05-10-06

Onaangepast gedrag.

Heeft er iemand gekeken naar de Stanley Route? Hebt u ook gezien hoe die ‘politiek correcte’ BV zoals Paul Codde zich hopeloos belachelijk maakte en de plaatselijke bevolking irriteerde en beledigde door zich niet aan te passen?

Paul Codde is dus de eerste afvaller van Stanley´s Route. De jury van vier uitverkorenen (Damienne Anciaux, Gella Vandecaveye, Freddy De Kerpel en Geert Hunaerts) heeft op aanraden van de Oegandese ‘mama’ hem er prompt uitgestemd.

Persoonlijk vond ik Freddy De kerpel nog de normaalste met het meeste doorzicht in het gezelschap.
“De argumentatie was dat hij de plaatselijke cultuur tot tweemaal toe zou beledigd hebben”, schreef VT4 daarna op haar website. Of ze het er al dan niet mee eens zijn laten ze in het midden.

Volgens mij deed hij dat zeer zeker. Ze verbleven daar in een Oegandese christelijke gemeenschap, maar Paul Codde meende dat “alle negerkes in hun blootje liepen” en trok al zijn kleren uit om te gaan zwemmen. Hij liep er voor de rest ook steeds halfnaakt bij, gedroeg zich als een idioot tegenover die mensen en dacht dat hij zich had aangepast aan hun niveau...over racisme gesproken...

Tijdens een gebedsdienst trok hij een bijzonder aanmatigend T-shirtje aan met de afbeelding van een non en droeg daarbij een kanten moslim hoofddeksel dat normaal enkel gedragen wordt door moslims die Mekka bezocht hebben.

Eerlijk gezegd heb ik nog maar één keer meegemaakt dat mensen zich zo dom en beledigend opstelden tegenover andere culturen en dat waren socialisten op een Marokkaans/Turkse receptie op het Van Steenplein in Antwerpen.
Zij eisten toen dat Marokkanen zouden dansen terwijl ze op dat moment in een ernstig gesprek (met mij) verwikkeld waren. En we het hadden over zaken die hen uitermate interesseerden.
Maar nee, de dikke rode troela waggelde richting onze tafel en wou dat Mohamed mee met zijn heupen kwam draaien, “want dat zat bij hen in het bloed”, kwaakte ze. Mohamed was hier al in de derde generatie, goed geïntegreerd en sprak thuis Vlaams met vrouw en kinderen. Hij en zijn vrouw werken in een kliniek.
Hij zat er duidelijk mee verveeld en zei dat hij niet kon dansen om er vanaf te zijn. Maar het mens gaf niet op en kwaakte er op los. Het was bijzonder beledigend, je zou het kunnen vergelijken met de manier waarop sommige mensen praten tegen hun huisdier. Zo in de aard van ‘geef eens een pootje?’

Ik zat met mijn mond open te kijken. Zo verbaasd was ik. Waren dat de verdraagzame socialisten en de antiracisten?
Zij die de mond vol hebben over de intolerantie van het Vlaams Belang wilden dat Mohamed en Rachid voor hen danspasjes gingen uitvoeren, zoals aapjes wiebelen op de klanken van een orgel?
Ik vroeg het hem. Ik vroeg of hij dàt niet racistisch en beledigend vond en of hij daardoor niet gekrenkt werd in zijn waardigheid als mens.
Ik vroeg hem bovendien of hij dat niet veel erger vond dan wanneer het Vlaams Belang vraagt om zich aan te passen aan onze cultuur en maatschappij en hun kinderen aangepast op te voeden zodat zij later passen in een Westerse cultuur. Op mijn eerste vraag antwoordde hij dat ze dat al gewoon waren. “Ze behandelen ons als knuffeldieren... als een schoothondje”, zei hij. Op de andere vraag reageerde hij verrassend. Hij zei dat je bij het Vlaams Belang weet wat je eraan hebt. Bij de anderen weet je dat niet, ze behandelen je als een curiositeit. Een exotisch dier dat ze willen beschermen.
De andere tafelgenoot zei dat ze hun kinderen al lang niet meer konden straffen. Hij had er acht. Zelf werkte hij niet meer want zijn vrouw was ziek. Nierziekte. En van de acht kinderen was er één ‘een bandietje’, vertelde hij. Hij zei dat ze aan hun kinderen niets te vertellen hebben. Ze doen wat ze willen en krijgen van de overheid toch gelijk. Zelfs wanneer je ze ‘een afstraffing’ geeft, staat de dag nadien de kinderbescherming voor de deur, zei hij.
Geen wonder dat socialisten dan ‘integratie’ en ‘ het aanpakken van criminaliteit bij jongeren van vreemde origine’ als ‘racisme’ beschouwen. Zij passen zich in het buitenland evenmin aan. Zij gedragen zich in het diepe (christelijke) Afrika, zoals ze zich hier gedragen op een receptie voor vreemdelingen. Belachelijk en beledigend!!!

En wat de rest van de Stanley’s betreft. Geef de bevolking in je eigen land hetzelfde respect als de lokale bevolking in het Oegandese dorpje. Want onaangepast en vaak crimineel gedrag door vreemdelingen is eveneens beledigend, irriterend en zelfs shockerend voor onze lokale en oorspronkelijke bevolking. En een ‘vreemdeling’ blijf je zolang je een onaangepast gedrag cultiveert en bovendien beklemtoont door onaangepaste kledij.

16:59 Gepost door Janice Laureyssens in Algemeen | Permalink |  Facebook |

Commentaren

Toevallig las ik dit schrijfsel terug op de site van...Paul Codde!Hij kan dus om met kritiek.

Gepost door: Janice | 08-01-09

De commentaren zijn gesloten.