20-02-07

Heeft de mens zich verheven boven de dieren?

Het geloof in de mens die zich heeft verheven boven de dieren, staat in het Westen ter discussie. De teloorgang van wat we tegenwoordig noemen, onze ‘normen en waarden’, heeft te maken met wat links heeft aangericht vanaf toen dat alles mocht en alles kon. Want een keuze was er niet meer.

Wie koos voor een conservatieve aanpak in de opvoeding, waar beide ouders niet alleen de kameraadjes zijn van de kinderen, maar eveneens opvoeders, werden gezien als ‘rechtse conservatieve zakken’ in onze maatschappij. Zij waren niets anders dan ouderwetse antiprogressieve krachten die de ontplooiing van kinderen wilden tegenhouden. Ook scholen deden hieraan mee, en inplaats van op te leiden werden kinderen aangemoedigd het in hun eentje uit te zoeken.
Leiding was niet meer nodig en regels bestonden niet meer.

Nu vraagt men zich af waarom zoveel kinderen ontsporen. Men vraagt zich af waar het geweld vandaan komt. Natuurlijk is het antwoord dat van links komt heel simpel. We ‘veramerikaniseren’.

Ze richten hun peilen op de Amerikaanse films, maar zelfs dan zou men moeten zien dat in bijna elke film ‘de goeden’ het altijd halen op ‘de slechteriken’. Dus dat kan het niet zijn. Tenzij men de TV en computer als vervangmiddel ziet voor de afwezige ouders, zal het daar wel niet aan liggen.

De TV-advocaat, meester Vermassen zei onlangs in een interview dat “wie zijn kind verwent, psychopaten kweekt...”, daar ben ik het volledig mee eens.
En waarom worden kinderen rotverwend?
Veel kinderen worden aan hun lot overgelaten.
Ofwel hebben de ouders het te druk en brengen ze hun kinderen van de wieg tot aan het middelbaar bij een ontvangmoeder of grootouders.
Of er zijn ouders die aan drugs of drank verslaafd zijn. Of je hebt gezinnen waar het ‘rollenpatroon van ‘jongens mogen alles en meisjes niets’ bestaat, waar kleine tirannen worden gekweekt. Zij moeten zichzelf opvoeden en halen veelal hun voorbeelden op straat. De ‘gang’, de bende of ‘rondhangende jongeren’ van wie de vader de hele dag rondhangt in het theehuis of de moskee en de moeder niets te vertellen heeft is alles behalve een goed voorbeeld in de opvoeding van kinderen.

Die kinderen vinden dat het leven geen zin heeft en leven van dag naar dag. Zij nemen beslissingen wanneer die zich aandienen. Van het ene moment op de andere.

Als mensen echter niet over de vrijheid beschikken om morele verantwoordelijkheden op te nemen, geen recht op eigen keuze meer hebben, hoe kan een kind dat het verschil niet leert tussen goed en kwaad dan nog verantwoordelijk gesteld worden voor zijn daden. Is hij dan niet eerder vergelijkbaar met een tijger die zijn prooi verslindt? Zijn hun daden en acties enkel nog instinctief?

Is iemand zoals Björn Moons uit Kessel niet vergelijkbaar met een leeuw, die de welpen doodt om de leeuwin terug te kunnen bespringen? En als die leeuwin zich verzet wordt ze eveneens doodgebeten?

Denken de daders dat vrijheid in keuze tussen goed en kwaad een illusie is?
Iedereen heeft de keuze. De keuze om de juiste beslissing te nemen is dikwijls de keuze tussen leven en dood van een medemens. Want in tegenstelling tot dieren kan enkel de mens de gevolgen van zijn daden inschatten. Maar wat als er geen gevolg aan gegeven wordt? Wat als het ene strafbare feit gebanaliseerd wordt waarbij daders ongestraft kunnen toeslagen en de andere wel gestraft wordt voor even zware misdaden? Geeft men dan geen sein aan de ongestrafte psychopaten dat zij wat meer mogen dan de anderen?

Natuurlijk klopt het niet dat er geen vrije keuze zou bestaan. Een test met iemand die niet kon weerstaan aan chocolade bewees dat hij er wel kon afblijven als de beloning groot genoeg was, of de straf die onmiddellijk daarop volgde eveneens.
Velen vinden het echter gemakshalve beter om de gangbare morele censuur te gebruiken voor hun daden om hun geweten – of eerder dat van anderen – te sussen.
Zo zei Woody Allen ooit, “Het hart wenst wat het wil”. In dit geval was dat toevallig zijn 17-jarige geadopteerde stiefdochter.

Ieder van ons is een product van de opvoeding die hij heeft gekregen. En ieder van ons werd geboren met een unieke persoonlijkheid.
Indien mensen zouden opgroeien onder ideale familiale omstandigheden, in een vredige wereld zonder politieke noch culturele voorschriften, dan hadden we waarschijnlijk geen therapeuten meer nodig. En wie weet, misschien ook geen overvolle gevangenissen.


16:56 Gepost door Janice Laureyssens in Algemeen | Permalink |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.