04-07-07

De ontdekking van Eurabië (deel II)

Auteur: Marc Joris in Kort Manifest

MarcJoris



Het lijkt misschien ongeloofwaardig dat een kleine politieke machtselite dertig jaar lang een Eurabisch beleid in de steigers kon zetten, zonder dat daar ooit georganiseerd verzet tegen kwam. Er is natuurlijk vanuit verschillende hoeken scherpe kritiek geweest op deelaspecten van het Eurabische project, vooral op het immigratieluik.
Maar vóór de publicaties van Bat Ye’or werd het project nooit in zijn geheel aan de kaak gesteld. Dat is gedeeltelijk te wijten aan de mechanismen van onzichtbare en sluipende besluitvorming die zo typisch zijn voor de Sowjet… pardon, de Europese Unie, aan het gebrek aan transparantie, aan de gebrekkige democratische controle.

Maar de belangrijkste factor lag op een veel dieper cultureel-politiek niveau. De architecten van Eurabië moesten niet in een vacuüm werken. Sommige psychische bouwstenen van Eurabië waren al vóór de oliecrisis van 1973 in ruime mate voorhanden: anti-Amerikanisme, antisemitisme, een diepe verachting voor het christendom en een suïcidale haat tegen de eigen cultuur en beschaving.

In het jodendom is veel geschreven over het verschijnsel dat men zelfhaat noemt: joden die spuwen op hun eigen afkomst, en op de moraal, de godsdienst en de cultuur van hun voorvaderen.
Marx, Engels en Trotzky waren de beroemdste voorbeelden.

De westerse wereld als geheel lijdt al even erg aan dat soort zelfhaat. Dat knaagt al minstens vier decennia aan de wortels van onze beschaving. Dat verschijnsel blijft niet beperkt tot een afkeer van de westerse beschaving als geheel. Het gaat vrijwel altijd gepaard met een diepe minachting voor de eigen nationale cultuur.
Denk maar aan de vele Vlaamse intellectuelen die spuwen op hun eigen geschiedenis, hun eigen taal en cultuur.

De marxisten hebben die zelfhaat tot een politieke cultus verheven, en de moslims en hun Eurabische medeplichtigen hebben daar later optimaal gebruik en misbruik van gemaakt. Als mensen vervreemd zijn van het christendom en van hun nationale cultuur, als zij hun trots en hun zelfrespect verloren hebben, dan kunnen zij zich natuurlijk niet meer doeltreffend verzetten tegen de opmars van een andere religie, die als superieur wordt voorgesteld. Of tegen de verdringing van hun nationale cultuur door een Eurabische mengcultuur.


osman8lt

Eeuwenoude Franse waanzin In Frankrijk kwam daar nog de eeuwenoude, diepgewortelde illusie bij dat het zijn positie als grote mogendheid kon behouden of heroveren door gemene zaak te maken met de moslims. Het was het voortzetten van een geopolitieke lijn die koning Frans I al in de zestiende eeuw had uitgezet, toen hij toenadering zocht met de Turken. Toen sultan Soliman in 1526 Wenen belegerde, boden de Fransen zelfs aan een alliantie met hem te sluiten!
Zij waren volkomen bereid hun belaagde christelijke broeders in de rug te aan te vallen. Dat de Turken daarna ongetwijfeld Frankrijk zelf zouden bezetten, dat kwam niet in hen op. Later sloten de Fransen inderdaad zo’n tegennatuurlijke alliantie met het Ottomaanse rijk. Tijdens de tweede belegering van Wenen in 1683 herhaalde dat scenario zich.
Vanaf 1543 mochten de Turken zelfs de Franse havens in de Middellandse Zee zelfs gebruiken als uitvalsbases voor zeeroverij en voor strooptochten tegen christelijke kuststeden, waarbij duizenden mensen als slaven werden weggesleept. In die tijd noemde men Frankrijk “de hoer van de Turken”. De Franse politiek vertoont in dat opzicht een zeldzame continuïteit. Alleen is hij in zijn huidige Eurabische vorm niet meer tegen de Habsburgers gericht, maar tegen de Amerikanen.


Tegenstroom Natuurlijk is het opleggen van de Eurabische doctrine geen eenparige beweging geweest. In democratische staten verlopen politieke ontwikkelingen altijd langs de kronkelige wegen van compromissen en regeerakkoorden waarbinnen tegenstrijdige tendensen verzoend moeten worden. De invoering van de immigratiestop in 1974 ging diametraal in tegen de Eurabische plannen voor de inplanting van een grote islamitische bevolking in Europa.

Maar nu, meer dan drie decennia later, is het wel duidelijk dat die immigratiestop grotendeels oogverblinding was. Die wet heeft nooit enig effect gehad.
Toen stond het Eurabische project nog zijn beginfase.
Men moest de publieke opinie nog sussen. De grote indoctrinatiecampagnes in de media en het onderwijs stonden nog in de steigers.
Ook bij de grote politieke partijen in de lidstaten was er zeker nog geen consensus over het aanzwengelen van de immigratie. De politici achter het Eurabische project moest het nog voorzichtig spelen. De immigratiestop wekte tegenover de onwillige kiezers de illusie dat het probleem van de gastarbeiders onder controle was, of toch minstens dat het op het toenmalige niveau “bevroren” zou worden. Er kwamen er immers geen nieuwe meer bij? Maar dat was natuurlijk een simplistische en naïeve gedachtegang.

Intussen werd die immigratiestop door vier feiten achterhaald: de gezinshereniging, de zeer hoge geboortecijfers bij de gastarbeiders, het massale misbruik van het politiek asiel en tenslotte een toenemende illegale immigratie, waartegen niet of nauwelijks werd opgetreden.
Nu is het Eurabische project zelfbedruipend geworden.
Het heeft zijn eigen dynamiek ontwikkeld. Een hele generatie is vergiftigd met pro-islamitische, pro-Arabische propaganda, met zelfhaat, verachting voor de eigen cultuur, met antiwesterse, anti-Israëlische en soms ronduit antisemitische sentimenten.

Er zijn nu zoveel islamitische kiezers, dat politici hen gewoon uit opportunisme naar de mond praten. In 1973 was het multiculturalisme nog een klein vuurtje, dat heel voorzichtig aangeblazen moest worden, bijna in het geheim, zonder al te veel rook te maken. Nu is het een bosbrand geworden, die zich ook zonder ingrijpen van buitenaf verspreidt. Nu lijkt het alsof dat allemaal vanzelf gebeurt, alsof het voortvloeit uit een spontane ommezwaai in de Europese publieke opinie. Maar die ommezwaai was de vrucht van jarenlange propaganda en indoctrinatie op alle niveaus.


arab_hanging








Palestina als cultusobject
Eén hoofdstuk uit Bat Ye’ors boek Eurabia draagt de titel: “Palestinianism: A New Eurabian Cult”.
De centrale dogma van deze cultus kan in twee zinnen samengevat worden: “De Palestijn is het enige en ultieme Slachtoffer. De jood is de enige en ultieme Moordenaar.”

Een duidelijk en kras voorbeeld daarvan was de reactie van president Moebarak op een voorzichtige vraag over mogelijke democratische hervormingen in Egypte. Moebarak antwoordde daarop dat daarvan geen sprake kon zijn, zolang het Palestijnse probleem niet was opgelost.
Dit illustreert heel treffend hoe Arabische leiders de Palestijnse kwestie gebruiken als een excuus voor het instandhouden van hun autoritaire en soms ronduit totalitaire regimes.
Het is een excuus, een uitvlucht, een voorwendsel en een bliksemafleider, maar geen echte oorzaak. Hoe zou de situatie van de “Palestijnen” een beletsel kunnen zijn om in Egypte meer persvrijheid toe te laten, of minder te martelen, of verkiezingen uit te schrijven?

Dezelfde manke logica wordt zelfs toegepast op de oorlog in Irak. Arabische commentatoren beweren in alle ernst dat het conflict alleen beëindigd kan worden als het Palestijnse probleem is opgelost. Hoezo? Wat hebben de “Palestijnen” te maken met de bloedige afrekeningen tussen soennieten en sji’ieten? Met het feit dat Irak een kunstmatige en onleefbare staat is? Met de terroristen van Al Qaeda die in Irak opereren? Met de overgebleven aanhangers van Saddam, of met de terroristen die vanuit Syrië of Iran in het land infiltreren? Niets natuurlijk.

Maar in het mythische Arabische wereldbeeld is “Palestina” de spil waar heel de wereldpolitiek rond draait, het alfa en het omega van de geschiedenis. Het is het enige probleem dat er écht toe doet. Al de rest is daarvan afgeleid en komt daaruit voort. “Palestina” is het excuus voor alles: voor de Arabische achterlijkheid, het analfabetisme, de dictaturen, de folteringen en de burgeroorlogen.

In Algerije worden 150 000 moslims afgeslacht door andere moslims? Dat is een kleinigheid, er is maar één echt probleem: Palestina!
Een miljoen doden in Soedan? Tienduizenden doden in Darfur? Saddam liet 180 000 Koerden uitroeien? Geen probleem. Alleen Palestina is echt belangrijk.

Alleen de Israëli’s zijn echte moordenaars. De aarde draait niet rond de zon. Ze draait rond Palestina.

Er is in de islamitische wereld geen kwaad, geen zonde, geen geweld, dat komt allemaal voort uit één boosaardige bron: de joden.

Vroeger was de leuze van de jodenhaters “Ze hebben Christus vermoord!”. Nu is het: “Ze vermoorden de Palestijnen!”.

Slechts zelden ziet men het zondebokmechanisme zo rauw en zo duidelijk. Zelfs als Arabische terroristen de gruwelijkste misdaden plegen, zoals bomaanslagen op scholen en familiefeesten, zoals het ontvoeren en doodmartelen van joden, zoals het inzetten van zwangere vrouwen, piepjonge tieners en zelfs kinderen als zelfmoordterroristen, zelfs dan leidt dat niet tot verontwaardiging, een morele veroordeling, tot kritiek of een gewetensonderzoek. Zowel de Arabische als de Europese politici en opiniemakers hebben daar een pasklaar antwoord op: het is allemaal de schuld van de joden zelf. Zij hebben die arme, onschuldige, vredelievende Arabieren tot wanhoop gedreven, en zij moeten nu toegevingen doen om de situatie te ontmijnen. Zelfs de moorden van de Arabieren zijn de schuld van de joden. We worden zo vaak ondergedompeld in dat discours, dat we misschien niet meer zien hoe pervers en hatelijk het is. Zoals een goudvis de bokaal niet ziet waar hij in rondzwemt.


islam_europe

Zondebokken Misschien ergert de lezer zich aan die lange uitwijding over Israël en de “Palestijnen”. Misschien vraagt hij zich af wat dat met ons te maken heeft? Met Europa?
Met het feit dat wij in ons eigen vaderland door islamitische immigranten worden verdrongen? Met de schrikbarende criminaliteit, met de geleidelijke islamisering? Het lijken twee verschillende werelden te zijn. Maar schijnt bedriegt. Beide verschijnselen zijn twee facetten van dezelfde Eurabische ideologie. Hoe reageren de media en de politieke wereld bij ons op wreedheden van moslims in onze samenleving?

Als allochtone jeugdbenden groepsverkrachtingen plegen in Brussel? Als Marokkaanse inbrekers een oud vrouwtje doodmartelen om haar spaarcentjes? Als een Turkse moordenaar in Gent een gehandicapte foltert tot hij het nummer van zijn betaalkaart geeft? Als leraressen in de school worden aangerand? Hoort men dan niet een bijna identiek discours? De schuld wordt nooit bij de daders zelf gelegd, nooit bij de cultuur waaruit zij zijn voortgekomen, nooit bij de islam waarmee ze van kindsbeen af zijn geïndoctrineerd. Het is altijd de schuld van de Vlamingen, die de onschuldige, vredelievende, goedbedoelende islamitische jongeren tot wanhoop hebben gedreven met hun racisme en hun openlijke of verdoken discriminaties op de arbeidsmarkt, in het onderwijs of op de woningmarkt. Het zondebokmechanisme dat in het Nabije Oosten tegen de joden gericht is, wordt hier tegen ons toegepast.
Zelfs de misdaden die Marokkanen plegen, zijn eigenlijk de schuld van de Vlamingen. De invulling verschilt, maar het is duidelijk hetzelfde mechanisme, en er schuilt dezelfde Eurabische ideologie achter. Niet alleen in Vlaanderen, maar in heel Europa.

arab_uprising_big

De enige vluchtelingen? Op bevel van de Arabieren hebben de Europese politici en opiniemakers die groteske uitvergroting van het Palestijnse probleem kritiekloos overgenomen. Zij verkondigen nu unisono dat de “Palestijnen” het middelpunt van het geopolitieke universum zijn. Als men niet beter wist zou men denken dat zij het enige volk ter wereld zijn dat nog geen eigen staat heeft, dat ooit grondgebied heeft moeten opgeven, dat ooit geconfronteerd werd met een vluchtelingenprobleem.

Natuurlijk is er een Palestijns probleem. Maar als men het nuchter bekijkt, zonder zich te laten meeslepen door de Arabische hysterie, dan is dat maar een heel klein en onbelangrijk probleem. Het is niet eens van dezelfde orde van grootte als dat van de Sudeten-Duitsers, of van de Duitse vluchtelingen uit de gebieden die na 1945 Tsjechoslowaaks, Pools of Russisch werden. Bij de vlucht uit de vlucht uit die oostelijke gebieden zijn minstens duizendmaal meer mensen vermoord dan bij de verdrijving van de Arabieren uit Israël in 1949.
De Europese Unie zou er zelfs niet aan denken de Duitsers te steunen als zij de terugkeer zouden eisen van… nee, niet alleen van die vluchtelingen zelf, maar ook van hun miljoenen nakomelingen.
Maar men steunt wel de Arabieren als zij zo’n absurde eisen stellen aan Israël. En het is al helemaal ondenkbaar dat de Europese Unie druk zou uitoefenen op Polen, Tsjechië of Rusland om die geannexeerde gebieden aan Duitsland terug te geven in ruil voor een vredesverdrag. Dat zou geen recept zijn voor een duurzame vrede, maar voor een eeuwigdurende oorlog. Zelfs die vergelijking loopt trouwens mank, want de Duitsers hebben veel meer en veel oudere rechten op die gebieden dan de Arabieren op het grondgebied van Israël, Judea of Samaria. En zij zouden de Russen, de Tsjechen of de Polen in de betwiste gebieden zeker niet afslachten.
Maar dat terzijde. En om de analogie nog verder door te trekken: waarom beschouwt men de vlucht van enkele honderdduizenden Arabieren in 1949 (red.: die hoofdzakelijk zijn gevlucht omdat ze wisten dat de zeven omringende islamitische landen, Israël zouden aanvallen) als een verschrikkelijke tragedie, maar geeft men nooit een kik over de honderdduizenden joden die in de daarop volgende jaren uit islamitische landen moesten wegvluchten voor pogroms en vervolgingen?

Men zou ook recentere tragedies in de weegschaal kunnen leggen. De Biafranen, de Tsjetsjenen, de Tibetanen, de christenen in Soedan, de Koerden en de inwoners van Darfur hebben meer geleden dan de “Palestijnen”.
Van elk van die groepen zijn er veel meer mensen gedood en veel meer op de vlucht gedreven. En zij hebben óók nooit een eigen staat gekregen. Maar geen haan die ernaar kraait. Biafra is vergeten.
Tibet wordt niet beschouwd als een politiek probleem dat de wereldvree bedreigt. De Europese staten drijven handel met China zonder daar ooit een breekpunt van te maken.
Idem dito voor Rusland en Tsjetsjenië. Wat hebben de Palestijnen meer dan al die andere slachtoffers van al die andere conflicten? Niets natuurlijk. Maar zij zijn wel het paradepaardje van de Arabische propaganda geworden, het brandpunt van de islamitische haat tegen Israël, het jodendom, de Verenigde Staten en tenslotte tegen heel de westerse wereld. Het is een psychopathisch en waanzinnig wereldbeeld.
Maar de Eurabische politici en opiniemakers hebben dat wereldbeeld wel volledig overgenomen.

Kan men hiervoor een andere verklaring bedenken dan een luizig compromis tussen de Europese politieke kaste en de Arabieren? Kan men anders verklaren waarom de Europese politici alle soorten nationalisme des duivels vinden, behalve het Palestijnse? Waarom zij spuwen op het christendom, maar knielen voor de islam?


mevlana

Antichristelijke dimensie Want project Eurabia heeft ook een religieus aspect.
Sinds de val van de Sowjetunie zijn er nog twee grote antigodsdienstige machtsblokken in de wereld: de Europese Unie en communistisch China. Het antireligieuze en antichristelijke karakter van de Europese Unie kwam het duidelijkst tot uiting bij de discussie over de Europese Grondwet: onder druk van fanatieke secularisten werd daarin elke verwijzing naar God, het christendom of de joods-christelijke traditie geschrapt. Maar diezelfde Europese Unie, die al even atheïstisch en antichristelijk is als de Franse revolutionairen en de bolsjewieken, is wel vol lof over de islam. De enorme bijdrage van het christendom, en in ruimere zin de joods-christelijke traditie, aan de wording van de Europese beschaving werd glashard ontkend. Maar de minimale rol van de islam wordt buiten proportie uitvergroot en verheerlijkt. En de zwarte kanten ervan worden doodgezwegen of glashard ontkend.

De moslims erkennen dat Jezus een profeet is, en zij erkennen zelfs Abraham en Mozes. Hoe multicultureel, hoe vriendelijk, hoe verdraagzaam vergeleken met de joden en de christenen die niet eens Mohammed als profeet willen erkennen! Ach, hoe mooi toch! Men kan er een rooskleurige karikatuur van maken. Maar in werkelijkheid gaat het helemaal niet om een goedwillende erkenning. Het is een soort religieuze onteigening.

De moslims stellen Abraham, Mozes, Maria en Jezus voor als moslims avant la lettre.

Daarmee ontzeggen zij het jodendom en het christendom elke legitimiteit: zij hebben zich slechtst als afzonderlijke godsdiensten ontwikkeld door de oorspronkelijke islamitische leer te vervalsen. Historisch gezien staat het vast dat de islam pas in de zevende eeuw van onze tijdrekening is gesticht. Maar de moslims cultiveren een revisionisme dat teruggaat tot de schepping van de eerste mens: zij beweren dat zelfs Adam al een moslim was. Zij beweren zonder blikken of blozen dat de koran al bestond vóór het heelal werd geschapen, en dat de islam de oorspronkelijke godsdienst van de mensheid was. Pas daarna hebben joden en christenen de ware islam uitgeroeid en de oorspronkelijke boodschap vervalst in hun bijbel en hun evangelies.

Dank zij de openbaring van de engel heeft Mohammed de tekst van de koran opnieuw te horen gekregen, en daardoor kon hij die joodse en christelijke ketterijen doorzien en afwijzen, en de islam in zijn volle glorie herstellen.

Zo’n interpretatie is geen blijk van tolerantie. Het is een sluwe manier om religieuze vijanden met huid en haar op te slokken. Wij zouden dat onteigeningsmechanisme toch moeten herkennen uit onze eigen geschiedenis? Als belgicisten beweren dat Rubens en Van Eyck Belgische schilders waren, is dat dan uit vriendelijkheid? Is dat dan een toenadering tot de Vlaamse beweging? Of is het een poging om Vlaams cultureel erfgoed symbolisch te onteigenen? Om onze geschiedenis te vervalsen en ons te beroven van grote historische figuren?


Allah%20%26%20Eva

Onze Arabische leermeesters In september 1991 hield de Parliamentary Assembly van de Raad van Europa, de PACE, een colloquium over de bijdragen van de islam tot de Europese beschaving. De rapporteur, de Spaanse socialist Lluis Maria de Puig, vatte het in zijn slotmemorandum als volgt samen: “… zowel de rapporten als onze discussies daarover bevestigde de enorme invloed van de islamitische beschaving op de West-Europese culturen. Het is een vaststaand feit dat we – in een brede waaier van filosofie, wetenschappen, kunst, architectuur, stadsplanning, geneeskunde, taal, dagelijks leven en tenslotte cultuur – de geschiedenis van Europa niet kunnen verklaren zonder rekening te houden met alles wat van islamitische oorsprong is.” Een tekst opgesteld door de secretaris-generaal van de Nationale Raad voor Arabische Cultuur sloot daar naadloos op aan: “We moeten de redenen blootleggen die geleid hebben tot het verbergen van de Arabische bijdrage bij de opbouw van de hedendaagse beschaving. […] Iedere deelnemer aan dit colloquium zal begrijpen hoe belangrijk een herziening van die historische concepten en gezichtspunten is, want de contacten tussen de moslims en Europa hebben in het verleden geleid tot de meest ernstige gebeurtenissen, zoals de kruistochten, Europees kolonialisme, de stichting van de staat Israël en, als laatste, de Golfoorlog.”

De Europese bureaucratie heeft tientallen soortgelijke rapporten opgesteld… In de islamitische visie is de Europese beschaving slechts tot stand kunnen komen omdat de barbaarse westerlingen in de paleizen van Al Andaluz aan de voeten van islamitische geleerden mochten zitten om naar hun wijsheid te luisteren en hun boeken te kopiëren. Die visie wordt in de Eurabische ideologie grotendeels overgenomen.

Men herkent hier dezelfde mechanismen van geschiedenisvervalsing en onteigening van het verleden die we ook in het religieuze domein hebben gezien: de westerlingen hebben in cultureel, religieus of wetenschappelijk opzicht nooit iets voortgebracht waar ze trots op kunnen zijn. Zij hebben alles aan de moslims te danken. Terwijl het in werkelijkheid juist andersom was: de islamitische cultuur heeft alleen een bloeiperiode gekend doordat ze kon parasiteren op de verworvenheden van oudere niet-islamitische culturen, vooral Perzië, Byzantium en Indië. Het is puur revisionisme. Maar het is wel de officiële Eurabische doctrine, die ook in alle niveaus van ons onderwijs is doorgedrongen. De huidige verheerlijking van de islam, waarmee we voortdurend om de oren geslagen worden, is een bijna letterlijk overname van het Arabische wereldbeeld. En terzijde: Kazachstan diende in 1999 bij PACE een verzoek in om waarnemer te worden. Het officiële antwoord van PACE was dat Kazachstan zelfs een verzoek tot volwaardig lidmaatschap mocht indienen, omdat het gedeeltelijk in Europa lag, maar dat het land op dit moment geen enkele status kon verkrijgen gelet op het gebrek aan democratie en mensenrechten.

Noteer dus: PACE wil zelfs een islamitisch Aziatisch land als Kazachstan eventueel tot de Europese Unie toelaten.


a4133545

Gearabiseerde universiteiten Herinnert U zich de flamboyante professor Vermeulen nog? Hij was één van de beste islamologen van Europa, hij werd alom gerespecteerd en hij kon nog ongezouten kritiek leveren op de islam.
Zelfs toen De Morgen een ware hetze tegen hem ontketende, krabbelde hij niet terug.
Maar intussen is professor Vermeulen op pensioen, en zijn opvolger is Ali Zemni van het beruchte Center for Islam in Europe.

Dit is geen alleenstaand feit. Het is symptomatisch voor een evolutie die zich onder impuls van de Eurabische kaste aan alle universiteiten in heel Europa heeft voorgedaan: islamologie mag alleen nog gedoceerd worden door moslims. Er zijn nog uitzonderingen, maar ze zijn heel schaars.
Westerlingen worden geacht geen cursussen over de islam te kunnen geven, zelfs niet als ze specialisten zijn met voortreffelijke kwalificaties.

Stel U voor dat men die regel veralgemeende: dat cursussen over het communisme alleen gegeven zouden mogen worden door echte communisten, en lessen over het nationaal-socialisme alleen door echte nazi’s…

Maar maak U niet ongerust: die bizarre logica wordt alleen toegepast als het om de islam gaat. Een inconsequentie die zeer verdacht is.
Professor Vermeulen zelf wees fijntjes op de absurditeit daarvan door te zeggen dat beste specialisten inzake olifanten nochtans zelf geen olifanten waren.
En de beste gynaecologen zijn soms mannen. Men kan zich niet voorstellen dat àl die Britse, Franse, Duitse, Italiaanse… islamologen en arabisten zomaar zonder slag of stoot hun leerstoel hebben opgegeven en hun carrière hebben laten fnuiken om plaats te maken voor moslims.
Als zoiets aan vrijwel àlle universiteiten in vrijwel àlle Europese landen gebeurt, dan moet daar een sturing van hogerhand achter zitten. Dat kàn gewoon geen spontaan proces zijn. Het is bijna steeds een subtiele mengeling van politieke druk en oliedollars.


world_bomb2












Recente Eurabische zet Frankrijk en Spanje willen al lang arbeidskrachten van buiten de EU ronselen.
Vooral in landbouw-, bouw- en schoonmaakbedrijven zou men laaggeschoolde seizoenarbeiders goed kunnen gebruiken. Beide landen dringen bij de EU aan op een regeling die dat wettelijk mogelijk moet maken. Dat zou dan de deur op een kier moeten zetten voor het versoepelen met de immigratiewetten.
Europees Commissaris Louis Michel onderhandelde onlangs in Mali over de oprichting van een eerste Europees “jobcentrum”.

Potentiële immigranten zouden daar terecht kunnen voor visa, verblijfsvergunningen en arbeidscontracten. Ten eerste is het absurd dat men nieuwe arbeiders in het buitenland gaat zoeken, terwijl de sociale zekerheid in àlle Europese landen miljarden stempelgeld moeten uitbetalen aan tientallen miljoenen werklozen. Daar loopt duidelijk iets verkeerd.
Ofwel betaalt men in de landbouw, de bouw en de schoonmaakbedrijven te lage lonen uit, ofwel is het voor werklozen te gemakkelijk een job te weigeren, ofwel is het verschil tussen het loon en de werkloosheidsuitkering te klein. Maar dat allemaal problemen die men kan oplossen zónder buitenlandse werknemers te importeren. En ten tweede, zelfs àls men vindt dat het tekort aan arbeidskrachten in sommige sectoren zo nijpend is, dat het alleen opgelost kan worden door buitenlandse werknemers te laten overkomen… Ik geloof dat niet, maar àls men het gelooft, waarom laat men die werknemers dan niet uit de nieuwe lidstaten in Oost-Europa komen?
Een Pools europarlementslid vatte het als volgt samen: “Dit is vreemd, een beetje gek zelfs. Miljoenen mensen uit een aantal lidstaten willen met plezier een aantal vacatures in de oude EU invullen, maar die blijven dat blokkeren. Voor Afrikaanse migranten staan ze plots wel open.”
Terwijl niemand toch in ernst kan beweren dat de Polen meer problemen zullen veroorzaken dan de Afrikanen, of dat zij moeilijker te integreren zullen zijn. In Mali is 90% van de bevolking islamitisch. De meeste Polen zijn katholiek, en ze maken deel uit van dezelfde overkoepelende Europese beschaving als wij. Maar de EU zet nog liever haar deuren open voor Malinese moslims, dan voor katholieke Polen. Vreemd? Gek? Nee hoor, vanuit Eurabisch perspectief is het volkomen logisch.

17:38 Gepost door Janice Laureyssens in Algemeen | Permalink |  Facebook |

Commentaren

Vorige eeuw? Dit lijkt mij nog een tekst uit vorige eeuw, daar er nog gepleit wordt om poolse werknemers naar hier te laten komen...

Gepost door: Jef | 04-07-07

Vakantie Iedereen ligt al te bruinen in de islamitische vakantieparadijzen in Turkije, Tunesie, Marokko en Egypte denk ik.

Kan er iemand eens wat CO2 uitstoten zodat het hier ook wat warmer wordt?

Gepost door: Jef | 04-07-07

@Jef Het werd vorig jaar geschreven door Marc Joris. Maar ik had enkel het eerste deel, het tweede deel heeft hij nog maar pas opgestuurd, daarom heb ik ermee gewacht op het op mijn blog te zetten.

Het is wel jammer dat de meeste mensen het niet zullen lezen omdat het te lang is.

We merken hier inderdaad niet veel van de 'Global warming', 't is niet warm, maar de lucht is zo zuiver als maar kan zijn, zei men daarstraks op het weerbericht. Da's toch ook al iets.

Gepost door: Janice | 05-07-07

eurabia Lange boterham,Janice,maar verdomd interessant,schrikwekkend zelfs.
Dat er ergens een "sturing" was/is is de enige uitleg voor al de maatregelen die genomen worden ten voordele van de Islamieten en toch tegen de wil van de (autochtone) bevolking.
Hopelijk ontwaakt het echte Europa spoedig uit deze nachtmerrie.
Niet nalaten ook Marij's kommentaar te lezen in BJ over de totaal onredelijke goedkeuring van een paar Antwerpse moskeeën.Past volledig in het plaatje : sturing van bovenuit!

Gepost door: ruzgar | 05-07-07

De commentaren zijn gesloten.