14-03-07

Sterk staaltje desinformatie in het VRT-journaal

‘Wat als een beloftevol en democratisch verhaal begon in Zimbabwe...” volgens het VRT-journaal.

In 1980 werd Robert Mugabe (met veel fraude) verkozen als minister-president. Daarna werd Rhodesië omgedoopt naar Zimbabwe.
Jammer genoeg voor het hernoemde Zimbabwe werd het Mugabe regime niet door eerbied voor privé eigendomsrechten gekenmerkt. Moorden en plunderen onder het mom van herverdeling van de gronden. Onder de heerschappij van Mugabe zijn veel blanken en zwarten gevlucht naar Zuid-Afrika of ze werden vermoord.

Rhodesië werd vroeger de ‘graanschuur’ van Afrika genoemd.

Mugabe wou een land hervorming, waardoor blanke landbouwers hun land aan zwarte Zimbabwaanse overgaven. In 1997 werden blanken maar ook zwarten die op de grote landbouwbedrijven leefden, op een gruwelijke wijze vervolgd, gemarteld en gedood. Er kwam oppositie en na een referendum in 2000, verwierpen de kiezers de gedwongen inbeslagneming van landbouwbedrijven van blanken.

Mugabe reageerde hierop door zijn oppositie wreed te onderdrukken, gebruikmakend van bezitsvernietiging, verkrachting en moord om het even welke mogelijkheid van een verandering in de regering te elimineren. Zijn plannen voor land hervorming gingen door en 95 percent van de landbouwbedrijven van blanken werden aangemerkt voor herdistributie. Aan de resterende blanke boeren werd verboden nog te zaaien. En 10 augustus 2002 was de uiterste datum waarop 2.900 landbouwers hun land zouden moeten verlaten. Honderden arrestaties volgden na het verstrijken van de die datum, aangezien veel landbouwers weigerden te vertrekken.

Mugabe verdedigde zich tegenover de buitenwereld door te stellen dat deze maatregelen nodig waren om ‘de resten van de koloniale overheersing uit te roeien’. Waarmee hij trouwens een goede vriend vond in de gedaante van Louis Michel, die nu net hetzelfde zegt over Zuid-Afrika.

Het gevolg is een grote hongersnood in Zimbabwe met verstrekkende gevolgen voor heel Afrika. Terwijl het volk hongert heeft Mugabe een feest georganiseerd toen hij 83 jaar werd waaraan een prijskaartje hing van bijna één miljoen euro, schrijft Moyiga Nduru. Dit zou genoeg zijn om drie maanden lang 3,2 miljoen hongerige mensen in Matabeland (waar het feest gegeven werd) te voeden, zeggen activisten.
,,In Zimbabwe verloopt alle voedselhulp langs de kanalen van de nationale partij”, zegt activist Tapera Kapuya. ,,Matabeleland wordt daarin altijd vergeten. Wij zien dit als een bewuste straf van Mugabe voor ons verzet tegen zijn partij bij de verkiezingen van 2000.”
,,Matabeleland zit zonder voedsel”, aldus Kapuya. ,,De mensen zijn ook bitter omdat het regime van Mugabe hier veel gruweldaden heeft begaan in de jaren tachtig.” Volgens Amnesty International heeft die campagne aan duizenden mensen het leven gekost.

Het begon helemaal niet beloftevol. Het is niet omdat Louis Michel dit vertelde dat het ook zo was. En wat deed de wereld toen de blanke boeren en zwarte werkers gemarteld, verjaagd of gedood werden? Niets...helemaal niets.

Hetzelfde verhaal doet zich nu weer voor in Zuid-Afrika, maar een brief van Louis Michel laat er geen discussie over bestaan. Hij wil ‘herverdeling van de gronden’, ook al is er grond genoeg. Nee, de gronden waar Afrikaners al 300 jaar op gezwoegd en gezweet hebben moeten herverdeeld worden.

In Zimbabwe kregen ze de bewerkte en vruchtbaar gemaakte gronden (vooral de eigen familie en vrienden eerst) en nu heerst er een hongersnood. Na amper enkele maanden in het bezit van de nieuwe eigenaars stonden de gronden al vol onkruid en werden ze terug verlaten. Maar Mugabe stelt in een toespraak voor de VN ‘het Westen verantwoordelijk’...ja, daar heeft hij niet eens ongelijk in. Het Westen had uit Afrika moeten wegblijven. Maar dat rechtvaardigt geenszins zijn gruweldaden van vandaag.


Een reactie van een lezer.
Vooral de stilte van minister van Buitenlandse zaken, Louis Michel was al van bij het begin veelzeggend. De man die moord en brand riep tegen de verkiezingsresultaten en de daaropvolgende regeringsvormingen in Oostenrijk en Italië, zwijgt als vermoord wanneer het daadwerkelijk gaat over schendingen van mensenrechten in een Afrikaans land. Ondanks de sancties van de Verenigde Staten en de Europese Unie blijft België het regime in Zimbabwe steunen.

12:08 Gepost door Janice Laureyssens in Algemeen | Permalink |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.