10-11-06

‘Wie de vrijheid lief heeft, verlaat Europa’

-------------------------------------------------------------------------------- 29-10-2006 -
Sander van Walsum - De Volkskrant

Volgens de Duitse schrijver Henryk Broder laat Europa zich willoos naar de islamitische slachtbank voeren; een vijandelijke overname is niet meer te voorkomen. Met die boodschap trekt hij volle zalen.

Vanaf het Hagenplatz, waar hij in de najaarszon een kopje thee drinkt, heeft de Duitse publicist Henryk M. Broder (60) Broder een onbelemmerd zicht op de glorie van West-Berlijn.

Broze dames nuttigen een bladerdeegtaartje. Tussen de verkleurde bomen zijn de bordessen en ornamenten zichtbaar van de herenhuizen uit de Gründerzeit – de jaren van het Tweede Keizerrijk.

‘En ik heb mijn auto pal aan de overkant kunnen parkeren’, roept Broder triomfantelijk. ‘Ik ken geen wereldstad waar dát mogelijk is.’

Met de nuchterheid waarmee de komst van de winter kan worden aangekondigd, stelt Broder vast dat we naar de wereld van gisteren kijken. Want het Europa zoals wij dat kennen, zal er over twintig jaar niet meer zijn.

Broder zelf wil niet meer emigreren. ‘Daarvoor ben ik te oud.’ Maar jongeren – voor zover deze de vrijheid lief hebben – raadt hij met klem een verhuizing aan naar Australië of Nieuw-Zeeland. Alleen op deze manier kunnen zij ontkomen aan de plagen die het oude continent onleefbaar zullen maken.

‘Europa heeft eigenlijk maar drie opties’, zegt Broder. ‘En die zijn alle even onaantrekkelijk. De meest waarschijnlijke is dat Europa zich willoos laat islamiseren. De tweede is dat ze haar vrijheid opoffert aan een vals gevoel van veiligheid. De derde optie is dat Europa een economisch wingewest wordt van India en China. Deze landen moeten de Arabieren dan wel vóór zijn.’

Eén ding sluit Broder echter categorisch uit: dat de Europeanen nog in staat zijn het onheil af te wenden. ‘Het dominante ethos werd vertolkt door een domme, blonde schrijfster met wie ik onlangs een debat voerde. Zij beweerde dat je je soms beter kunt laten verkrachten dan je daartegen te verzetten. Soms kun je beter de strijd vermijden dan het risico lopen ten onder te gaan.’

In zijn recent verschenen boek 'Hurra, wir kapitulieren!' laat Broder zien hoeveel vrijheid Europa al heeft opgegeven in de ijdele hoop een vijandelijke overname te voorkomen.

Een regionale bank in Würzburg verontschuldigde zich ijlings voor de distributie van 30 duizend voetballen nadat een vertegenwoordiger van de islamitische gemeenschap zich 'not amused' had getoond over het feit dat hierop de vlag van Saoedi-Arabië was afgedrukt – temidden van de vlaggen van de overige deelnemers aan het WK-voetbal. Uit beduchtheid voor het lot ‘van een filmmaker uit Nederland’ riep de voorzitter van de Düsseldorfer carnavalsvereniging de leden dit jaar op om de praalwagens zo te versieren dat moslims er geen aanstoot aan zouden kunnen nemen.

Op verschillende plaatsen in Duitsland worden de bezwaren van islamitische ouders tegen zwemonderwijs voor meisjes geëerbiedigd. De ARD zag af van de uitzending van een documentaire over de vervolging van christenen in de Arabische wereld. Twee recente voorbeelden van ‘alledaags appeasement’ kon Broder niet meer in zijn bundel vermelden: in Berlijn annuleerde de intendante van de Deutsche Oper een moderne uitvoering van Mozarts I d o m e n e o, nadat een anonieme beller bezwaar had gemaakt tegen de scène waarin de afgehakte hoofden van Poseidon, Jezus, Boeddha en Mohammed worden getoond. In Groot-Brittannië ten slotte, getuigden twee banken van hun respect voor de islam door hun filialen niet langer met spaarvarkens te versieren.

Met zijn polemiek tegen deze vormen van westerse zelfverloochening heeft Broder in Duitsland stormachtige bijval geoogst. Vooral tot zijn eigen verbazing. ‘Ik was gewend om nogal fel te worden aangevallen. Niet zozeer vanwege de aard van mijn kritiek op linkse intellectuelen of vanwege de strekking van mijn analyse van het moderne antisemitisme, maar omdat een uit Polen afkomstige jood de Duitsers kapittelde. Daaraan namen velen toch aanstoot.’ Als buitenstaander voelt hij zich niet gehouden aan de rituele oproep tot dialoog, waarmee het politieke establishment in Duitsland op de periodieke crises in de multiculturele samenleving pleegt te reageren.

Hij onttrekt zich demonstratief aan de politiek correcte hang naar harmonie, en voorziet hiermee kennelijk in een grote behoefte. Dat bleek vorige week bijvoorbeeld tijdens een publiek debat over Broders bundel in het Berlijnse Museum voor Volkenkunde. De kloeke zaal was bij lange na niet berekend op de opkomst.

En Broder, die werd geflankeerd door de islam-kritische schrijfster Necla Kelek, werd geregeld door applaus onderbroken. Bijvoorbeeld toen hij de honderden aanwezigen voorhield ‘dat onze houding een veel groter probleem is dan de ontbrekende bereidheid van moslims om te integreren’.

Of toen hij de zelfkritische reactie van de westerse wereld op de rel rondom de Mohammed-cartoons hekelde.

De ‘verheugende respons’ op zijn boek rechtvaardigt volgens Broder overigens niet de hoop dat Europa zijn noodlot nog kan ontgaan. ‘Europa is een vrouw in de vijfde maand van haar zwangerschap die nadenkt over het gebruik van voorbehoedsmiddelen.’

Volgens Broder ‘hebben de Europeanen de verkeerde conclusies getrokken uit twee wereldoorlogen. Voor hen is het hoogste gebod niet ‘‘geen dictatuur’’, maar ‘‘geen oorlog’’. Zij menen een tegenstander tegemoet te kunnen komen die geen evenwicht wil, maar overwicht.’

De houding tegenover de islamitische wereld is, aldus Broder, niet alleen ingegeven door angst en door de wens ‘tijd te winnen’, maar ook door fascinatie voor de ‘archaïsche kracht’ van de islam, en door afkeer van het kapitalisme. ‘In Duitsland laat Oskar Lafontaine van de Linkspartei zich vooral door dit sentiment leiden. Hij zegt verwantschap te voelen met de sociale islam. En zo reiken de politieke avantgarde en de reactie elkaar de hand.’

1946 op 20 augustus geboren in Katowice (Polen) 1958 de familie vestigt zich in Keulen. Hier studeert hij later economie en rechten 1970 aanvang journalistieke loopbaan. Broder schrijft voor het (linkse) Hamburgse blad St.Pauli Nachrichten, en het satirische blad Pardon 1976 Boek Die Schere im Kopf (over zelfcensuur in links Duitsland) 1981 Broder werkt kortstondig in Israël. In Duitsland werkt hij mee aan televisieprogramma’s, en levert hij bijdragen aan Die Zeit, Süddeutsche Zeitung, Der Spiegel, Weltwoche en Der Tagesspiegel 1986 wint internationale prijs voor de publicistiek met satirisch essay Das 12 Bundesland 1986 boek Der ewige Antisemit 2003 Broder sympathiseert met Amerikaanse inval in Irak. Medeoprichter van publicistennetwerk De As van het Goede 2006 boek "Hurra, wir kapitulieren!"

21:29 Gepost door Janice Laureyssens in Algemeen | Permalink |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.