De enige afdoende straf is de criminelen naar Marokko sturen om daar hun straf in de gevangenis te laten uitzitten. Voor jongere delinquenten (zowel autochtone als allochtone) pleit ik voor de Amerikaanse bootcamps waar een militaire training de boefjes terug op het rechte pad brengt en waar men hen tevens een beroep aanleert vooraleer ze terug op de maatschappij los te laten.

11:42 Gepost door Janice Laureyssens | Permalink |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.