20-12-06

LEES EN HUIVER...

In de Canadese provincie Ontario is de sharia ingevoerd in het familierecht. Zowel moslims als niet-moslims protesteren.

S. is in Canada geboren, maar op haar vijftiende naar Pakistan gestuurd om daar te trouwen met een oudere man. Na het huwelijk gingen ze samen in Canada wonen en kregen ze twee kinderen. Na jarenlange mishandelingen vluchtte ze naar een blijf-van-mijn-lijf huis. Haar familie drong erop aan de zaak voor te leggen aan een shariarechter in Toronto. Die bepaalde dat ze terug moest naar hem en dat hij niet meer met haar mocht slapen omdat ze ongehoorzaam was geweest. Hij mocht een tweede vrouw nemen. Dat werd meteen geregeld.

L.woonde met haar man in Toronto. Ze hadden vier kinderen, van wie de oudste 15 was. Op een dag werd L. verstoten door haar man, met de mededeling dat hij haar te oud vond. Volgens de shariarechter in Toronto had T. geen recht op alimentatie of een deel van zijn bezittingen. Hij kreeg de voogdij over de kinderen en stuurde haar terug naar Pakistan. Zijn oudste dochter stuurde hij ook daarheen om te trouwen, maar hij zette haar op een andere vlucht zodat ze geen contact met haar moeder zou hebben. In Toronto trouwde hij met een meisje van 19. De drie achtergebleven kinderen worden mishandeld en missen hun moeder.

Het zijn twee voorbeelden van vrouwen die slachtoffers zijn geworden van de shariawetgeving in Canada. Ze worden verteld door Homa Arjomand, hulpverleenster in een blijf-van-mijn-lijf huis in Toronto, die dagelijks sharia-slachtoffers voorbij ziet komen. Arjomand is ook coördinator van de internationale campagne tegen de shariawetgeving in Canada.

Dat Ontario een shariawetgeving kent, is nauwelijks bekend. Het beginpunt is 1991, toen een wet werd ingevoerd die bedrijven de mogelijkheid gaf onderlinge geschillen te regelen door middel van arbitrage buiten de rechtbank om. Ze moesten dan een verklaring ondertekenen dat ze zich bij voorbaat zouden neerleggen hij de beslissing van de arbiter. De beslissing zou wettig zijn. Nog voordat deze Arbitration Act van kracht werd, benaderde een religieuze groep de regering met de vraag of deze wet ook gebruikt mocht worden om familiekwesties volgens religieuze tradities en wetten te regelen. Zo geschiedde.

Een aantal moslims heeft van de wet gebruikgemaakt om de sharia in te voeren op het gebied van familierecht. Aanvankelijk werden die zaken behandeld in de moskee. Maar eind 2003 besloot Mumtaz Ali, een gepensioneerde advocaat uit Toronto, om een echte islamitische rechtbank op te richten. Toen bekend werd wat dat inhield, ontstond er ophef. Een ‘rechter’ kan iedereen zijn; in het gunstigste geval heeft hij een cursus gevolgd. Bij de zittingen hoeft niet te worden genotuleerd. De vonnissen zijn geheim, hoeven niet op schrift te worden gesteld en er hoeft geen argumentatie bij te worden gegeven.

Weliswaar kun je zelf kiezen of je je onderwerpt aan de sharia, maar in de praktijk is er weinig keuze. ‘Een Canadese advocaat is duur en’, zegt Mumtaz Ali, ‘als je je verzet tegen de wetten van Allah, ben je geen moslim meer, dan ben je een godslasteraar, een afvallige’.

Veel vrouwen spreken nauwelijks Engels, hebben geen contacten buiten hun gemeenschap en weten niet wat hun rechten zijn. In principe is het mogelijk om in beroep te gaan hij de Canadese rechter, maar dat gebeurt nauwelijks, om dezelfde redenen. Bovendien zijn de uitspraken van de shariarechtbank wettig. In principe moet de Canadese rechter ze bekrachtigen en moet de politie ze ten uitvoer brengen. Alleen als er sprake is van ernstige strijdigheid met Canadese wetten of als de islamitische rechter duidelijk bevooroordeeld is, kan de Canadese rechter ingrijpen.

Ook onder moslims is de rechtbank niet onomstreden. De Canadese Raad van Moslimvrouwen is woedend. ‘De meesten van ons zijn hier juist komen wonen om te ontsnappen aan de sharia,’zegt Alia Hogben van de raad. ‘En denk eens aan de precedentwerking. Er wvordt in Groot-Brittannië nu ook al om geroepen.’

Het Muslim Canadian Congress is eveneens tegen. ‘Moslims worden zo tweederangsburgers,’ zegt woordvoerder Tarek Fatah. ‘Goede wetten voor anderen, willekeur voor moslims.’

Na alle ophef heeft de provinciale regering van Ontario aan Marion Boyd, een voormalig advocaat-generaal die als bekend staat als feministe, gevraagd de zaak opnieuw te bekijken. Zij adviseerde om de sharia te laten bestaan maar er wel voor te zorgen dat de belangen van vrouwen en kinderen beter gewaarborgd zijn. Het is nog niet bekend wat de regering met het advies gaat doen. De rechtbank van Mumta, Ali grijpt het advies aan om nu definitief te beginnen. Er lopen al aanvragen om de sharia in andere Canadese provincies in te voeren.

Meer informatie:

KLIK HIER

22:59 Gepost door Janice Laureyssens in Algemeen | Permalink |  Facebook |

Commentaren

te gek voor woorden Canada is nog gekker dan de EU,
in de ogen van VSburgers zal dat niet anders zijn
gelukkig dat Canadese moslims er zich tegen verzetten, zo zullen ze de democratische toekomst van het land verzekeren. Hier in België is het de ogen openhouden want paars is ook in staat dergelijke fratsen uit te halen, zelfs met CDenV is het oppassenm zeker nu de neo-communisten van het ACW nog veel in de pap hebben te brokken.

Gepost door: Walter Debie | 23-12-06

De commentaren zijn gesloten.