10-04-07

Vlamingen van alle partijen - verenig u!

Omdat ik niet kon beslissen welke citaten ik uit de toespraak van professor Dr. Paardekooper zou halen, heb ik het dan maar integraal overgenomen. Omdat het moeilijk leest vanaf een computerscherm is het beter de volledige tekst te selecteren en uit te printen. Het taalgebruik en de schrijfwijze heb ik gelaten zoals ze oorspronkelijk staat in de toespraak van professor Dr. Paardekooper.
Veel leesplezier.

Vlaanderen

180px-Utrecht-atrecht
OM DE FOTO TE VERGROTEN KLIK HIER>


België verzuurt op zijn manier het leven van onze arme kinderen. Het verstoort de heerlijke regelmaat van Italië waar Italianen Italiaans spreken en Zweden waar Zweden Zweeds praten want in België wonen geen Belgen die Belgisch als hun taal hebben. De Belgische taal bestaat niet en Belgen zijn er evenmin. Helemaal niet!

Mag ik met dat Belgisch beginnen? U glimlacht omdat u als verstandig mens wel beter weet. Natuurlijk bestaat er geen Belgische taal: de Vlamingen spreken Vlaams en de Walen Frans. Werkelijk? Ik dacht dat de Walen Waals en Pikardisch spraken. Vergis ik me? Nee, natuurlijk: Waals en Pikardisch zijn dialekten van het Frans. Maar de beschaafde Walen spreken naast dat dialekt ook Algemeen Beschaafd Frans.

Goed, zover ben ik het met u eens. Maar dan worden er in Vlaanderen ook Vlaamse, Brabantse en Limburgse dialekten gesproken en daarboven het Algemeen Beschaafd Nederlands. Nee? Hóórt u dat nooit in Vlaanderen? Wat dan wel? Algemeen Beschaafd Vlaams?
En vertaalt u dan jullie 's in dat Vlaams? Gij? Weet u het zeker? Is het geen gai of gèè? O nee, dat zijn dialektvormen. Vlaamse zeker? Maar waarom komen ze dan ook in het grootste deel van Noord-Brábant voor?

En weet u heel zeker dat geen enkele Vlaming in z'n dialekt jullie vertaalt met dzjieles of met geer of met hider? Nee, natuurlijk, dialektkunde is uw vak niet, al vindt u het een interessante wetenschap. Zo heel zuiver staan de taaltoestanden in België u toch niet voor de geest. U bent beter van Kanada op de hoogte, want u weet dat sommigen bovendien een mondje Frans kennen. Waarom is overigens de Kanadese rok zo veel nader als het Belgische hemd?

Maar goed. Hoe zit het nou eigenlijk met die dialekten in Vlaanderen? Nou, dat is heel eenvoudig. Ik zou zeggen: bijna net als in Nederland. Een Groninger verstaat geen Maastrichts en omgekeerd. Zo verstaat een Bruggeling ook geen Hasselts en omgekeerd. Een Leuvenaar snapt niets van Gents en omgekeerd. Dat is nogal wiedes. Brugs is Westvlaams, Gents is Oostvlaams, Hasselts is West-Limburgs en Leuvens is Brabants. Ja zeker, Brabants. Leuven is zelfs de stad waar de hertogen van Brabant oorspronkelijk gezeteld hebben. En om nu weer over dialekten te spreken: bijna heel Brabant zegt gij of iets dergelijks voor het enkelvoud jij en gellie, gullie, gale enz. voor 'jullie'; dzjieles en geer zijn allebei Limburgse woorden voor 'jullie' en hider is de Westvlaamse vertaling daarvan. Nou snapt u dus wel waarom de dialektsprekers in Vlaanderen elkaar vaak zo slecht verstaan. Nou begrijpt u ook nog wat anders, nl. waarom wij de Nederlandse provincie beoosten Zeeland Nóórd-Brabant noemen. Waar is Zuid-Brabant dan? Natuurlijk in België. Daar ligt ook Midden-Brabant oftewel de provincie Antwerpen. Bewesten Brabant liggen Zeeland én Oost- en West-Vlaanderen, beoosten Brabant vindt u West- en Oost-Limburg of Belgisch en Nederlands Limburg.

Nou heb ik nog twee brokken Vlaanderen vergeten: Zeeuws-Vlaanderen dat in Nederland ligt en Zuid-Vlaanderen, de streek tussen Duinkerke en de Somme in Frankrijk.

Bekijk de zaak nou 's van de andere kant als u wilt. Ziet u in de geest in het westen die grote provincie Vlaanderen? Daar lopen twee staatsgrenzen door: de Nederlands-Belgische en de Belgisch-Franse. Ziet u dat enorme brok Brabant daar in het midden? Daar loopt één staatsgrens door: de Nederlands-Belgische, net als door Limburg. Nederland heeft dus geen 11 provincies zoals de schooljuffrouw u geleerd heeft, maar 16. Dat is heel prettig: Nederland is groter als u dacht. Stop: ik ben aan het annekseren. Dat gaat zo maar niet. Ik mag de betrekkingen met onze buurstaat niet in gevaar brengen. Ik moet voorzichtig zijn. Luister: Nederland kán België niet meer annekseren want België 'is Nederland. Snapt u het niet? Het is toch heel eenvoudig. Wat is Nederlandse Leeuw in het Latijn? Juist: leo belgicus oftewel... Belgische Leeuw. Belgica is de Latijnse naam voor Nederland, dus betekent België eigenlijk niets anders als... 'Nederland'. Er zijn dus twee Nederlanden: Nederland en België. Tussen haakjes: over leeuwen gesproken. U hebt natuurlijk al begrepen dat de Vlaamse leeuw niets als een vermomming is van de Nederlandse, een variant zoals de Zeeuwse of de Zuidhollandse. Hebt u diezelfde Nederlandse Leeuw wel 's in het wapen gezien van Hazebroek, dat stadje in Zuid-Vlaanderen, in Frankrijk dus?


België is dus in werkelijkheid 'Zuid-Nederland'. Noord en Zuid werden bij de Vrede van Munster - dus na de 80-jarige oorlog - gewelddadig verscheurd in twee brokken langs een toevallige militaire grens, een frontlinie. Wij zijn dus net zo'n geval als Korea dat ook langs zo'n toevallige frontlinie bij wijze van vredeskompromis in tweeën gescheurd werd. Of als u een voorbeeld dichter bij huis wilt hebben: wij zijn net zoiets als voormalig Oost- en West-Duitsland. Noem Oost-Duitsland bv.
Germanië en West-Duitsland Duitsland, dan begrijpt u wat ik bedoel. Alleen tussen 1815 en 1830 is Nederland tijdelijk verenigd geweest daarna viel het helaas weer in twee brokken uit elkaar. In de Benelux probeerde men dat weer voorzichtig aan elkaar te lijmen.

Konklusie? België, dat zijn wijzelf, u en ik.
Nou dat zo is, moeten we nodig wat meer over dat België praten, want zelfkennis is heel nuttig voor karaktervorming.

U weet nou dat ons land vanouds 16 Nederlandstalige provincies omvatte en een Franstalig deel, grof gezegd Wallonië, waarvan de omvang in de loop van de eeuwen nogal 's veranderd is. De Nederlandse taalgrens loopt in het zuiden heel wat mooier als de Nederlandse staatsgrens: nl. vrij recht van Duinkerke in Frankrijk naar Wezet (Visé) in België. Als u een beetje fantasie hebt kunt u zich makkelijk voorstellen dat Hazebroek, Ronse, Brussel, Leuven, Landen en 's-Gravenvoeren allemaal even boven die taalgrens liggen. In dat hele gebied van 17 miljoen mensen (anno 2002 zijn dit er natuurlijk veel meer - MRB) wordt dus Nederlands gesproken: ABN en dialekten. Dit Nederlandse taakgebied hoort bij de middelgrote van Europa en is bv. groter als alle Skandinavische taalgebieden bij elkaar. Het neemt vlug in betekenis toe doordat de bevolking zich snel uitbreidt en doordat de positie van het ABN er met de dag steviger wordt, vooral in Vlaanderen.

Sommige ouderwetse mensen noemen het ABN Hollands, maar dat is eigenlijk verkeerd. Het is wel in Amsterdam en Den Haag - dus binnen Holland - ontstaan, maar de ingrediënten waren Brabants, Hollands en Westvlaams dialekt. Dat gebeurde in de 17de eeuw en sindsdien heeft het ABN zich geleidelijk over de andere Nederlandse provincies verbreid.
Tenminste... over de provincies binnen Nederland, want het was nogal lastig om de sprong over de staatsgrens te nemen en Vlaanderen binnen te dringen.
Tussen 1815 en 1830 ging dat nog het makkelijkst want toen hadden we het Verenigd Koninkrijk zoals u weet. Maar toen dat uiteengevallen was - met welwillende medewerking van Franse troepen overigens - werd Nederland in België beschouwd als staatsvijand nummer 1, vooral door de Walen, die de gelegenheid met twee handen aangrepen om opnieuw het Nederlands te verdrukken en in Vlaanderen de bezettende macht te spelen met behulp van een vijfde kolonne: de Franskiljons.

Dat alles onder de vriendelijk aanmoedigende blik van Frankrijk dat niets liever wou als de totale verfransing van 'alle Nederlandstaligen.
Zoals z'n latere kollega Hitler heeft ook de heer Napoleon maar zelden last gehad van aanvallen van verdraagzaamheid. Hij had ook energieke pogingen gedaan tijdens de Franse bezetting om het Nederlands uit te roeien.
Tijdens de Duitse bezetting hebben we de Nazi-mentaliteit aan den lijve gevoeld: er is maar één volk - het Duitse - en maar één taal en kultuur: de Duitse. Met Duitsland voor een verenigd Europa. In de Napoleontische tijd was het: er is maar één volk - het Franse - en maar één taal, één kultuur: de Franse. Met Frankrijk voor een verenigd Europa.

Nou was de Franse militáíre grootheidswaan met Napoleon wel gestorven, maar de kulturele is blijven bestaan: veel Franstaligen menen dat buiten het Franse taalgebied het barbarendom begint, en dat zij dat als ijverige missionarissen de ware - dat is de Franse - kultuur moeten gaan bijbrengen. Vlaanderen leek een missiegebied waar veel zieltjes te winnen vielen, want er was geen kultuurtaal om weerstand te bieden, er waren enkel dialekten. Bovendien was er een heel dun laagje zg. "hogere standen" er al verfranst sinds de Napoleontische tijd: de Franskiljons. De Nederlandse kultuur, die in de middeleeuwen z'n brandpunt had in Vlaanderen was daar sinds de 17de eeuw langzamerhand weggekwijnd onder de druk van vreemde bezetters. Er werd vrijwel geen boek en geen krant in het Nederlands gedrukt; er was vrijwel geen Nederlands onderwijs. Hulp uit Nederland ontbrak.

Toch ontstond er verzet tegen de Franse kulturele bezetting na 1830: de Vlaamse Beweging begon z'n werking; eigenlijk had die beter Nederlandse Beweging kunnen; u begrijpt nu wel waarom.

VLAANDEREN II

Welke Nederlander heeft er nooit in de trein naar Antwerpen gezeten? Je rijdt Roosendaal uit en dan kijk je naar buiten om te zien of er tekenen zijn die wijzen op het passeren van de grens.
Hé, waarom rijdt de trin links? Nou, dat is normaal in België. Waarom? Omdat het normaal is in Frankrijk.
Waarom is de officiële naam van de Belgische Spoorwegen zo omslachtig lang? Omdat het een slaafse navolging is van de omslachtige lange naam van de Franse Spoorwegen: Nationale Maatschappij der Franse Spoorwegen en dus ook: Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen.

Op kleine stationnetjes over de grens lees je geen woord Frans; daaruit blijkt dat we hier in een gebied zijn waar de officiële taal Nederlands is.
Maar wat is dat: op de fabrieken staan Franstalige namen en reklames. Spreken de mensen hier benoorden Antwerpen Frans?

Denk ’s rustig na. Hebt u midden in Nederland nooit reklames in het Engels gezien? Spreken de mensen bij ons daarom Engels? Welnee: die Engelse reklame betekent eenvoudig dat het aanbevolen produkt vooral niet door Nederlanders gebruikt moet worden maar enkel door Engelstalige toeristen. Ook sommige bioskopen – en zelfs een enkele luchtvaartmaatschappij – bij ons beschouwen Nederlandstalige klanten als ongewenst, blijkens Engelse reklamebiljetten. Wie Nederlandse klanten wil, heeft immers wel de elementaire beleefdheid om die in het Nederlands aan te spreken? Zoveel begrip en fatsoen hebben onze zakenlui wel.

Daar is het Centraal Station in Antwerpen al. U ziet: alle officiële aankondigingen zij weer – zoals het hoort – ééntalig Nederlands. De meeste reklame eveneens. Een enkele Franse reklame bewijst dat het zakenleven voor een deel nog Franskiljons is en dat sommige zakenlui hier dus niet gesteld zijn op Nederlandstalige klanten. Daarom kunnen we dat grote restaurant hier beter mijden, want dat heeft uitsluitend Franse opschriften.

Een klein stukje verder is er een waar we wél welkom blijken te zijn. Zullen we onszelf vergasten op een lekker etentje? Reken maar dat er in Antwerpen goeie koks zijn. Ober, geef ons maar een tomatensoep en varkenskotelet met een lekker glas Pils.

Hier is het gelukkig vrij stil; dat is een mooie gelegenheid voor een praatje met de ober straks.

”Asteblieft menier, goeien appetait.”
Hij blijkt lid te zijn van een liberale vakbond; ik geloof dat dat iets typisch Belgisch is. Het tekent in elk geval de sterke invloed van het liberalisme in dit land. Hier kan zelfs een socialistische minister van Buitenlandse Zaken half liberaal zijn en een grote Franstalige zg. katolieke krant heeft in wezen toch enkele katolieke schaapskleren aan, maar is inwendig volkomen liberaal.

U merkt dat onze ober vrijwel ongekuist Antwerps spreekt, maar vergeet niet: hij is ook al vrij oud.
Z’n jongere kollega daar bij de deur spreekt aanzienlijk beter ABN; hij maakt bovendien een intelligentere indruk.

Antwerpen is een stad met veel arbeiders; het is dus niet vreemd dat het percentage socialisten er vrij groot is. Voor het overige vormen die in heel Vlaanderen maar een minderheid. Ze betrekken hun grootste aanhang uit Wallonië; de katolieke CVP heeft daarentegen in hoofdzaak Vlaamse leden.

Vind u het niet erg als ik u onder de volgende gangen nog wat meer vertel over onze omgeving?

U hebt daar op de lektuurtafel een stel Nederlandstalige kranten zien liggen naast enkele Franstalige. U weet dat er tegenwoordig ook veel Nederlandse boeken in Vlaanderen gedrukt worden. Dat is bijna allemaal winst van de laatste vijftig jaar.
Voor die tijd bestond hier vrijwel geen Nederlandse pers. U ziet hier de goede uitwerking van al die taalwetten die het Nederlands moeten beschermen tegen slinkse Franskiljonse onderdrukking en die de smadelijke achteruitstelling van vroeger ongedaan moeten maken.

Hoe het met het onderwijs staat? Nou, in Vlaanderen is het Nederlands de officiële taal natuurlijk, in Wallonië het Frans en Brussel is tweetalig. Vroeger was bijna het hele Middelbaar Onderwijs in Vlaanderen Franstalig.
We moeten tot onze schande bekennen dat ook het hoogste kerkelijke gezag in België geestdriftig voor een dergelijke kultuurdiscriminatie was.
Kardinaal Mercier – een Waal – aartsbisschop van Mechelen, was een halve eeuw geleden van mening dat er rassen zijn voorbestemd om te bevelen, andere om te gehoorzamen”

Eind september 1906 vonden de Belgische bisschoppen het nodig om erop te wijzen dat de voertaal van het Middelbaar Onderwijs en Hoger Onderwijs een internationale taal moest zijn, en in België ’kon dat natuurlijk niets anders zijn dan het Frans’.

Zo kan de haat zelfs een groot en scherp verstand verblinden.


In Nederland was immers het Nederlands al lang algemeen de voertaal van álle Middelbaar en Hoger onderwijs.
Overigens is op het ogenblik niet alleen de Gentse Rijksuniversiteit volledig Nederlands maar ook heeft de Katolieke Leuvense Universiteit een volledig Nederlandse afdeling naast een Franse voor de Walen.

Denk niet gering over de moeilijkheden die de Vlamingen hebben moeten overwinnen om het zover te krijgen, denk niet gering over het feit dat hun taalgenoten hier in Nederland hun daarbij vroeger volledig in de steek lieten.
Van het eerste geef ik u een staaltje.

De Vlamingen eisten dus volledige vernederlandsing, ook van het Middelbaar Onderwijs. Toen de Walen die eis dreigden te moeten inwilligen, kwamen ze op het lichtende idee van het kompromisonderwijs, en dat werd werkelijkheid. Het zag er als volgt uit: al naar gelang de mogelijkheden kregen de gymnasiasten in een bepaalde klas Grieks in het Frans maar Latijn in het Nederlands, aardrijkskunde in het Frans maar geschiedenis in het Nederlands, algebra in het Frans maar meetkunde in het Nederlands, enz.

Het kwam zelfs voor dat Nederlandstalige leerlingen Nederlandse taal in het Frans kregen.
”Jan Martens, voulez-vous me conjuger le verbe ‘moeten’.”
En al die uitingen van taaldiskriminatie vonden en vinden plaats midden in het beschaafde West-Europa van de 20ste eeuw.

Het is bijna niet te geloven.

Maar goed, nou gaan we naar een klas waar een algebra-leraar (zeg ongeveer 1925) les geeft.
Tot voor kort was hij verplicht om alles in het Frans te geven, nu moet hij toevallig dit vak in het Nederlands geven. Maar zelf heeft hij nog uitsluitend Frans onderwijs gehad. Hij kent dus allerlei algebratermen niet in het Nederlands. Erger; hij kent nog geen ABN, hoogstens een beetje ouderwets boekennederlands. Dus geeft hij les in gekuist Gents (als hij Gentenaar is), doorspekt met Frans en boekennederlands.

Allicht dat z’n leerlingen weinig beter spreken als hij. Maar één geluk hebben ze toevallig: hun leraar Nederlands heeft een scherp verstand en een goed taalgevoel en die ziet welke kant Vlaanderen op moet. Dus eist die veel van z’n jongens. Eigenlijk moet hij vergen dat zij beter ABN zullen spreken al hijzelf. Dat moeten op het ogenblik nog veel Vlaamse leraren.

Snapt u hoe pijnlijk het is al u tegen een goedwillende oudere Vlaming opmerkt dat hij op zoveel punten nog dialekt spreekt?
Snapt u dat die oudere generatie Vlamingen niet graag hoort zeggen: u spreekt onbeschaafd, en dat die daarom graag doet alsof het er bij het ABN niet zo precies op aan komt?

We missen trouwens het recht om die mensen iets te verwijten. Bij de jongere Vlamingen is het gelukkig inzake ABN-beheersing een stuk beter gesteld. In elk geval zien die het probleem scherper.
Sinds de laatste oorlog zijn er op de meeste Vlaamse Middelbare Scholen ABN-kernen gevormd waarin jonge Vlamingen zich ektra oefenen in het gebruik van een vlekkeloos ABN. Tussen haakjes: hoorde u zo-even dat Nederlandse MMS-meisje zeggen dat kén wel? Die zou inzake taalverzorging een voorbeeld mogen nemen aan menig Vlaams MMS-ertje.

Zoëven hadden we het over Kardinaal Mercier; die Frankofiel in hart en nieren. Hoe erg is het op dat punt tegenwoordig gesteld met de Vlaamse geestelijkheid?

In het algemeen vooral bij jonge priesters uitstekend. Maar er zijn wel oude pastoors die in de hoogmis in het Frans spreken om 20 Franskiljonse parochianen een plezier te doen, terwijl de hele rest van de parochie weinig of niets van de preek verstaat.
Preekte meneer pastoor daarentegen konsekwent in het Nederlands, dan zouden ook de Franskiljons hem verstaan en dan zou hij zelfs handelen naar de geest van de Belgische wet.
Hij zou dus tegelijk een goede zielzorger zijn, een sociaal voelend mens, een man met karakter en een goede staatsburger. Maar helaas...

Dat is allemaal des te vreemder omdat de beste katolieken in Vlaanderen in het algemeen te vinden zijn onder de mensen die het meest Nederlands voelen.

Hoe is het in de politiek? Ik heb u al gezegd dat de katolieke CVP grotendeels op Vlaanderen steunt en de BSP op Wallonië. Opnieuw zou je dus bij de CVP een diep begrip verwachten. Maar als die – mede door bisschoppelijke steun – vrijwel het monopolie onder de katolieke kiezers heet, komt er weinig terecht van dat begrip.
De praktijk heeft bewezen dat alleen een kleine radikale partij de zweep kan zijn die de CVP aktief maakt op dit gebied. Zo’n partij is er op het ogenblik gelukkig: de Volksunie.

Tot voor de laatste verkiezingen had die maar weinig aanhang, maar in maar vorig jaar heeft die flinke winst geboekt en ziet...dat was voldoende voor de CVP-formateur Theo Lefèvre om voorzichtige plannen te gaan maken voor kulturele autonomie van Vlaanderen en Wallonië.

Maar daarover later...


VLAANDEREN III

In z’n Kerstpreek zegt een oude Westvlaamse pastoor dat het in Betlehem ”stief koet was buutn”, maar een Zuidbrabantse pastoor dat het ”vrieët kaat was boeëte” en een Limburgse dat het er ”errech kaat waas boete”.
Vreemd is dat, hé?, pastoors die in zuiver dialekt spreken. In Vlaanderen is dat bij de oudste generatie nog de normale gang van zaken; niet bij de jonge kapelaans natuurlijk.
Trouwens : ik heb oude professoren wel ’s kollege horen geven in het Izegems en het Turnhouts. Het is haast niet te geloven, maar het zijn feiten. Snapt u hoe erg het moet zijn voor een intellektueel als hij zijn kultuurtaal niet beheerst?

En begrijpt u nou ook dat het Frans de vorige eeuw als kultuurtaal vrij spel had in Vlaanderen omdat het ABN daar niet ingeburgerd was? Het nam gewoon de plaats daarvan over. Daardoor ook gingen er grote krachten voor de Nederlandse letterkunde verloren : Emile Verhaeren en Maurice Maeterlinck horen helaas bij de Franse letterkunde ofschoon het Vlamingen zijn. Hadden ze in onze tijd geleefd dan zouden ze de grote aanwinsten voor de Nederlandse letterkunde geworden zijn.

Gezelle koos een andere oplossing : die ging schrijven in een mengsel van ABN en dialekt. Iets dergelijks deed Timmermans, maar onopzettelijk, want hij liet eerst zijn schoolmeester de ergste fouten uit z’n handschriften halen. Z’n laatste boeken bevatten trouwens aanzienlijk minder dialektismen als z’n eerste.

De tegenwoordige Vlaamse litteratoren schrijven bijna allemaal ABN afgezien van enkele kleine ontsporingen.

Intussen had het Frans al een eeuw de tijd gehad om zich als vreemde kultuurtaal in Vlaanderen te nestelen: er vormde zich een heel dun laagje Vlaamse notabelen die ook tuis Frans gingen spreken omdat ze het dialekt te gemeen vonden. Sommige wisten niet beter of het hoorde zo, andere wisten wel beter, maar konden niet anders want hun hele ondrwijs was Frans geweest.

Ook het zakenleven stelde zich hierop in: de winkeliers brachten tweetalige opschriften op hun etalages aan. Ze begonnen met de Franse en vertaalden die dan naar best vermogen, d.w.z. letterlijk in het Nederlands. U kent dat wel : rechts staat ”On porte à domicile’ en links, ”Men draagt ten huize”. Rechts bovenaan; “Maison de bruikere” en links ”Huis de bruikere”

Ga zo’n winkel maar eens binnen. Automatisch spreken de mensen je in het Frans aan (de oude kultuurtaal), zoals een Maastrichtse winkelier een vreemdeling automatisch aanspreekt in het ABN : zijn kultuurtaal, en niet het Maastrichts. U antwoordt dan natuurlijk in het ABN en wedden dat de juffrouw achter de toonbank dan zegt; ”A, menier ies van Olland zeker?”

Of je nou Franskiljon bent of niet, dat hangt vooral af van je instelling : wil je dat Vlaanderen onder Franse kulturele bezetting blijft, dan ben jet het, wil je dat het zich op een gezonde en natuurlijke manier kultureel ontwikkelt, dan ben je het niet. De Franskiljons plegen kultuurverraad.

Nou vormen ze zoals gezegd maar een uiterst klein percentage van alle Vlamingen, maar het beroerde is juist dat het grotendeels notabelen zijn. En daarom beroven ze Vlaanderen ondanks hun kleine aantal van veel volkskracht. Immers : uit hun kring komen weer de meest toekomstige intellektuelen voort : ministers – kamerleden – dokters - advokaten – grote zakenlui enz..

Natuurlijk, het gebeurt vrij vaak dat een jongen van eenvoudige afkomst een intellektueel beroep kiest, maar zal hij straks geen Franskiljons meisje ontmoeten waar hij mee trouwt en dat hem op haar beurt weer min of meer Franskiljon maakt?

Of een Walin misschien die hem stevig onder de pantoffel houdt?
Die ellendige kringloop moeten de Vlamingen dus doorbreken en juist dat kost veel tijd en inspanning.
Veel Vlamingen die geen Franskiljons zijn maken een ietwat schuchtere en bedeesde indruk, terwijl de Franskiljon meent dat de wereld van hem is, en van nature veel brutaler en vrijpostiger is.

Over brutaliteit gesproken. Bent u in België nooit een tweetalige wegwijzer tegengekomen waarop dappere mannen ’s nachts in het donker, met pek alle Nederlandse namen onzichtbaar hebben gemaakt?
Zulke kerels zijn nu Franskiljons.

In het zakenleven zijn ze helaas nog vrij talrijk, natuurlijk juist weer onder de grote bazen : de strijd tegen het Franskiljonisme is hier ook weer een gevecht om sociaal onrecht uit de wereld te helpen.
Ik heb eenvoudige Vlaamse taxichauffeurs gekend die nooit over hun grieven en moeilijkheden met de grote baas konden praten omdat zij geen Frans kenden en hij te weinig Nederlands voor een goed gesprek.

Ook in de fabrieken en andere bedrijven is de taalstrijd nog een dagelijks voorkomend feit. Het is weer de tegenstelling tussen 98 Nederlandstalige werknemers en één Franstalige baas plus één Franstalige bedrijfsleider. De baas eist dat de hele administratie Frans is, dat de Franstalige bedrijfsleider zoveel mogelijk Frans spreekt tegen z’n ondergeschikten en als daar nou misverstanden zijn uit ontstaan, ruzies en zelfs daling van de produktiviteit, dan kan dat de baas allemaal niks schelen : alles liever als een volledig Nederlandstalig bedrijf.

Natuurlijk protesteren de arbeiders geregeld, ze vragen om koncessies, er worden besprekingen gevoerd en de direktie doet toezeggingen. Ja, inderdaad, het wordt beter, de baas is verstandig...maar na twee maanden is alles weer als vroeger.

Over grote bazen gesproken; u was niet stomverbaasd toen u las dat pas sinds mei vorig jaar de maatregel doorgevoerd is dat er in de Belgische Ministerraad Nederlands gesproken mocht worden?
Jazeker! En dat in een land waarin tweederde van de bevolking Nederlands spreekt!


Vlak na de oorlog kwam het nog wel voor dat een Nederlandse minister bij een bezoek aan België, Frans sprak. Snapt u dat de Vlamingen zoiets als verraad beschouwen aan onze gemeenschappelijke kultuur? Gelukkig gebeurt zoiets tegenwoordig niet meer. Trouwens: op het ogenblik spreken alle verstandige Nederlanders in België Nederlands, zeker toch in Vlaanderen en Brussel.

(Bij het staatsbezoek van koningin Beatrix in 2006 sprak zij eveneens Frans).
Kunnen we de Vlamingen niet een stevig handje helpen? Natuurlijk. Als u zakenman bent en leveranciers in België hebt die u geregeld in het Frans schrijven, kunt u ze beleefd vragen om voortaan in het Nederlands te korresponderen. Frans is voor Nederlanders een veel te moeilijke taal. U bent klant, de klant is koning en de klantentaal is dus koningstaal.
Weigert uw leverancier, dan verbreekt u eenvoudig de betrekking en stuurt hem z’n laatste brief terug.
Voor zulke argumenten zijn zelfs de koppigste Franskiljons gevoelig. Er is dus alle kans dat ze zich in het vervolg fatsoenlijk gaan gedragen en de korrespondentie in het Nederlands voeren. Weet u wat er nou gebeurd is? Vroeger schreef een Nederlandstalige Vlaamse typiste een Franse brief en uw Nederlandstalige typiste beantwoordde die in het Frans.
En nou gebruiken ze allebei hun moedertaal, er is een eind gekomen aan een dwaze komedie en allebei de typistes zuchten diep omdat ze van dat lastige Frans bevrijd zijn.

(Tussen haakjes; verstandige Waalse fabrikanten hebben allang begrepen dat het Nederlands de eerste taal is van de Benelux; daarom zijn ze ijverig gaan leren).

In de afgelopen eeuw hebben we een paar grote emancipaties van dichtbij meegemaakt : die van de arbeider en die van de Nederlandse katolieken. Allebei die groepen hebben zich vanuit een diepe minderwaardigheid naar boven weten te worstelen. De derde emancipatie : de worsteling van de Vlaamse Nederlanders én met de Walen is nog volop aan de gang. Hoe eerder die af is, hoe beter, want die voltooiing zal een ontzaglijke zegen zijn voor onze kultuur.

Het is voor de andere Nederlanders een eer als ze daarbij flink mogen helpen; ze hebben trouwnes het verzuim van hun voorouders op dit punt goed te maken.

Niet alleen de Nederlandse zakenman kan helpen ; iedere Nederlander. Hoe inniger onze kontakten met de Vlaamse Nederlanders zijn, hoe beter.

Ziet u niet hoe die allebei de partijen verrijken? Denk ’s aan de bijdrage tot de Nederlandse kultuur van Vlaamse dichter, schrijvers, beeldhouwers, schilders, toneelspelers, filmspelers, scenarioschrijvers. Wat een verarming voor onze letterkunde zou het bv. zijn als we Claus, Walschap, Gijsen, Lamp, Jonckheere en zoveel andere Vlamingen moeten missen.
Waarom zijn die kontakten met Vlamingen dan niet sterker? Het is pijnlijk, maar ik moet het zeggen: omdat veel Nederlanders met een meerderwaardigheidsgevoel naar Vlaanderen komen.
In Frankrijk, Duitsland en Engeland voelen ze zich zó klein dat ze ook graag een land willen hebben waar ze zich op kunnen blazen: België.

Maar dat neerbuigen naar de Vlamingen kwetst en stoot af. Ik weet wel dat je onder de Franskiljonse room niet een tweede roomlaag kunt verwachten, maar al is de kwaliteit van sommige Vlaamse prestaties dan misschien wat minder als die van de beste Nederlandse, als u wat geduld hebt zal die vlug verbeteren.
(Wat we ondertussen al hebben bewezen door elk ‘Groot Nederlands Dictee’ te winnen en onze artiesten veelvuldig gevraagde graag geziene gasten in Nederland zijn)

Ons meerderwaardigheidsgevoel is onkristelijk en bovendien schadelijk voor de eenwording van ons kultuurgebied van 17 miljoen (Ondertussen 22 miljoen) mensen. Staan we daarentegen als mens tot mens tegenover de Vlaamse Nederlanders dan zullen ze ons door hun hartelijkheid en gastvrijheid overbluffen want ze hunkeren naar goeie en stevige hartelijke betrekkingen met ons. Ze verdienen het trouwens: vechten ze in onze plaats al niet ruim een eeuw aan het Nederlandse taalfront?

Vraag je aan de Antwerpse politie of de Nederlanders eigenlijk niet de reputatie hebben van arrogante, brutale, slecht gemanierde en grove toeristen, dan zal hij uit beleefdheid wel ontkennen, maar na vijf minuten hoort of voelt u de droevige waarheid. Is het nou geen kleine inspanning waard om die slechte reputatie te verbeteren?
(Ondertussen kunnen we stellen dat ‘de slechte en respectloze reputatie’ die de Nederlanders hier hadden – of nog steeds een beetje hebben – al lang werd ingehaald door sommige andere nieuwkomers, die zich nu ‘nieuwe Vlamingen’ mogen noemen).

Brussel

„Nen Brusselèèer, da’s ne stoefer“, ‚Een Brusselaar is een opschepper’, zeggen de mensen die het weten kunnen. Och, alles bij elkaar dan toch een sympatieke opschepper. Kijk ‘m daar zitten ’s avonds achter z’n pint in druk gesprek met de kroegbaas over de politiek, over Marieke van hiernaast en over de duiven.
Een Brusselaar is in de grond doodgoed, gemoedelijke en behulpzaam ; z’n karakter is dus net als z’n dialekt : door en door Brabants en dus oer-Nederlands.

Brussel is heel lang zelfs de hóófdstad van Brabant geweest en het Belgisch volkslied heet immers de Brabançonne, de Brabantse? Tot 1830 werd er bijna uitsluitend Nederlands gesproken, maar u weet : in dat jaar werd het de hoofdstad van de nieuwe staat België, ontstaan in de schaduw van Franse bajonetten.

En zo begon de ergste onderdrukking van het Nederlands in België : Brussel hervatte de politiek van wijlen Napoleon en het werd er de centrale van.

Had verdraagzaamheid de leiders van de jonge staat geleid, dan zou de toestand op de Brusselse departementen het omgekeerde geweest zij van wat hij nu is : het Nederlands zou er sterk overheerst hebben en de taal van de minderheid zou er ook de positie van een minderheid gekregen hebben.

Maar wat ging dát allemaal anders! In stad en land werd er een kruistocht tegen het Nederlands op touw gezet. Het volkslied kreeg niet eens een Nederlandse tekst, de Staatskrant vertoonde geen woord Nederlands, de wetteksten en de rechtspraak evenmin, Nederlandse straatnamen werden verfranst.

Zo werd de Brusselse Warmoesberg ter vereenvoudiging ’Rue Montagne aux Herbes Potagéres’.

Men duldde geen woord Nederlands in de nieuwe staat.De kulturele bezetting van Zuid-Nederland door de Walen was in dit opzicht dus stukken erger als de Duitse bezetting van 40-45. De Duitsers hebben nooit veel sympatie voor het Nederlands laten zien, maar hun ‘bekendmakingen’ waren tenminste allemaal tweetalig al stond het Nederlands altijd braaf op de tweede plaats achter het Duits.

In het paleis in Laken werd enkel Frans gesproken, en ook nu is dat nog de huistaal van het Brusselse hof. Daarom ondervond - tussen haakjes, Koning Leopold ook verreweg de meeste sympatie van de ....nee...de Vlamingen.

Maar goed: neem nu een Franskiljonse Brusselse ambtenaar, die tot dusver op een flatje woonde. Hij wil de benauwenis van de stad ontvluchten en laats dus in een Brussels voorstadje een villaatje zetten. Dat is een heel goed plan : de buitenlucht zal de emigrant goeddoen. Hij is door z’n verhuizing overigens van het tweetalige Brusselse regime in het Nederlandstalige regime terecht gekomen, maar daar heeft niemand hem toe gedwongen : hij had ook naar een Waals dorpje kunnen verhuizen.

Als Nederlanders tijdens de emigreermode van een jaar of wat geleden in Autralië kwamen wonen; deden ze hun uiterste best om zich ook in de taal zo vlug mogelijk aan te passen en zoveel mogelijk Engels te spreken. Maar de Brusselse Franskiljon heeft ietwat andere ideeën. Hij weigert ook in de eentalig-Nederlandse gemeente Nederlands te spreken en probeert op alle mogelijke manieren de hele gemeente naar z’n hand te zetten : kerk, school, stadhuis, middenstand, alles moet zich naar hem richten. Langs slinkse wegen probeert hij met z’n kollega’s het Nederlandse plaatsje te verfransen.

Weet u nog welke nationaliteit Lamme Goedzak had? Inderdaad, de Vlaamse.
En ook in het dorp in kwestie heeft hij nakomelingen wonen, helaas. De brave Vlamingen hebben dikwijls niet de moed om de arrogante vreemdeling tot de orde te roepen. (En nog steeds niet…)
Bedenk dat die in een villa woont ; de strijd van de Franskiljons is een gevecht om sociaal onrecht te laten bestaan. Ook hier.

Zo komt het dat bijna alle grote Brusselse firma’s Franstalig zijn en geen rpijs stellen op Nederlandstalige klanten.
Brusselse ziekenhuizen willen tot op heden evenmin Nederlandstalige patiënten)

Argeloze vreemdelingen in Brussel denken dan wel dat de stad 100% Franstalig is maar dat is niet waar :,in wezen is die juist Nederlandstalig. (De naam Bruxelles komt oorspronkelijk uit de oud Nederlandse naam Bruocsella, Brucsella of Broekzele – omdat Franstaligen dat niet konden uitspreken werd het Bruxelles en in het Nederlands Brussel).

Vraag er de weg. Geen enkele Nederlander maakt zich tegenwoordig nog bespottelijk door in Brussel Frans te spreken; - dat klinkt overigens potsierlijk : Nederlanders kunnen geen Frans leren en ze moeten het ook mar niet proberen. Vraag dus de weg in Brussel in het Nederlands en van de tien keer krijg je negen keer een Nederlands antwoord.
Ik heb het zelf vaak aan de hand gehad. De tiende Brusselaar – de man die nog geen Nederlands kent – loopt ijlings naar een andere die het wel kent, en u wordt prompt geholpen in het Nederlands : gekuist Brussels of ABN zoals de Franstalige scholen dat leren : u neemt de tram eh....septante quatre...vierenzeventig...enz.

De soldaten in België spreken voor 70 % Nederlands, de officieren voor 30%. U ziet alweer de sociale tegenstellingen.
(Ondertussen werd het volledige leger naar Wallonië overgebracht. Alles wat in Vlaanderen nog overblijft van het leger zijn, behalve ‘Kleine Brogel’, enkele onbelangrijke opslagplaatsen en medische posten).

De hoogste diplomatieke posten zijn bijna allemaal in handen van de Walen.
Een heel normaal beeld op een afdeling van een Brussels departement is dit : aan het hoofd staat een Waal die geen Nederlands spreekt (of die het niet wil spreken), vlak onder hem staat een Vlaming en die heeft niets te willen, die móét Frans spreken, en voor het overige spreekt ongeveer 30% van de ambtenaren Nederlands en 70% Frans. Heeft een enkele Vlaming de brutaliteit om een Waal in het Nederlands aan te spreken, dan krijgt hij een Frans antwoord of helemaal geen. En wie is zo brutaal tegen zijn baas?

Het is dus duidelijk dat de Vlamingen in Brussel op grote schaal gebroodroofd worden. Erger nog: Brussel geeft tweederde van alle hoger onderwijssubsidies aan Waalse instellingen, terwijl de Walen maar eenderde van de bevolking uitmaken zoals u weet.
(Bij de aanvang van Verhofstadt I werd daar nog eens 2 miljoen euro bovenop betaald. Een toezegging van Verhofstadt aan de Di Rupo (PS) om zeker te zijn van zijn postje als eerste minister)

De reeks achteruitzettingen is eindelóós.

Nou laat ik u ook de achterkant van de zaak zien : het droevige feit dat veel Vlaamse onderwijzers en leraren in Brussel niet begrijpen dat ze aan zichzelf de hoogste eisen moeten stellen inzake ABN-beheersing en niet tevreden mogen zijn met het bekende armzalige mengtaaltje waarin nog dialektwoorden bij de vleet te vinden zijn: gij, goesting, hesp, staminee, farde, terminus enz.. Welke Waal wil z’n kind zo’n ellendig taaltje laten leren?

Ik herinner me een Franstalige Brusselse MMS waar juist een lerares Nederlands vertrokken was die sterk dialektisch sprak. Haar opvolgster kende uitsteken ABN. In haar eerste les vroegen de meisjes: ”Juffrouw, welk Nederlands leert u ons? Toch niet de taal van de werkster?” (Daarmee bedoelden ze plat-Brussels natuurlijk) ”Welnee kinderen, natuurlijk niet. Ik leer jullie ABN.” - ”Jamaar juffrouw, is dat dan precies dezelfde taal die beschaafde en deftige mensen in Nederland spreken?” – “Ja, natuurlijk kinderen.”
Nou , in dat geval waren de nufjes tevreden : op de ABN-studie wouen ze wel hun best doen.

Nou begrijpt u ook die opmerking van die deftige Franstalige dame in een Brusselse tram. Ze zat daar met een vriendin vlak bij twee Nederlandse hoogleraren en luisterde aandachtig naar hun gesprek. Toen fluisterde ze haar buurvrouw in : ”Als het zo gesproken wordt, is Nederlands toch wel een mooie taal”
Inderdaad, vrijwel alle Vlamingen horen graag ABN spreken. Niet natuurlijk het taaltje dat je soms door de luidspreker van een Nederlands station hoort: Hier folgt een maidedailing foor opsichter fan het derde perron”.
We hebben in Brussel – laat ik maar zeggen – bontmantels nodig. We moeten prestige winnen.

Dat geldt niet alleen voor de taal zelf, maar voor de hele Nederlandse kultuur.
Zoals de architektuur van het gemiddelde Nederlandse huis aanzienlijk beter is als het gemiddelde Franse, zo is het peil van de beste Nederlandse speelfilm bv. slechter als dat van de gemiddelde Franse.
We halen onze achterstand hier wel langzaam in, maar we zijn er nog lang niet. En na een nòg verdere kwaliteitsverbetering moeten we ook het aantal goede Nederlandse speelfilms nog opvoeren.

Zulke kwaliteitsverschillen in speelfilms merk je natuurlijk vooral heel goed op waar de twee kulturen konkurreren, dus in Brussel. Wij Nederlanders van Noord en Zuid moeten er wel aan denken dat we nog aanzienlijk meer aandacht én geld moeten besteden aan onze kultuurpolitiek als dat we nu doen. In het hele buitenland moeten we een aanwezigheidpolitiek voeren. Waarom krijgen Nederlandse scholieren van de Franse ambassade wél prijzen voor het vak Frans: waarom krijgen Waalse scholieren van de Nederlandse ambassade in Brussel geen prijzen voor goeie prestaties voor het vak Nederlands? Een grootse Nederlandse kultuurpolitiek zou in het hele buitenland wonderen doen, maar vooral in Brussel.
(Wie hier een onafhankelijke Nederlandse (Vlaamse) cultuurpolitiek durft promoten wordt hier meteen genazificeerd, vervolgd en uitgesloten. De Vlaamse PS- ingelijfde elite geven ( en gaven in het verleden) bewust onze Vlaamse geschiedenis in handen van hen die daar geen oprechte maar propagandistische en schimmige doeleinden mee hebben en dienen. Dat was zo en dat blijft zo tot wij ons lot eindelijk in eigen handen nemen.)

Ekonomisch wordt de stad de laatste jaren steeds belangrijker. Helaas, want door het zeer lage geboortecijfer levert Brussel zelf weinig arbeidskrachten. Die moeten dus uit Vlaanderen komen, en dat betekent dat de meeste Brusselse bedrijven – net als de ministeries – Franstalige bazen hebben tegenover een grote meerderheid van Nederlandstalige werknemers.
En u snapt wat dat hier betekent : sociaal onrecht.

Gelukkig beginnen de Vlaamse socialisten zich hiertegen gaandeweg te verzetten.
(Dat was wel gedaan vanaf mei ’68...) Zij zijn welkom als bondgenoten in de taalstrijd : ze zijn door hun beginselen trouwens de eerst aangewezenen om mee te vechten. (Bij de Basken, de IRA enz..wel, maar de kaviaarsocialisten hier zeker niet...)

En de Waalse socialisten? Die zijn in de eerste plaats Waal en dan pas socialist, d.w.z. ze staan in de sociale taalstrijd tegenover de Vlaamse arbeider en naast de Franskiljonse bazen. (Laat ons hopen dat er toch enkele Vlaamse arbeiders dit lezen, ook al werd deze tekst geschreven in ’62, er is aan socialistische kant nog niets veranderd. Ze volgen nog steeds slaafs de PS richtlijnen en dit ten nadele van de eigen Vlaamse arbeiders.)
Ze protesteren dus bv. fel als een groep buitenlandse industriëlen een groot staalbedrijf in Zelzate (in Vlaanderen dus) gaat bouwen, waar aanzienlijk meer werklozen zijn als in Wallonië.

Op het ogenblik houdt Brussel de Vlaamse Leeuw en vooral de Waalse haan stevig bij één poot vast. Want als die haan zich losrukt – en hij is daartoe in staat – dan is de rol van Brussel uitgespeeld.
Luik wordt de hoofdstad van Wallonië, de Waalse ambtenaren keren naar hun vaderland terug en de Brusselaar zou begrijpen dat hij volledig terug moet vallen op z’n eigen kultuur, op het Nederlandse. Het naäpen van Parijs zou afgelopen zijn. Hij zou weer de rasechte Nederlander worden die hij was in de tijd dat hij werkelijk grootse dingen schiep : Grote markt en de Sint-Goedele. Tot zoiets is hij nà zijn verbastering nooit meer in staat geweest.

Wallonië

Nou ik vanavond over Wallonië ga praten, denk ik terug aan jou, Jean en aan Marius en de andere Waalse huisgenoten uit de tijd dat ik in België woonde. Wat zijn we al die jaren goede vrienden geweest, hé, ondanks dat grote verschil in mentaliteit tussen jullie en de Nederlandstaligen. Hoeveel lange avonduren hebben we niet fel gedebatteerd samen?

Had ik het met jullie biezonder goed getroffen? Ik weet het niet, ik geloof dat jullie Walen als persoon stuk voor stuk sympatiek zijn, maar de ellende begint pas zodra jullie een groep vormen.
Is dat niet altijd al zo geweest bij al diegenen die tot nu toe ons grondgebied hebben veroverd, bezet of ingepalmd ?

Je weet wel waar hem dat in zit : jullie menen dat alle kulturen van de wereld minderwaardig zijn, vergeleken met de Franse. Een merkwaardige kinderlijke gedachte, afkomstig waarschijnlijk uit die lang vervlogen tijd toen het Frans nog een wereldtaal was en niet vervangen door het Engels. (Herinner u Chirac die in 2006 woedend het Europees parlement verliet toen een partijgenoot de parlementsleden in het Engels toesprak? Frankrijk kan en wil niet aanvaarden dat Engels een wereldtaal is.)

Die eigendunk maakt jullie onverdraagzaam en ongeschikt voor het demokratische spel.
Is het niet waar soms? Zouden jullie met je drie miljoen niet willen heersen over vijf miljoen Vlamingen? Beschouw je in je hart die Vlamingen niet als achterlijke boeren? Jullie zeggen het trouwens ook vaak genoeg hardop.
Weet je nog van die Vlaamse betoging in Brussel, toen één van jullie kranten schreef: ’De stinkende Vlaamse boerebeesten marcheren naar Brussel? Zijn zulke grove beledigingen van de Vlamingen soms geen normaal verschijnsel in jullie pers? Lees je daar geen scheldwoorden aan het adres van de Vlamingen die in geen enkel Nederlands schoolwoordenboek terug te vinden zijn?

Moet ik je nog bewijzen hoe weinig jullie van demokratie houden, Jean? Herinner jij je dan de tijd van de koningskwestie niet meer? Jullie waren in hoofdzaak tegen Leopold en de meeste Vlamingen waren voor. Onze brave hospita was zelfs fel voor, weet je nog?
En toen lukte het jullie niet om Leopold langs demokratische weg tot aftreden te brengen. Wat deden jullie? Je hield als minderheid een massale betoging in Brussel – tegen Leopold – en je kreeg je zin : hij trad af.

En eigenlijk is het vorig jaar nét zo gegaan, hé?
De Kamer en de Senaat hadden de struktuurwetten aangenomen die jullie niet zinden, maar je legde je daar niet bij neer. Nee, goed : jij was het misschien niet eens met die stakingsterreur en hij was dan ook in hoofdzaak het werk van socialistisch en kommunistische Walen.
In Vlaanderen was het met de staking vlug afgelopen. Maar toen hij in Wallonië eindelijk achter de rug was – schijnbaar zonder sukses – trok de regering de wetten in waar het om ging en trad af. Zo had jullie anti-demokratische staking toch weer sukses.

En dan de verdeling van de kamerzetels.
(Eén Vlaamse stem is gelijk aan anderhalve Waalse stem.) Het gaat niet om jullie distriktssysteem : dat is heel normaal. Ieder distrikt mag zoveel kamerleden kiezen als waarop z’n bevolkingsaantal recht heeft. Maar jullie dalende bevolking dwingt tot herziening van de verdeling. De Kamer moet daarover stemmen : dat is allemaal keurig wettelijk vastgelegd. Maar waarom saboteren jullie kamerleden de herverdeling van het aantal zetels dan bij herhaling? Dat is toch geen demokratisch spel, zeg nou zelf?

En waarom mogen jullie je zoveel veroorloven op het gebied van landverraad, wat je van de Vlamingen nooit zou dulden? Ben je vergeten wat er in dat ondergrondse Waalse blaadje onder de bezetting allemaal gedrukt werd, in ’La Wallonie Libre’? ”Wij, Walen, Fransen, door de dwang van de vreemdelingen uitgesloten uit Frankrijk, wij nodigen u uit om het ware Frankrijk te herstellen, het Frankrijk dat ruimte biedt aan álle Fransen. Leve het onsterfelijke Frankrijk! Leve het Franse Wallonie!”
(Frankrijk liet Wallonië toen weten dat ze hen enkel willen annexeren mét Brussel er bij. De druk vanuit Wallonië om de faciliteitengemeenten van Brussel uit te breiden en Brussel bij Wallonië aan te hechten is niet alleen ergerlijk, maar bovendien zeer verdacht.)
Dat liegt er niet om, hé?
En evenmin een ander citaat uit datzelfde blaadje: ”We willen uit onze harten en uit onze geesten de naam België uitwissen.”

Nee, ik weet wel, Jean dat jij het daar niet volledig mee eens bent ; je zult er misschien tegen protesteren zelfs. Maar op de een of andere manier spreken zulke woorden jou toch ook wel aan. En nou was jouw moeder nog wel een Vlaamse.
(Toen na de secessie in 1830 Vlaanderen in en diepe armoede werd gedompeld trokken veel Vlamingen naar Wallonië om er te gaan werken. In amper één generatie waren ze volledig geïntegreerd. Vandaar de Vlaamse namen zoals Onkelinx, Van Cauwenbergh en nog veel andere Vlaamse namen. Eigenaardig genoeg zijn zij nu net de grootste Vlamingenhaters geworden.)
Tussen haakjes : met haar heb je nooit veel Nederlands gesproken, hé? Bijna alles wat je van die taal weet, heb je op de middelbare school geleerd.

En weet je nog van die Waalse congressen vlak na de oorlog? Op het eerste – dat van 1945 – stemde bijna de helft van de deelnemers voor landverraad, voor aansluiting van Wallonië bij Frankrijk dus.
En toen Graaf d’Aspremont Lynden minister Spaak in de senaat over die kwestie interpelleerde, antwoordde die dat hij geen strafvervolging zou instellen tegen de sprekers op dat kongres. Meer nog : een jaar later had niet alleen een minister van Staat zitting genomen in het komitee van het nationale Waalse kongres van 1946, maar ook drie ministers, twee oud-ministers, één senator en vijf kamerleden.
Vlamingen werden doodgeschoten voor landverraad nadat ze voor een rechtbank verschenen met Franskiljonse rechters – o.a. de beruchte en gevreesde neef van rechter Smetreyns die het Vlaams Blok veroordeelde. En ik wil u er even aan herinneren dat ook nu weer Franstalige rechters moeten oordelen of de subsidies van het Vlaams Belang als Vlaamse politieke partij al dan niet moeten afgepakt worden.)

Stel je voor Jean, dat duizenden Vlamingen elk jaar naar Berlijn trokken om daar bij Hitlers bunker het Duitse volkslied te gaan zingen, en er bij een monument tot zijn nagedachtenis – de getroffen adelaar genaamd – in vlammende redevoeringen te betreuren dat de man door de geallieerde legers verslagen was? Er zou een orkaan van protest in Wallonië opsteken, en terecht! Zoiets zou walgelijk landverraad zijn.

Maar waarom mogen jullie Walen dan wél elk jaar optrekken naar Waterloo om bij een monument voor die andere diktator Napoleon – bij die gelegenheid de gewonde adelaar genoemd – in stromen van welsprekendheid diep betreuren dat hij door de verbonden troepen verslagen werd en dat België werd van de Franse bezetting werd bevrijd? Waarom mag een Belgische senator daar dingen zeggen, als – en nou citeer ik hem letterlijk -: ”Je kunt zeggen dat België ons land is, maar niet ons vaderland is. Ons vaderland is Frankrijk.”
Duidelijker kun je het toch moeilijk zeggen, Jean, vind je wel?

Je zult misschien antwoorden dat de Franse bezetting wat verder achter ons ligt als de Duitse ; dat is waar. Maar ben je vergeten dat Napoleon onze jonge mannen gedwongen heeft om voor hem te vechten en te sterven in de ijswind van de eindeloze Russische sneeuwvelden, en dat Hitler ze allen gedwongen heeft om voor hem te werken in fabrieken die geregeld gebombardeerd werden? Ik weet echt niet wie de wreedste was van die twee lijders aan grootheidswaanzin : daar wil ik ook niet over diskussiëren. Maar als Napoleon bij jullie vrijgegeven is voor verering, binnen hoeveel jaar zal dat dan met Hitler gebeuren? Ik kan niet inzien dat een wrede tyran sympatiek wordt door het feit zelf dat hij Frans spreekt en geen Duits.
Wallonië liet vorig jaar alle documenten over haar collaboratieverleden met nazi-Duitsland verdwijnen – geen REX – geen Degrelle –
Niets...alleen de Vlamingen hebben gecollaboreerd volgens hen.
Dwepen met Napoleon vinden ze blijkbaar wél aanvaardbaar want dat doen ze nog steeds. Geen wonder dat ze een koningshuis in stand willen houden die een prins als opvolger heeft met de allures van Lodewijk de XIVde. (Lodewijk de XIVde - die een groot stuk van Vlaanderen, dat men nu Frans-Vlaanderen noemt – en enorme hoeveelheden belangrijke kunstwerken die de Belgische regering niet wil of durft terug te eisen - heeft gestolen.)


Maar iets anders : het gaat jullie in Wallonië de laatste tijd niet zo voor de wind, hé? Je hebt onder druk van buitenaf de primitiefste mijnen moeten sluiten nadat die jarenlang met verlies gewerkt hadden, en dat geeft minder arbeidsplaatsen bij jullie. Nou kun je daarover klagen, maar bedenk dat er in Vlaanderen aanzienlijk meer werklozen zijn en lagere uurlonen dan bij jullie. (Kort na dit boekje begon in Vlaanderen een economische heropleving en sprak men van ‘de gouden ‘60er jaren’ – er was toen werk voor iedereen en Wallonië ging later zonder de overheidssteun om haar primitieve mijnen en staalfabrieken nog langer open te houden stilaan bergaf. Wallonië beweert nu dat zij Vlaanderen in die moeilijke jaren financieel gesteund hebben, maar dat klopt niet. Vlamingen waren steeds in de meerderheid en hebben dus altijd meer belastingen betaald dan Walen. Subsidies richting Vlaanderen hebben nooit bestaan. En sociale zekerheid werd maar pas na de oorlog ingevoerd. De beginjaren van de sociale zekerheid situeren zich tussen 1944 en 1963.)
Maar waarom gaat de helft van de partikuliere investeringen dan naar Wallonië ; jullie hebben immers door je uiterst lage geboortecijfer geen mannen genoeg om zoveel arbeidsplaatsen te bezetten? In plaats van die nieuwe fabrieken te bouwen in de streek waar de meeste werkkrachten zijn – in Vlaanderen dus – zet je ze in Wallonië. Daarna probeer je Vlaamse, Italiaanse en Spaanse arbeiders naar die fabrieken te krijgen. Wil je ze verwaalsen en zo proberen te verbergen dat jullie een uitstervend volk zijn? Dat laatste ligt trouwens niet aan de Vlamingen ; het zal je toch wel bekend zijn dat niet zij jullie geboortecijfer plegen vast te stellen?

Jullie mentaliteit staat trouwens in allerlei opzichten heel ver van de onze, daarom gaat de samenleving met de Vlamingen ook zo stroef. Ik vraag me af, Jean, welke kant het met jullie op zal gaan.
Ik hoef je niet te vertellen dat de felste federalisten bij jullie zitten. Niet bij jouw katolieke landgenoten natuurlijk, want die voelen weinig voor een minderheidspositie in een half-zelfstandig wallonië. Wat zullen de socialisten en kommunisten van zo’n gebied maken?

Natuurlijk zijn er ook liberalen en socialisten bij jullie die weinig voor federalisme voelen. Maar jij weet ook wel dat die niks meer in de mel te brokkelen hebben zodra de felle vakbondleiders hun geduld gaan verliezen en hun volgelingen in grote redevoeringen op gaan hitsen om direkte uitvoering van het federalisme te eisen. Als de Waalse revolutie losbarst, de tramwagens weer op hun kop komen te staan en de straatstenen traditiegetrouw tot barrikades worden, zul jij dan de straat opgaan om die trams weer recht te zetten? Je blijft thuis en je zegt: er is niks aan te doen ; het moest er wel van komen ; we moeten al blij zijn dat de Staat België in haar federale vorm gehandhaafd blijft.

Jullie hebben met de demokratie altijd zó slecht overweg gekund dat niemand verbaasd zou zijn als er ooit een gematigde diktatuur bij jullie zou heersen.
De PS-dictatuur – Dr. Paardekooper was werkelijk een helderziende in die tijd.

Misschien krijg je nog wel eens heimwee naar het vroegere België of naar het dan demokratische Vlaanderen. Wie weet emigreer je dan niet naar het landelijke Limburgse Lommel bijvoorbeeld om je daar als dokter te vestigen onder mensen die je nog ’s de kans geven om een bevalling te leiden. En misschien zien we je dan ook in Eindhoven nog wel ’s aanwaaien. Dat zou wat mij betreft nog niet eens het vervelendste gevolg zijn van die Waalse revolutie, Jean. Je weet, je bent altijd van harte welkom. (Wie weet woont Jean ondertussen niet in een villa in één van de Vlaamse faciliteitengemeenten rond Brussel?)


BESLUIT

Kort geleden hield een Fransman – Jean Raspail – een voordracht in Mechelen. Drie jongelui – ik neem aan HBS-ers – deden wat ze ook wel ’s uithalen onder de tekenles op school : ze gooiden stiekem een stinkbommetje. Ieder verstandig mens keurt zoiets natuurlijk af. De politie zette ze dan ook met zachte hand de zaal uit, zo rustig dat sommige mensen er zelfs niets van gemerkt hadden.

Maar diegenen die er wél erg in hadden schaamden zich diep en de voorzitter bood na afloop uitvoerig z’n verontschuldigingen aan . ’t is niks, zei raspail. Jullie Vlamingen bewijzen zelfs hier je gevoel voor gematigdheid doordat je stinkbommen gebruikt en geen plastiekbommen. Raspail zou alles de volgende dag alweer lang vergeten zijn als hij niet toevallig naar het nieuws van Radio Waals-Brussel geluisterd had.
Die sprak over een onderbroken bijeenkomst, een massa betoging en optreden van de politie. Raspail stond paf.

De dag daarna las hij in de Waalse kranten dat hij uitgejouwd en beledigd was en z’n voordracht had moeten besluiten onder politiebescherming.
“In Luik nam de plaatselijke pers het refrein op zo’n kwaadaardige toon over” – schrijft Raspail in de Franse krant ‘Le Figaro’ “dat het me verdrietig stemde toen ik dacht aan het goeie publiek in Mechelen en zoveel andre Vlaamse steden. Wat me in de meeste van die artikelen opviel”, zegt hij, “was de openlijk uitgesproken verachting voor het Nederlands. De verdediging van het Frans heeft alles te verliezen door dergelijke metodes : verachting brengt de mensen die er het voorwerp van zijn, dikwijls tot het ergste.”
(Inderdaad, zij gaan kruipen en slaafs het eigen volk onderdrukken, nazificeren en verraden om op een goed blaadje te staan. Zij laten zich inlijven bij de belgicistische elite zonder enig respect voor zichzelf noch hun cultuur.)

Hier hebt u nou het oordeel van een nuchtere Fransman – en niet de eerste de beste – over de mentaliteit van Walen en Franskiljons. Ziet u hoe precies dat klopt met wat ik u daarover al verteld heb?

U herinnert u nou misschien ook die inbraak weer in die stadhuiskamer in Ronse, dat Oost-Vlaamse stadje waar de Franskiljons er tijdens de laatste telentelling in geslaagd waren om 30% van de mensen er toe te krijgen om op hun biljetten te verklaren dat Frans hun eerste taal was.
Hoeveel valse verklaringen daaronder waren, blijft nou buiten beschouwing.
De Franskiljons hadden dus de 30% niet kunnen halen die nodig waren om hun als minderheid allerlei faciliteiten te bezorgen, onder andere bij het onderwijs.

Geen nood: ze organiseerden de inbraak in de stadhuiskamer in kwestie waar de ingevulde biljetten tijdelijk bewaard werden, en veranderden daaraan zoveel dat ze nog wél de 30% haalden.

Ik durf niet te zeggen of dit alles onder de ogen van de politie plaatsvond, zoals beweerd werd, maar ook zonder dit staaltje van ongelooflijke brutaliteit al terecht grote verontwaardiging bij alle fatsoenlijke mensen. Het was trouwens niet het enigste geval van knoeierij bij die talentelling. De Belgische regering erkende dat volmondig en verklaarde die telling dus...géldig!! Jazeker, en daarom werd Ronse officieel een tweetalige stad. Het is dat nog altijd.

Zulk getreiter ondervinden de Vlamingen dagelijks : de ene keer gebeurt het heel openlijk en onbeschaamd – zoals in Ronse -, de andere keer gebruiken de Franstaligen hele listige en mooi klinkende argumenten om hun posities van bevoorrechte heersers te handhaven of uit te breiden.
Ik heb een Belgische giro. De aanvraagformulieren had ik natuurlijk in het Nederlands ingevuld, maar de eerste afrekening bewees dat de Brusselse girodienst me overgeheveld had naar de Franse afdeling, - natuurlijk ‘per ongeluk’.

En zo gebeuren er voortdurend massa’s dingen “per ongeluk”. Zo zijn er van alle Belgische ambassadeurs en gezanten op de hele wereld per ongeluk maar twee Nederlandstaligen.
Dat is natuurlijk een ongelukkig toeval ; dat toeval keert zich trouwens altijd tegen de Vlamingen. Daar is niks aan te doen.

U kent ook dat slimme plannetje om Leuven te verfransen. Er is daar een katolieke universiteit met een Nederlandse en een Waalse afdeling. Die laatste is er niet op verzoek van de Leuvenaars gekomen ; het zou veel gezonder zijn als er in Wallonië zelf een aparte Waalse katolieke universiteit was. Daar hoort hij thuis, niet in Leuven.
( “Leuven Vlaams” in 1968 – de Waalse universiteit in Louvain-La-Neuve nam waardevolle bezittingen, o.a. boeken mee uit Leuven. De strijd om ‘Leuven Vlaams’ maakte niet alleen een einde aan een tweetalige, unitaire universiteit, maar ook aan het regime van autoritaire monseigneurs en statusgevoelige professoren. Ook hier lieten Vlamingen zich de eer ontnemen door zogenaamde linkse ‘revolutionairen’ en nam de universiteit nadien jammer genoeg, een linkse vlucht vooruit: tegen de behoudsgezinde krachten presenteerde zij zich als een jonge, dynamische instelling, bevolkt door carrièreprofessoren en studenten die de hemel bestormden. Dat revolutionaire elan werd in het midden van de jaren 1970 gebroken omdat de academische gemeenschap was verbrokkeld geraakt, er heerste een ‘financiële mist’, de universitaire structuren riepen veel onvrede op. Pas midden de jaren ’90 kwam aan deze ontnuchtering een einde. Enkele studenten uit die tijd schreven hier een boek over met de titel: ‘De Stad op de Berg’.)

Maar goed : de Waalse hoogleraren en studenten zijn er dus de gasten van een Nederlandssprekende stad. Ze moeten zich dus in taal aanpassen en zich in het Nederlands verstaanbaar maken.

Heel in het biezonder geldt dat bv. voor Waalse semi-artsen die graag zieke Leuvenaars willen behandelen om zich te vervolmaken in hun beroep. Het taalverschil mag hier vooral geen aanleiding worden voor een verkeerde diagnose, de Waal moet dus uitstekend Nederlands verstaan om met zijn patiënten te kunnen spreken.
Dus zal de universiteit wel strenge eisen stellen aan de kennis van het Nederlands bij Waalse medische studenten, denkt u. Nee, dat is veel te logisch geredeneerd ; in werkelijkheid worden Waalse semi-artsen op Leuvense patiënten losgelaten zonder dat ze één woord Nederlands kennen.
Ik heb een paar jaar geleden persoonlijk een getuige gesproken die zo’n geval zelf meegemaakt had. Zo vormt de Waalse universiteit dus soms een gevaar voor de volksgezondheid?

Maar wat doen de Walen? Ze keren de zaken weer ’s om. U hebt het gelezen. De Waalse hoogleraren in Leuven eisen Franstalige kaste-schooltjes voor hun kinderen. Ze vinden het wél de normaalste zaak te wereld dat bijna een hals miljoen Vlamingen in Wallonië, zich aanpassen aan de taal van hun omgeving, maar het lijkt hun iets ongehoords dat enkele tientallen Waalse hoogleraren die in Vlaanderen hun brood verdienen zich op éénzelfde manier aanpassen.

Ze plegen dus taaldiskriminatie met dezelfde felheid en onredelijkheid waarmee Little Rock rasdiskriminatie pleegt. Het is precies dezelfde mentaliteit : wij zijn een heersersvolk – ‘een Herrenvolk’ -, de anderen zijn minderwaardig.

De gedachte dat alle mensen gelijk zijn kan dan in heel veel geesten doordrongen zijn, ze heeft onverbiddelijk halt gemaakt voor de hersens van veel Walen en Franskiljons.

Little Rock werd door militairen bezet en die dwongen de mensen om de wet te gehoorzamen ; dat kon omdat de centrale regering in Washington tegen de diskriminatie was. Maar de centrale regering in Brussel, althans de ministeries en talloze andere instantie zijn merendeels vóór diskriminatie : het geval in Ronse is als bewijs afdoende. Dat betekent maar al te vaak een taai lijdelijk verzet tegen de mensen die hier een eind willen aan maken, soms tegen een minister zelf.

Het onrecht blijft dus voortbestaan of wordt maar uiterst langzaam ingeperkt. In het zakenleven is het biezonder taai.

Bij zoveel onwil ligt het voor de hand dat de Vlamingen een radikaler middel zoeken om er een eind aan te maken. Dat is federalisme, dat nou zulke mooie kansen heeft, omdat ook veel Walen het willen.

Een bescheiden begin is er gemaakt op het Brusselse Ministerie van OKW. Daar staat onder de Waalse minister Larock een Vlaamse....onderminister van Elslande. Ook hier is het standsverschil dus keurig in acht genomen.

Begint de kulturele autonomie van Vlaanderen en Wallonië in dit ministerie? Wordt het dus volledig gesplitst in een Nederlandse en een Franse afdeling?
Er bestaan gelukkig plannen in deze richting, al zal er nog veel verzet te overwinnen zijn.
Verzet en daadkracht aan Vlaamse zijde – denk maar aan het splitsen van Brussel – Halle – Vilvoorde

Een kultureel onafhankelijk Vlaanderen zou de Franskiljons precies de flinke schok geven die ze zo nodig hebben om terug te keren tot de rijke kultuur van hun voorouders die ze zo lang verloochend hebben. Ze zullen bovendien beseffen dat hun broodwinning met die aanpassing gemoeid is, met het opgeven van hun apartheid. Ze zullen inzien dat hun kaste tot de voltooid verleden tijd behoort.

In Vlaanderen herhaalt zich dan het aanpassingsproces dat de Maastrichtse Franskiljons tot hun voordeel ruim een eeuw geleden doorgemaakt hebben.

Bij alles houdt iedere Franskiljon het recht om de Indisch-Pakistaanse oplossing te kiezen : uitwisseling van de minderheden tussen Vlaanderen en Wallonië. Wie zou de Franskiljons het recht willen ontzeggen om naar Wallonië te emigreren, wie zou omgekeerd de tienduizenden Vlamingen die nu in Wallonië werken, niet van harte verwelkomen als arbeidskrachten bv. in het Nederlandse zakenleven dat zoveel mensen tekort komt?

Er werken immers al Vlamingen bij de Nederlandse Spoorwegen, en ook in andere bedrijven zouden ze zeker aanzienlijk beter op hun plaats zijn als Italianen en Spanjaarden die daar aangenomen worden en die vaak zo slecht aarden dat ze na korte tijd weer naar hun vaderland teruggaan.

Vlaanderen en Wallonië moeten zelf in de naaste toekomst uit gaan maken of ze hun gedwongen huwelijk van ruim een eeuw gaan ontbinden door scheiding van tafel en bed.
Zuiver kultureel bezien zou dat de Nederlandse belangen zeer bevorderen. Wij hier in Nederland zijn weliswaar enkel toeschouwers bij wat er zich in de komende maanden in België af gaat spelen, maar dan toch zeer belanghebbende en zeer belangstellende toeschouwers. We wensen heel vurig dat onze kultuurgenoten met grote kracht en vastberadenheid en eenheid bij die belangrijke beslissingen hun man zullen staan.

En daarmee ga ik u verlaten: het is mijn tijd. Ik moet u wel heel biezonder bedanken voor al het geduld waarmee u geluisterd ebt naar al die onprettige dingen die ik u heb moeten vertellen. Ook treft me de grote belangstelling die spreekt uit brieven en briefkaarten die ik van luisteraars krijg. Ik zal m’n best doen om die zoveel mogelijk te beantwoorden.
Ik hoop dat in elk van ons – Vlaamse en andere Nederlanders – het sterke gevoel zal gaan groeien dat we samen één hechte gemeenschap vormen van ruim 17 miljoen mensen die deel hebben aan één taal en één kultuur, en dat we samen – ongeacht godsdienstige en politieke verschillen – eendrachtig die taal en die kultuur moeten verdedigen en verspreiden waar dat maar nodig en wenselijk is.

SLOTWOORD

De zeer talrijke reakties die ook op het ogenblik nog binnenkomen, de brieven, de pers – en radiokommentaren blijven me verrassen. De talloze feiten die daarbij aan het licht komen – ook uit persoonlijke gesprekken - brengen me ertoe om hier in het belang van de Nederlandse zaak in België, in het kort een paar dingen scherp te formuleren bij wijze van konklusie.

Ik doe als ik mag – op alle Vlamingen een hartstochtelijk beroep tot de sterkst mogelijke eenheid, zoals ik ook de sterkst mogelijke eenheid voorsta tussen Vlaamse en andere Nederlanders.

Daarvoor lijkt het gewenst dat de CVP en de hele katolieke pers radikaal een eind maken an alle klerikalisme. In kwesties van geloof en zeden hebben de bisschoppen ongetwijfeld het laatste woord, maar ze moeten zich niet met andere zaken bemoeien. Het Belgische episkopaat heeft een slechte reputatie op dat gebied – de naam Mercier zegt voldoende – en het zou goed zijn als het alles deed om die niet te bestendigen.
Kan iemand dat ook even aan de paus vertellen? Een paus die het nalaat Vlamingen aan te spreken in zijn paasboodschap, maar wel Nederland bedankte voor de bloemen? En die zich verder bemoeit met het in stand houden van een unitair België?

Of België niet federalistisch zal worden, is een kwestie waarover de Vlaamse en Waalse kiezers beslissen. Zo gaat dat in een demokratie. (De Volksunie werd door het establishment ‘ingelijfd’ en viel uiteen en de enige overblijvende strijdbare Vlamingen of één miljoen kiezers worden uitgesloten door het fameuze ‘cordon sanitaire’. Laat het nu net dié partij zijn voor wie het federalisme en zelfs Vlaamse onafhankelijkheid het belangrijkste is.)

Het is goed als dit gezonde antiklerikalisme heel vlug ook tot de katolieken in de dorpen doordringt : niet de pastoor beslist wie er gemeenteraadslid wordt maar de kiezers.
Het is heel menselijk als een pastoor of een bisschop misbruik van z’n macht maakt, maar het is tegelijk ook heel schadelijk. Het klerikalisme heeft veel Vlamingen van de kerk vervreemden dat is heel goed te begrijpen. Ik pleit voor breeddenkendheid – ook bij priesters en bisschoppen. Houd de emancipatie van de leek niet tegen; dat lukt toch niet : de ontwikkeling in andere landen bewijst het.

Zowel de hervorming als het kommunisme en socialisme zouden er niet geweest zijn als de pausen en bisschoppen eerder de bestaande misbruiken gezien hadden, als ‘Rerum Novarum’ bv. verschenen was vóór ‘Das Kapital’. Laten alle katolieken dat beseffen als het gaat om samenwerking met socialisten.

De Vlaamse CVP-leden zullen begrijpen dat socialisten en liberalen weinig gesteld zijn op een minderheidspositie in een federaal Vlaanderen en dat ze daarom tegen federalisme zijn.
Die minderheidspositie is niet zo vervelend als de CVP radikaal elk klerikalisme afwijst en eventueel hele duidelijke waarborgen geeft aan die minderheden. Ik ben geen politikus, maar ik meen toch dat zoiets moet kunnen.

Nu de allerhoogste belangen van Vlaanderen op het spel staan, is er gelukkig al een duidelijk streven naar eenheid van alle Vlaamse politici waar te nemen. Dat streven verdient de sterkst mogelijke aanmoediging. Eén sterk blok van alle Vlaamse kamerleden en senatoren kan alle slinkse pogingen tot roof van Nederlands taalgebied en tot het verlenen van faciliteiten voorkomen.

Geen faciliteiten, geen mutatieklassen, geen gebiedsroof!”

Was ik Vlaming dan zou ik ook met alle kracht en alle middelen pleiten voor kultureel en politiek federalisme ; niet voor ekonomische scheiding tussen Vlaanderen en Wallonië.
( Dat zegt hij omdat hij denkt dat toen de miljardenstroom van Vlaanderen naar Wallonië nog niet zo groot was als nu. Ondanks we als Vlamingen altijd al met 2 miljoen meer waren, en we altijd braaf onze belastingen hebben betaald, waren de transfers van Vlaams geld naar Wallonië ook toen al lang bezig en niet omgekeerd. Het is trouwens nooit anders geweest. Ook al vielen Vlaamse boeren dood van de honger neer op hun veld, betalen moesten ze. Alle investeringen in bedrijven en fabrieken gebeurden uitsluitend in Wallonië tot zich buitenlandse bedrijven kwamen vestigen in Vlaanderen.)

Als een slepende ziekte ruim 130 jaar geduurd heeft, dan moeten we de tot dusver gebruikte lapmiddeltjes definitief weggooien.

De Brusselaars zullen zeker zoethoudertjes gebruiken nu ze het federalistische gevaar zien dreigen, maar geen enkele verstandige Vlaming loopt daarin. Vriendelijke woordjes veranderen geen mentaliteit van onverdraagzaamheid die nog bij zoveel miljoenen mensen aanwezig is.
(Denk dan vooral aan de Nederlands brabbelende PS’ers van nu...)
Hier is een paardemiddel nodig ; het gebruiken vergt durf, (Vijf minuten durf!!! Om B-H-V te splitsen!), maar historische besluiten kosten altijd moed. Ik wens die toe aan al diegenen die daaraan mee kunnen werken.

Dat Brussel zich fel verzet, dat het grote machten (bv.kapitaal) mobiliseert tegen het federalisme, ligt voor de hand : het gaat dit keer om z’n eigen bestaan. Welnu : wat Vlamingen betreft mag Brussel als hoofdstad en als centraliserende kracht gerust verdwijnen want ze hebben er zelden prettige dingen van ondervonden.
(Ondertussen werd Brussel een apart gewest, waar de verfransing dagelijks toeneemt. Een Vlaamse stad waar Vlamingen zelfs niet in hun eigen taal kunnen geholpen worden in ziekenhuizen.)

Graag uw reacties.

18:52 Gepost door Janice Laureyssens in Algemeen | Permalink |  Facebook |

Commentaren

Dr.PCPaardekooper "er zijn geen belgen" VLAMINGEN VAN ALLE PARTIJEN VERENIG U !
Ik heb maar een tweede druk uit 1962.
Voor ons nationalisten,juist uit de humaniora,was dit een soort standaardwerk dat ge moest gelezen hebben.Het versterkte ons in ons flamingantisme en onze afkeer van België.
Nú is het normaal dat Nederlanders iets wijzer uit de hoek komen als het over Vlaanderen in België gaat.Toen was het ongezien dat een "Ollander" iets zinnigs over Vlaanderen te vertellen had.
Dr.Paardekooper deed het wel en oogstte ongelooflijk sukses bij voordrachten in studentenkringen.
Spijtig is er niet veel veranderd en blijft veel van wat hij schreef nog steeds de waarheid.
Er zijn inderdaad geen Belgen.De verschillen tussen Noord en Zuid komen iedere dag meer aan de oppervlakte.Het wordt tijd dat ook de "Belgen" aanvaarden dat er eigenlijk geen Belgen zijn.
Wat Brussel betreft : zo rap mogelijk dumpen.
Brussel is niet onze hoofdstad.
Dat was een administratieve beslissing.
Hoofdstad zijn,dat moet je verdienen,iedere dag!
Dat megalomane,pretensieuze immobiliënmonster
kan nooit meer ONZE hoofdstad zijn.
Beter nú de geldkraan dicht draaien,zodat Europa definitief naar Straatsburg (of Bonn?)verhuist en de stad tot zijn ware proporties herleid wordt en wij verlost worden van een zelfvoldane Belgische bourgeoisie,die met de hulp van de Eurokraten het Vlaams karakter van Brussel proberen uit te wissen.

Gepost door: ruzgar | 11-04-07

Niet akkoord. Brussel ligt, ondanks het een derde Gewest werd, nog steeds in Vlaanderen. We kunnen en mogen de Vlaamse Brusselaars niet in de steek laten.

Brussel is nu eenmaal geëvoleerd tot de hoofstad van Europa en dat vind ik wel goed zo... Maar de faciliteiten in de gemeenten rond Brussel moeten stopgezet worden. Wie niet wil integreren in Vlaamse gemeenten moeten maar in Wallonië gaan wonen.

Brussel op zich zie ik meer als Washington DC - Maar Brussel is klein en moet ook zo blijven.

Gepost door: Janice | 11-04-07

Bedankt voor de tekst. Ik herinner me uit die tijd dat dr. Paardekooper persona non grata was verklaard en aan de grens werd teruggestuurd...

We zijn er op vooruitgegaan. Enkele jaren terug las ik in HP/De Tijd een stuk van Stan de Jong:
http://www.standejong.nl/archief/2001/2001_21_fusienl-be.doc
De stompzinnigste reaktie was toen een belediging door - jawel - Herman de Croo in bewoordingen die Karel de Gucht en Freya van den Bossche nog niet zo lang geleden hoognodig dunnetjes moesten overdoen. Zij waren tenminste zo beleefd er zich voor te verontschuldigen. Herman wilde alleen kwijt dat hij naar Wallonië zou verhuizen. Waarvan akte.

Ondertussen wordt er links en rechts al nagedacht over hoe de toenadering tussen Noord en Zuid er kan uitzien. Je houdt het niet tegen.

Gepost door: Leo | 12-04-07

vuile hollander.... Ik kan me behoorlijk kwaad maken als ik die kees bezig hoor.Vlamingen heeft niks,op geen enkel gebied iets gemeen met de kezen.Vlaanderen was een groot land,
eerst hebben de fransen een groot stuk ingepalmd, daarna de kezen.Vlaanderen was onder spaanse voogdij
een welvarend en katholiek land. De kezen stonden tot aan hun oksels in het brakke water, naar mekaar te kijken....
Ze hebben toen een veroverings oorlog tegen Vlaanderen beraamd,eerst hagepreken om met hun lutherse godsdienst de mensen op te ruien, beeldenstormen het gestook van hunnen oranje, die was wel gaan lopen als het er op aan kwam, Alva en Hoorn werden terechtgesteld,Vlaamse staatsmannen.
Gelukkig hebben de Spanjaarden Antwerpen bevrijd
anders hadden we nu allemaal kees geheten en sojasaus met speklappen ingelepeld gekregen.
Bij de vrede van Munster hebben niet alleen een groot deel van Vlaanderen gestolen maar bovendien de schelde voor meer dan 150 jaar afgesloten.
Antwerpen werd economisch gewurgd door de kezen. Napoleon heeft de schelde terug geopend.
Vele Vlaamse kunstenaars,stielmannen, denkers zijn van armoede naar het noorden getrokken.
In 1831 toen belgie een jaar onafhankelijk was zijn de kezen nog eens binnengevallen en een groot stuk van Limburg gestolen, tegenstand moesten ze niet vrezen, de laffaards, de Fransen waren naar huis en Belgie had nog geen leger.
Sedert het ontstaan van Belgie zijn ze al bezig met Vlaanderen te boykotten op alle gebied, in de jaren tachtig hebben ze hier miljoenen tonnen giftig afval komen dumpen.
De uitdieping van de schelde, afsnijden van de bocht van bath, ijzeren rijn enz nog steeds wordt dat tegengehouden door de kezen, uit pure afgunst en nijd. Als je snel rijk wil worden, dan moet eg kezen kopen voor wat ze waard zijn. Daarna verkopen voor wat ze zeggen dat ze waard zijn, kassa.
Voor mijn part mogen de kezen morgen veranderen in slakken, en wij lopen rond met onze zakken vol zout.....

Gepost door: gilbert | 12-04-07

Spanje heeft Antwerpen....watte???
Gilbert.
Eerst en vooral is dit boekje geen pleidooi voor een eenmaking met Nederland, maar wel voor een scheiding met Wallonië en dan liefst met de vroegere grenzen en niet die van nu.
Maar voor het overige denk ik dat je toch wat aan je geschiedenis moet werken...

http://nl.wikipedia.org/wiki/Spaanse_furie

De Walen die de Antwerpenaren (zogezegd) kwamen helpen, hebben zich toen mee aan de kant van de Spaanse plunderaars geschaard.

Gepost door: Janice | 13-04-07

paardekooper Juist janice.
Geschiedenis was/is blijkbaar niet het sterkste vak van Gilbert.
Wat Brussel betreft mag het voor mij ook een Washington DC worden,maar dan betaald door Europa.

Gepost door: ruzgar | 13-04-07

"Eén Vlaamse stem is gelijk aan anderhalve Waalse stem." staat er ergens in het rood bijgeschreven.

Kunt ge dat eens uitleggen Janice?

Gepost door: Jef | 13-04-07

Een Waalse stem Dat wil zeggen dat om de zetelverdeling te bepalen in het parlement, en een minderheid zoals de Walen gelijkwaardig zouden vertegenwoordigd zijn in het parlement, ze er niet beter op gevonden hebben dat een Waalse verkiezingsstem 1,5 stem waard is en de Vlaamse stem maar 1.

Gepost door: Janice | 13-04-07

@Leo Interessante tekst.

Maar op een heel deel punten heb ik toch mijn bedenkingen. Hij heeft gelijk wanneer hij zegt dat één Groot-Nederland ons de rijkste regio te wereld zou maken, maar in het verleden werd Zuid-Nederland (wij dus) evengoed financieel uitgebuit door Noord-Nederland en waren ze ginder ook altijd veel arroganter dan de brave Vlamingen.

Want wat ze nog altijd niet inzien is dat wij de 'brains' hebben en zij de 'grote mond' - en dat is inderdaad wel een goede combinatie om wereldwijd produkten te verkopen, wanneer die met de grote mond ook beseft waar de welvaart vandaan komt. Maar dat doen ze nog steeds niet...het begint te beteren maar ze zijn er nog niet echt van overtuigd.



Het beste voorbeeld is wel het Nederlandse bier Heineken, dat niet te drinken is, maar wel over de hele wereld verkocht wordt. En onze goede bieren amper bekend zijn...

Vlamingen vergeten niet, ook al is het al zo lang geleden, het zit gewoon in onze genen om de onderukkingen en uitbuitingen die we al gekend hebben door de eeuwen heen, niet te vergeten.

Het gezegde "als een Hollander je niet gekloot heeft, dan is hij het vergeten" leeft nog bij veel mensen. En vaak klopt het nog ook...

Verder wil hij het Hof die enkel een koningshuis voor de Walen is, mee naar Nederland nemen. Eén uitbuitersfamilie lijkt mij wel genoeg en bovendien heeft Beatrix het verkorven door hier eveneens wat Frans te komen brabbelen tijdens haar bezoek bij Albert.

Maar Brussel meegeven aan de Walen, dat nooit!
Brussel ligt nog steeds op Vlaams grondgebied en ook al is het meerdertalig (meer dan twee talen) en leven er allerlei nationaliteiten, het blijft van ons.

Brussel is de hoofdstad van Europa geworden en Europa moet daar voor betalen. Dus maken we van Brussel - Brussel DC - maar wel in Vlaanderen.

In de VS is het ook zo dat alle staten betalen voor Washington DC - het heeft een apart statuut, maar geen enkel buurland zou het ooit kunnen annexeren. Dus mogen wij dat ook nooit toelaten.

Daarom mag Wallonië nooit aansluiting krijgen met Wallonië want dan zij ze ermee weg.

En over het Vlaams Belang mag hij zich ook wel wat beter informeren, want er zijn net zo goed voorstanders voor één Groot-Nederland als voor een onafhankelijk Vlaanderen.

Gepost door: Janice | 14-04-07

Maar bezetten wij vlamingen niet 88 van de 150 parlementszetels dan? En is dit niet +/- 60% van het totaal, ongeveer gelijk aan ons percentage in de Belgische bevolking? Waar zit dan het onrecht? Of zie ik dat verkeerd?

Gepost door: Jef | 14-04-07

Ik denk dat ik hem heb: ge bedoelt wsl de 'alarmbelprocedure', waardoor een minderheid van Walen een beslissing van de meerderheid van Vlamingen kan blokkeren, zoals met BHV is gebeurd. En vermits er 6 mil vlamingen zijn en 4 milj franstaligen, is de verhouding 6:4=1,5. In die procedure is een waalse stem dus 1,5x een vlaamse stem waard.

Gepost door: Jef | 15-04-07

De commentaren zijn gesloten.