06-09-07

Sawadee Ka

dc61

Op 15 augustus vetrokken we stipt om halfelf richting Zaventem vanwaar we met een ‘cityhopper’ naar Schiphol zouden vliegen. Het vliegtuigje was gewoon angstaanjagend, ik denk dat ze er destijds nog Duitsers mee achtervolgd hebben. De propellers maakten zoveel lawaai en het ding schudde en beefde tot hij zijn hoogte had bereikt. Toen we eindelijk op Schiphol waren geland was dat echt wel een hele opluchting, want ik had nooit gedacht dat die vliegende koffiemolen het ooit zou halen.

DSC00296

In de luchthaven van Schiphol moesten we ongeveer 4 uren wachten tot we konden vertrekken naar Bangkok. Dat vonden we niet zo erg, want vervelen doe je je daar niet. Toen we uiteindelijk konden inchecken en door de controle moesten begon dat ding te piepen. Een dikke, nors kijkende ‘Ollandse’ zei dat ik er nog eens door moest en het piepte weer. Waarna dat ‘vriendelijk’ mens mij begon te fouilleren…ik ben er zeker van dat ze lesbisch was, want waar zij kneep … Nadat ze gevoeld had wat ze wou voelen mochten we verder. (En ik vertel niet wat het was…) Daarna volgde een saaie vlucht van iets meer da 10 uren waarbij ze enkel oude filmen lieten zien. Op die vlucht had ik mijn eerste boek al uit – ‘Bangkok Hilton’ een waar gebeurd verhaal en zeker een aanrader.

Bangkok heeft nu één van de grootste en zeker één van de drukste luchthavens ter wereld. Maar wat daar vooral opviel is de efficiëntie en vooral de vriendelijkheid van het Thaise personeel. Daar kunnen ze in Europa nog iets van leren.

Gelijk met ons was er net een vliegtuig uit Dubai aangekomen gevuld met rijke sjeiks in sneeuwwitte kleren met elks een aantal vrouwen in zwarte boerka’s. De hostessen hadden een soort plat hoedje met een doorzichtige sluier die aan de andere kant was vastgemaakt, maar het gezicht bleef zichtbaar. Het gezicht van de boerkavrouwen waren niet zichtbaar. Nochtans hingen er overal borden in de luchthaven dat er bij de controle geen brillen noch hoofddeksels mochten gedragen worden, maar ik had geen tijd om te zien hoe dat probleem daar zou worden opgelost.
Jammer, ik had het graag geweten.

DSC00345

Dagelijks vliegen er ongeveer 50, en ik wil het toch even zeggen, de meest moderne kleine jets heen en weer tussen Bangkok en Koh Samui – wat een verschil met de Nederlandse koffiemolen die ons naar Schiphol bracht.

De grootste verrassing was echter de luchthaven op Koh Samui zelf. Zo mooi en romantisch. Alles werd aangepast aan de omgeving . De terminals waren open gebouwen met rieten daken en het is zeer jammer dat ik daar geen enkele foto van heb. Binnen werden prachtige tuinen aangelegd met tropische planten en vijvers. Buiten overal cocospalmen. Deze luchthaven werd trouwens uitgeroepen tot de tweede mooiste ter wereld.

Buiten stond onze dochter met de twee kleintjes op ons te wachten. De kindjes bekeken die twee bleke vreemdelingen met argwaan want ze kenden ons niet. De kleinste was amper drie maanden en de oudste, Jack, was nog geen drie jaar toen ze ons de laatste keer zagen.

DSC00567

Het hotel was heel mooi gelegen, de bungalows lagen naast elkaar, maar wij hadden geluk dat de eigenaar de afgesproken bungalow had verhuurd aan familie en wij dus naar een andere moesten. Deze keek via het terras uit op zee en aan de linkerkant (op de foto rechterkant) lag het zwembad. Heerlijk!

Ongeveer 15 jaar geleden waren we al eens eerder in Thailand. Toen hebben we heel het noorden gezien. Een prachtig land dat voornamelijk leeft van het toerisme, jammer dat het sekstoerisme daar ook bij is. Thais zijn op dat gebied wel erg liberaal en dat gaat ten koste van vele meisjes, kinderen nog, die door hun ouders verkocht worden aan malafide personen die hen beloven dat ze in de stad kunnen werken in restaurantjes, hotels e.d. Wat ze er niet bijvertellen is dat die meisjes het bedrag dat voor hen betaald werd moeten terug betalen vanaf het moment dat ze in de prostitutie terecht komen.

img_top_2

Op Koh Samui is dat niet anders, of toch… de meisjes bezoeken ’s avonds de bars en wachten op de geile maar goed betalende toeristen aan wie ze hun lichaam verkopen voor amper enkele Baht. Ze doen het vrijwillig en zien het als bijverdienste en hopen op die manier een westerse man aan de haak te slagen. (Eén euro is ongeveer 46 Baht).
Je ziet er dan ook heel wat oude dikke westerlingen met kindvrouwtjes rondlopen, walgelijk gewoon!
Natuurlijk zijn er ook normale koppels. Met normaal bedoel ik koppels die bij elkaar passen. Zo hebben we een Brusselaar leren kennen die met een Thaise getrouwd is en daar een restaurant begon. Zij spreekt amper enkele woorden Engels, maar hij spreekt intussen al een aardig mondje Thais. (Vlaams kon hij niet…) Hij was een knappe jonge man, zij een knappe Thaise vrouw. Want ik moet eerlijk toegeven dat (jonge)Thaise vrouwen best wel mooi zijn en dat je knappe Thaise mannen moet zoeken met een vergrootglas.

villa_kimsheva_1

Het eiland zelf is prachtig en in amper twee uurtjes met de auto ben je helemaal rond. Het is alleen jammer dat de westerlingen (immomaffia) de hele kuststreek al hebben opgekocht en vol bouwen. Enkele milieuorganisaties protesteren daartegen, vooral omdat er zoveel cocospalmen moeten sneuvelen voor de nieuwbouw. Hier en daar zie je nog oude huisjes maar daardoor wordt de kloof tussen rijk en arm alleen nog zichtbaarder. Normaal kunnen westerlingen enkel iets kopen wanneer ze niet meer dan 49% van de aandelen bezitten, de overige 51% moeten in Thaise handen blijven. Maar ook daar werd iets op gevonden. De 51% aandelen worden verkocht aan diverse Thais die elkaar niet kennen en die meteen via de notaris afstand doen van de aandelen. Voor geld kan alles.

DSC00431

Thais zijn echter zakenmensen, ze trekken zich uit de slag en proberen aan alles wat ze doen goed te verdienen. Taxichauffeurs zullen bijvoorbeeld niet op hun achterste bljven zitten tijdens het regenseizoen wanneer de straten onder water lopen in februari, maar ze halen hun bootjes boven om hun klanten op te halen.

DSC00451DSC00367

Met de welvaart verdwijnt ook vaak de vriendelijkheid. Vorige week stonden regelmatig berichten in de kranten van taxichauffeurs die hun passagiers hadden aangevallen met een lange dolk omdat ze het gevraagde (vaak exhuberante) bedrag niet wilden betalen. Er staat wel op ‘Taxi meter’ maar de meter gebruiken ze nooit. Een Belgisch koppel werd naar het ziekenhuis van Bangkok overgebracht met diepe snijwonden die werden toegebracht door een woedende taxichauffeur die 1200 Baht (ongeveer 26 euro) vroeg voor een rit van 200 meter naar een restaurant omdat het koppel dacht dat het veel verder gelegen was. De overheid had het koppel nog een gratis week aangeboden om het goed te maken, maar het koppel was daar niet op ingegaan en zijn, nadat ze uit het ziekenhuis werden ontslagen, onmiddellijk huiswaarts gekeerd.

DSC00458DSC00352DSC00380

Koh Samui blijft echter een mooi tropisch eiland maar met veel westerse invloed. Vijf jaar geleden reden er nog geen auto’s op het eiland. Nu zie je al de allerlaatste nieuwe pick up modellen rondrijden. Hoe ze het betalen? Met een levenslange afbetaling.
Niemand heeft er een rijbewijs, de benzine is er spotgoedkoop en autocontrole is er niet.

Ik ben bang dat Koh Samui de volgende vijf jaar helemaal het Benidorm van Thailand zal worden. Er is al een Makro en een hele grote supermarkt Tesco dat gelegen is in een soort shoppingcenter. En iedereen pikt een graantje mee van de stijgende welvaart. Kan je in Thailand nog eten voor 20 Baht, op Koh samui kost het 50 tot 120 Baht.
Diegen die verder van de kust weg wonen blijven echter arm.


DSC00359

Die oude auto op de achtergrond hadden wij gehuurd. De claxon werkte niet. De vering was ook ooit beter geweest en wanneer het bergop ging moest je er voor zorgen dat je niet moest schakelen, want dan bolde hij terug achteruit. (Op het eiland wordt links gereden).

Honger heeft niemand, maar soms hebben die mensen niet eens geld genoeg om hun kinderen te begraven die door het drukke verkeer van auto’s, brommers en vespa’s verongelukken. Gelukkig zijn er ook mensen die zich inzetten voor de armen en elke week de hele kust aflopen om geld in te zamelen.

Een ander probleem is dat het eiland ‘vol’ geraakt. En dat schept niet alleen een probleem voor het milieu maar ook het drinkwater geraakt in de problemen, want in het opgepompte drinkwater zit nu al zeewater en iedereen krijgt er nu gratis drinkwater in flessen.

In Thailand is het niet toegelaten aan vreemelingen om belangrijke posten te bekleden, niet in de politiek, niet in de overheid, nergens dus. Je mag er enkel investeren waarvan je 49 % van de aandelen mag houden en via deze weg kunnen westerlingen er werken. Maar de meeste westerlingen die er leven zijn gepensioneerde mannen die met een Thaise getrouwd zijn en dus niet meer werken.

DSC00529

DSC00416En wij? Wij hebben er een mooie tijd doorgebracht. Kajakken, olifantensafari, snorkelen, lekker Thais eten en met de kleinkinderen spelen in het water. Tegen de tijd dat we terug moesten vertrekken waren ze net gewend aan ons…



Koh= eiland en Samui =cocosnoten, zegt de ene en de andere zegt ‘Het eiland van velden en bomen’ – dus ik weet het niet. Elk jaar sterven er meer mensen aan vallende cocosnoten op hun hoofd dan aan iets anders. Dus ‘cocosnoteneiland’ zou wel eens juist kunnen zijn.

20:31 Gepost door Janice Laureyssens in Algemeen | Permalink |  Facebook |

Commentaren

Muur Er heerst hier weer een dodelijke stilte zie ik. Die commentaar over Thailand had ik nog gehoord: mooi, vriendelijk, afzetters. Die brommer met fietsbanden is wel van het lelijkste wat ik ooit heb gezien.

En die zuidelijke provincies zijn al lang islamitisch; ik zou zeggen: afstaan aan Maleisie, dan houden ze op met bleiten, en een scheidingsmuur bouwen tussen beide landen, met wachttorens om de 500 m, en bordjes: "Opgepast: gevaarlijke sekte, verboden te voederen".

Gepost door: Jef | 07-09-07

Inderdaad heel stil. Ik heb dan ondertussen maar wat grote kuis gehouden in de reacties die geplaatst waren terwijl ik weg was. Geen gemakkelijke klus, want ik kon moeilijk uitmaken van wie ze kwamen en wie de nick van iemand anders gebruikte. Dus heb ik er de ergste en de onnozelste eruit gehaald.

Gepost door: Janice | 08-09-07

de goede reisweg naar Thailand dat was een raar vertrek Janice...met buske naar Zaventem en met een oude koffiemolen naar Schiphol.....Ik pak steeds den trein Berchem-statie ongeveer anderhalfuur later ben ik in Schiphol ,de trein stopt bijna aan het vliegtuig zelf...eind oktober ben ik weer weg...

Gepost door: Rene | 08-09-07

We rijden anders ook met de trein naar Schiphol, maar ik vond het echt niet aangenaam. Vorig jaar, toen we naar Florida gingen moesten we bij onze terugkomst nog overstappen in Amsterdam zelf. Het gesleur met de bagage terwijl je doodmoe bent, overvolle treinwagons, mensen die de raampjes helemaal openzetten zodat je bijna twee uren in de kou zit enzo... nee, de trein nemen we nooit meer. Het was trouwens geen busje maar een comfortabele grote Opel - soort stationwagen van een private firma.
Alleen dat vliegtuigje van KLM naar Schiphol was 'bangelijk' voor de rest was alles ok.

Gepost door: Janice | 08-09-07

De commentaren zijn gesloten.