05-03-07

What Belgium Can Teach Us ...

cnslogoimp

What Belgium Can Teach Us About the Need for National Unity
02-03-2007 - Paul M. Weyrich - CNS Cybercast news service

When Americans think of Belgium -- if they do so at all -- they probably think of a small European country lying between the borders of the Netherlands, Germany, France and even smaller Luxembourg.

Occupied by the Nazis during World War II, Belgium became the center of operations for the North Atlantic Treaty Organization (NATO), which located its headquarters in the capital city of Brussels in 1967.

More recently, the European Union and its associated parliament and economic organizations located their headquarters in Belgium. (Of slightly less importance in Belgian history, though appreciated by film fans everywhere, is the fact that Belgium gave the world a lovely young woman named Audrey Hepburn. Belgium also produces some of the best chocolates in the world and over one hundred beers.)

Belgium is in many ways an artificial state because it is composed of three distinct groups of people from three different cultures that historically have not always gotten along.

Since 1993 the French-speaking population, or Walloons, which are primarily Roman Catholic, the tiny German-speaking population and the Flemish-speaking regions each have had their own parliament under a loosely federalized system of government, under the somewhat titular King of the Belgians.

On paper, that sounds workable and could imply that Belgium is a model government in which plural interests are recognized at the local level but a federal government reigns supreme. Unfortunately, the reality is quite different.

According to the highly regarded philosopher Roger Scruton, who has written extensively on the issues of multiculturalism in Western Europe, Belgium today is a seething political mess. In the same country where the European Union holds forth on European unity, the most popular political party in the country, now called the Vlaams Belang, has been banned.

The Vlaams Belang also is known as the Flemish Nationalist Party inasmuch as it favors separatism somewhat in the way that Czechoslovakia divided into the Czech Republic and the Republic of Slovakia. Clearly, the Belgian state views that as a threat. In order to defeat the Party in 2000, the government extended the vote to non-citizens, most of whom are Muslim immigrants.

The Vlaams Belang still won 24% of the vote. And so in 2004, the Belgian supreme court in Brussels declared the predecessor of the Vlaams Belang, called the Vlaams Blok, to be a "criminal organization" guilty of racism. Its only crime was success in too many elections on a platform of Flemish nationalism, anti-socialism and against current Belgian immigration policies.

When the Vlaams Belang continued winning elections funds were cut off. This will make it impossible to campaign and, according to the Party's leader in Antwerp, Flip Dewinter, when coupled with the rising number of voting immigrants the de-funding eventually will achieve the Government's goal of completely eliminating its main opposition.

Imagine if this could happen here, if the Democrats could eliminate the Republican Party by labeling it racist and taking away its funding! (Oh, wait. That is what they might like to do, but a lengthier discussion of this subject will have to await another column.)

Across most of Western Europe -- but especially in France, Germany and Belgium -- immigrants from the various countries of North Africa as well as Turkey annd the Middle East have been steadily arriving since the 1960s.

As Muslims, most of these immigrants have remained in separate areas of their host countries, shopping in their own stores, marrying within their own group, building mosques in traditional Eastern architectural styles, and in some cases, taking advantage of traditionally generous European governments with their "cradle to grave" social-welfare policies.

To even mention the possibility that this might not be good for the existing population of Western European Christians or that some of these immigrants might be Islamic fundamentalists and sympathetic to the goals of men such as Osama Bin Laden is to trigger instantaneous condemnation. In Belgium today rejecting the paradigm of multiculturalism means being branded a criminal and a racist.

It always has amazed me when left-wing governments or their representative political parties accuse their opposition of intolerance. What could be more intolerant than criminalizing one's opponents? What could be less democratic that changing the laws and allowing non-citizens the vote in order to win an election? Who is more intolerant than leftists, who condescendingly believe that only they have the answers to society's problems?

This is what a coalition of various socialist and liberal parties in Belgium want everyone to believe: that wanting to limit the number of immigrants in a society means one is a racist.
If this has a somewhat familiar sound it should. Many of our United States, especially in the West and Southwest, today are overrun with illegal immigrants, mostly from Latin America. Yet anyone calling for true immigration reform or the actual enforcement of laws already on the books frequently is labelled a racist.

Suggesting that it might not be a good idea that the vast majority of public school children in Texas and California are Hispanic and that their parents may or may not be legal immigrants is intolerant and even cruel according to the left-wingers

Immigration or the policy of allowing new people into a "melting pot" such as the United States is difficult enough, but in a country already fragmented such as Belgium, which was artificially cobbled together out of sections practicing two main religions and speaking three languages, it is virtually impossible.

Disbanding the Vlaams Belang is the equivalent of shooting the messenger who delivers the bad news. Will the Republican Party in the U.S. be next?


(Paul M. Weyrich is chairman and CEO of the Free Congress Foundation.)

VERTALING

Wat kan België ons leren over de noodzaak van een nationale eenheid

Wanneer Amerikanen denken aan België – als ze het al doen – dan denken ze waarschijnlijk aan een klein Europees landje dat ergens gelegen is tussen de grenzen van Nederland, Duitsland, Frankrijk en het nog kleinere Luxemburg.

België werd het centrum van NAVO activiteiten tijdens de bezetting door de nazi’s in WO II, en de hoofdzetel bevindt zich sedert 1967 in de hoofdstad Brussel.

Minder lang geleden heeft de Europese Unie samen met haar parlementen en economische organisaties hun hoofdzetels gevestigd in België. (Van iets minder belang in de Belgische geschiedenis, maar zeer gewaardeerd door filmfans van overal, is het feit dat België aan de wereld een lieftallige dame heeft geschonken met de naam Audrey Hepburn. België produceert ook de beste chocolade ter wereld en meer dan honderd soorten bier.)

België is echter in meer dan één opzicht een kunstmatige staat, want het werd samengesteld uit drie verschillende volkeren met drie verschillende culturen die historisch gezien niet altijd goed met elkaar konden opschieten.

Sedert 1993 hebben zowel de Franssprekende bevolking, of Walen, die voornamelijk Rooms-katholiek zijn, de kleine Duitstalige gemeenschap en de Vlaams-sprekende regionen, elk hun eigen parlement onder een losjes gefederaliseerd regeringssysteem en een wat je zou kunnen noemen, titulaire koning der Belgen.

Op papier klinkt dit doenbaar en zou men zich kunnen voorstellen dat België een ‘modelregering’ heeft waarin meerdere belangen worden herkend op lokaal gebied maar waarover een federale regering als opperste gezag regeert. Jammer genoeg is de realiteit enigszins anders.

Volgens de hooggewaardeerde filosoof Roger Scruton, die al uitgebreid schreef over het multiculturalisme in West Europa, is België een politiek gistende vuilhoop.

In het land waar de Europese Unie een Europese eenheid en gelijkheid promoot, wordt de populairste politieke partij van het land, dat nu Vlaams Belang noemt, gebannen.

Het Vlaams Belang is ook gekend als de Vlaams nationalistische partij, in zover dat zij het separatisme favoriseert op dezelfde manier zoals Tsjechoslowakije werd gesplitst in een republiek Tsjechië en de republiek Slovakia.

Het is duidelijk dat de Belgische staat dit als een bedreiging ziet. Om te verijdelen dat de partij verder zou groeien, heeft de regering in 2000 het kiesrecht uitgebreid tot niet-Belgische burgers (vreemdelingenstemrecht), van wie de meeste moslim-immigranten zijn.

Desondanks won het Vlaams Belang de verkiezingen met 24% van de stemmen. En daarom heeft het Belgische hoge gerechtshof van Brussel in 2004 verklaard dat de voorganger van het Vlaams Belang, namelijk het Vlaams Blok, een criminele organisatie is die zich schuldig maakte aan racisme. Terwijl haar enige ‘misdaad’ bestond uit het steeds groter wordende succes bij de opeenvolgende verkiezingen met een programma van Vlaams Nationalisme, anti-socialisme en het bekritiseren van het huidige Belgische migratiebeleid.

Wanneer het Vlaams Belang verder de verkiezingen wint, worden de verkiezingsfondsen ingehouden. Dat zal campagnevoeren onmogelijk maken, volgens de Antwerpse partijleider Filip Dewinter, zal het inhouden van de fondsen gekoppeld aan het stijgende aantal kiezers bij de migranten het uiteindelijke doel van de regering, het elimineren van de oppositie, bewerkstelligen.
Stel u even voor of dit hier zou kunnen gebeuren, of de Democrats de Republican Party kon elimineren door ze een etiket op te plakken van racisten en hun subsidies af te pakken. (Oh wacht. Dat is zeker iets wat ze graag zouden willen doen, maar een uitgebreide discussie over dit onderwerp zal voor een andere column zijn.)

Over heel West-Europa – en dan special in Frankrijk, Duitsland en België – immigranten uit verschillende landen van Noord-Afrika zowel als uit Turkije en het Midden-Oosten zijn gestadig blijven komen sinds de jaren ’60.

Als moslims hebben de meeste immigranten zich samen gevestigd in aparte wijken van hun gastlanden, ze kopen in hun eigen winkels, trouwen binnen hun eigen groep, bouwen moskeeën in traditionele Oosterse architecturale stijl en in sommige gevallen profiteren ze van de generositeit van de Europese overheden met hun ‘van de wieg tot aan het graf’ sociaal zekerheidssysteem.

Om nog maar te suggereren dat dit misschien niet zo goed is voor de oorspronkelijke christelijke West-Europese bewoners, of dat sommige migranten mogelijks islamitische fundamentalisten kunnen zijn die sympathiseren met Osama Bin Laden staat gelijk aan een onmiddellijke beschuldiging en veroordeling. Het verwerpen van het voorgeschreven voorbeeld over het verrijkende multiculturalisme, betekent in België de dag van vandaag gebrandmerkt worden als crimineel en racist.

Het verbaasde mij steeds dat linkse regeringen of hun representatieve politieke partijen de oppositie als intolerant beschuldigen. Wat kan er nog intoleranter zijn dan uw tegenstander criminaliseren? Wat kan er nog minder democratisch zijn, dan de wetten te wijzigen en niet-Belgische burgers te laten kiezen om te verkiezingen te winnen? Wie is nòg intoleranter dan de linksen, die neerbuigend minzaam geloven dat alleen ‘zij’ de antwoorden kennen op alle maatschappelijke problemen?

Dit is wat een coalitie van socialisten en liberalen in België iedereen wil doen geloven; dat het willen beperken van immigratie in een bestaande maatschappij betekent dat je een racist bent.

Dit moet u wel een beetje bekend in de oren klinken. Vele van onze Verenigde Staten, vooral in het Westen en Zuid-Westen, worden vandaag onder de voet gelopen door illegale immigranten, de meesten komen uit Latijns-Amerika. Nochtans worden ook zij, die durven vragen om een hervorming van het migrantenbeleid en het verstrengen van de actuele wetten, bestempeld als racisten.

Opperen dat het misschien niet zo’n goed idee is om een overgrote meerderheid Hispanic (Spaanstalig) kinderen in de openbare scholen van Texas en Californië toe te laten en dat hun ouders misschien wel niet altijd legale immigranten zijn is intolerant en gruwelijk in de ogen van links.
Immigratie, of het beleid om nieuwe mensen toe te laten in een ‘melting pot’ zoals in de Verenigde Staten is al moeilijk genoeg, maar in een reeds verbrokkeld land zoals België, dat artificieel in elkaar werd geknoeid uit drie verschillende secties twee verschillende religies en drie verschillende talen is dit in wezen onmogelijk.

Het uitschakelen van het Vlaams Belang staat gelijk met het afschieten van de boodschapper die het slechte nieuws brengt. Zal de Republican Party in de VS de volgende zijn?

00:55 Gepost door Janice Laureyssens in Algemeen | Permalink |  Facebook |

Commentaren

mijn Engels is niet" up to date" maar toch heb ik ervan genoten...maar het zal allemaal weer niet waar zijn...das allemaal racistische taal

Gepost door: Rene | 05-03-07

Vertaling Sorry Rene, ik heb het even vertaald.

Gepost door: Janice | 05-03-07

De commentaren zijn gesloten.