22-11-07

De 'pedagogische' tik.

Mia De Schampelaere is niet meteen mijn favoriete politica, maar nu moet ik ze toch wel gelijk geven. Ze wil de zogenaamde ‘pedagogische tik’ aan banden leggen en zelfs strafbaar maken.

Meteen waren er tegenstanders, en zelfs Kind en Gezin vroeg zich af wie er als kind nooit slaag had gekregen, “Toch niemand” zeiden ze.

Wel, dan ben ik zelf misschien een uitzondering, want ik heb nooit één tik , zelfs geen pedagogische, gekregen van mijn ouders. Was ik dan misschien een modelkind? Nee, helemaal niet, maar mijn ouders verstonden de kunst om mij en mijn broers op een andere manier op te voeden, namelijk met belonen en loven wanneer we iets goed deden, en negeren wanneer we iets hadden uitgevreten. Ze legden ons ook uit waarom iets niet kon en lieten ons merken dat we hen verdriet hadden aangedaan zodat we ons na de door ons begane ‘misdaad’ schuldig voelden.

In feite is kinderen opvoeden zo’n beetje als een hond opvoeden. Het klinkt msschien een beetje cru, maar een hond leert ook veel meer met belonen dan met straffen. Bovendien is het een ongelijke en onrechtvaardige strijd wanneer kinderen worden geslagen door volwassenen. Indien je dezelfde ‘pedagogische tik’ aan een andere volwassene zou uitdelen, dan wordt je zeker en vast voor de rechter gedaagd, maar bij een kind zou het dan wel mogen? Dat is pas cru…

Temeer het al is bewezen dat wie als kind slaag kreeg, er later ook geen graten in ziet om met een los handje de eigen kinderen op te voeden. Wie het goedkeurt dat kinderen worden geslagen, moet ook niet komen zeuren dat er veel meer geweld in de maatschappij is, ze krijgen het gewoon met de paplepel mee. Ik snap dus niet wat er ‘pedagogisch’ kan zijn aan kinderen slagen.

01:01 Gepost door Janice Laureyssens in Algemeen | Permalink |  Facebook |

Commentaren

Er lopen al genoeg ettertjes rond Dat er kinderen zijn die zonder een pedagogische tik to groot geworden zijn, dat zal wel, en dat hoop ik ook dat die bestaan. Echter gaat het niet op om te stellen dat wanneer dat voor U goed is afgelopen zonder tik of harde aanpak, het dan ook moet opgaan voor anderen. Men kan ook stellen dat uw ouders ook geluk hebben gehad met zulke brave kinderen.
U zou uit ervaring moeten weten dat de hele stad Antwerpen vol loopt met ettertjes die nooit een tik kregen, maar er wel veel uitdelen.
Een tik zegt soms meer dan duizend woorden die men eerder al eens tevergeefs gebruikte om tot rede aan te zetten of te berispen.
Wanneer goed toegepast, en zonder de bedoeling te pijnigen of te verwonden, kan dat als een toverstaf werken, de aandacht opeisen, het vorige sermoen in herinnering brengen…. Het was mij in sommige situaties voldoende dat ik erbij zei: “ je weet wel waarom, denk maar eens na” of :“ en nu is het echt gedaan”.
Dat u het met Mia eens bent doet me de wenkbrauwen fronsen, maar u heeft uiteraard ook recht op uw mening, zolang die niet verder gaat dan uw blog en u die mij (ons) niet gaat opleggen via een wetje.
Mijn kinderen zijn volstrekt beleefd, goed opgevoed, hard werkend, intelligent, hoog opgeleid en met een grote band met hun ouders en elkaar. Ze geven zelf ook eens een tik als het moet, en zijn op generlei wijze gewelddadig te noemen, in tegendeel zelfs.
Ze vertrouwen mij zelfs de opvoeding van mijn kleinkinderen toe, en vragen me af en toe nog raad.
Ook ik denk terug aan die occasionele tikken die ik zelf van mijn vader kreeg, en waarvan ik weet dat ik die toen wel had verdiend. Ook ik denk met tederheid en veel goede herinneringen terug aan mijn ouders en mijn jeugd.
Wie stemt er nu op zulke politici als De Schampelaere die als domme geiten weer nieuwe domme wetjes blaten. Straks gaat ze ook sex verbieden omdat er af en toe verkrachting voorkomt. Of vaders verbieden om hun kinderen te wassen of te knuffelen omdat er soms incest plaatsvindt. De pedagogische tik, daar kent ze niets van, en van nog veel meer dingen kent of weet ze niets. Mensen denk toch eens goed na op wie u een stem uitbrengt want er zijn te veel van die pestwetjes die vrijheden voortduren inperken en mensen betuttelen en beleren. Het is niet omdat zulke wet elders bestaan dat wij die als kip achterna moeten. De rechtbank heeft al genoeg rechtsmiddelen in handen om misbruiken te bestraffen.


Er stond onlangs ook een artikel in de krant van een schooljuf die, na ettelijke verwittigingen een ettertje in haar klas op zijn stoel had vastgebonden met een sjaal.
Volkomen terecht, want het alternatief zou zijn het kind van school sturen en eventueel onderbrengen in het bijzonder onderwijs.
Iemand die al eens enkele reality-programma's heeft gezien over slecht opgevoede kinderen weet dat de ouders daaraan schuld hebben. Op school maken de ettertjes de hele sfeer kapot, beïnvloeden ze op slechte manier het gedrag van medeleerlingen, en vertragen en verknoeien het leerproces van de andere kinderen.
Als de ouders er niet in slagen hun kinderen goed gedrag te leren dan zouden hun kinderen niet op een normale school moeten zitten. Voor alles heeft men een diploma, opleidingen en vaardigheidsbewijzen nodig , maar niet voor een van de belangrijkste dingen, niet om kinderen te krijgen en op te voeden. Dat mogen zelfs twee debielen.
De ouders van dit kind zouden wellicht beter een verplichte cursus volgen " hoe voed ik mijn kind op", in plaats van de juf dat te laten doen, onterecht te mekkeren over de manier waarop, en daarmee nog de krant te halen ook.
Die ouders moesten eerder beschaamd zijn over het gedrag van hun ettertje.
Applaus voor de juf.

Gepost door: a.griffon | 22-11-07

intermezzo Ik krijg kiespijn van die altijd belonende opvoeders, die alsof het hondenpuppies waren, hun kinderen voortdurend met een hoog stemmetje aanmoedigen en loven. In het echte leven later gaat het er wel anders aan toe. Daar krijg je af en toe een trap in de onderbuik of elders te incasseren, en daar moet men tegen opgewassen zijn.
In vroegere tijden maakte een tik en pijn, net zoals de dood, veel meer deel uit van de realiteit van het leven en daar kon men beter op voorbereid zijn.
Het is niet omdat we vandaag op een wolk en in een veiligere en vriendelijkere plaats van de wereld leven dan vroeger, dat de toekomst er niet terug snel anders kan gaan uitzien, en men zijn kinderen ook moet leren dat een tik en wat pijn incasseren ook bij het leven horen zoals applaus.
Als de evolutie zo verder gaat komen de duistere tijden misschien vlugger dan gedacht, want vooral in islamitische middens en landen
( maar ook elders) leert men de kinderen al omgaan met wapentuig, explosieven, dood en pijn, terwijl Janice of Mia hun kinderen zouden blijven opvoeden met als wapen een lolly, de andere wang, of de voor die wereld onbegrepen dialoog. Wij moeten onze kinderen toch niet opvoeden tot flauwe watjes.

Gepost door: a.griffon | 22-11-07

pets ...pets is OK ! in een lap om de oren kan soms meer liefde zitten,dan een doos lolies cadeau doen om kinderen naar de hand te zetten.Ik heb "kinnekens" ontmoet in mijn loopbaantje die je met liefde de nek zou omwringen.Nu gaat je toch een beetje te ver hoor Janice dat je de oren laat hangen naar die "Groot Moraliste"De Schampelaere..een beetje geweld is soms noodzakelijk als alle diplomatische middelen zijn uitgeput dat geldt zowel voor kinderen als volwassenen ,wat niet wil zeggen dat je ze in't gasthuis moet kloppen..maar het is en blijft een beproefde oude pedagogische methode die zijn degelijkheid al heeft bewezen...ik heb echter nooit slagen gekregen van mijn ouders ,ik was vermoedelijk zo braaf als jij !!

Gepost door: Rene | 22-11-07

De schampelaere is een trut !!punt

Gepost door: lowieke staal | 22-11-07

Akkoord met a.griffon, niet met Janice Ik ga volledig akkoord met a.griffon. Ik heb in mijn jeugd ook nu en dan een tik gehad, en ik had ze allemaal verdiend. Daarom zie ik mijn ouders niet minder graag. Sterker nog, ik voed mijn kinderen op dezelfde manier op, en ik heb toch niet de indruk dat ze erdoor getraumatiseerd zijn. Zolang je rechtvaardig en rechtlijnig blijft, dat het kind weet dat de tik terecht was, kan het zich daar perfect mee verzoeken. Kinderen hebben leiding, richting en grenzen nodig. Als je ze de vrije loop geeft worden het losgeslagen schepen op drift. En daar zijn zij zelf nog het minst van al gelukkig mee, want iedereen weet graag waar hij aan toe is, ook als is dat op dat moment niet zo leuk.

De methode die jij verdedigt Janice, is de typische softe aanpak, waar in principe niets mis mee is, onder voorbehoud dat je ze toepast op brave kinderen. Met ettertjes lukt dit absoluut niet. Die gaan gewoon van het systeem profiteren, en groeien enkel op van ettertjes naar grote etters, egoïsten en windbuilen, zonder respect voor iets.

Het feit dat de staat zich hier weer mee gaat bemoeien is toch weer een aanfluiting van de individuele vrijheden. Gaat de staat nu bepalen hoe ik mijn kinderen moet opvoeden? En dan nadien gaan zeuren dat het etters geworden zijn zeker? Het is net zoals met de politiediensten: als je de slagkracht volledig afneemt, verlies je ook het respect en het gezag. Zo is dat nu eenmaal. Vraag maar eens na bij de eerste de beste politieagent die meer dan 20 jaar dienst heeft. (voor de duidelijkheid: dit is geen betoog om kinderen bij het minste in het gasthuis te slaan, maar een pedagogische tik moet absoluut kunnen, en daar heeft de staat geen zaken mee)

Gepost door: Bart | 22-11-07

Dat de ettertjes die in Antwerpen rond lopen nooit een 'pedagogische' tik krijgen betwijfel ik. Het is alom geweten dat moslims hun kinderen van de leren riem geven en ze verrot slagen.
En dan worden ze uiteraard 'ettertjes' die anderen van hetzelfde laken een broek geven.
Slagen op kinderen is een ongelijke strijd en daar blijf ik bij.

De overheid moet zich niet bemoeien met individuele vrijheden, maar hoort kinderen slagen daar wel bij???

Gepost door: Janice | 22-11-07

Kinderen opvoeden naar eigen waarden en normen is inderdaad een individueel recht en vrijheid. Daat heeft de overheid geen zaken mee. En het gaat hier niet om een ongelijke 'strijd', hoogstens om een sturende tik. Kinderen afmotten kan natuurlijk niet getolereerd worden, ook niet door de ouders ervan. Ik ben best bereid toe te geven dat het hier -zoals vaak met dit soort discussies- om een moeilijk evenwicht gaat, maar het gewoon gaan verbieden vind ik dan weer een zwaktebod.

Trouwens, wie gaat dat controleren? En vervolgen? In een land waar meer dan 90% van alle aangiftes, zelfs met gekende dader geseponeerd worden? Het gerecht heeft volgens mij wel grotere prioriteiten, zoals bijvoorbeeld een echt jeugdsanctierecht, om die ontspoorde ettertjes, vaak het resultaat van een (te) zachte aanpak door de ouders, op een degelijke manier de kunnen berechten en hopelijk nog te kunnen corrigeren. Wie braaf is krijgt lekkers, wie stout is de roe. Het is al eeuwenoud, maar hoe langer hoe meer weer brandend actueel.

Gepost door: Bart | 22-11-07

Ik mag wel zeggen dat ik mijn drie kleinkinderen heb opgevoed. Ze waren dagelijks bij mij en bleven hier ook slapen tot ze bijna naar het middelbaar gingen. Ik heb zelf nooit 'de roe' gehanteerd en toch ging het prima.
Op een dag bracht één van de kinderen een vriendinnetje mee. Een beetje een lastig kind en ook aan tafel deed ze heel raar, zodanig dat ze haar tas koffie omver gooide. Ik had nog niet eens de kans om te zeggen "dat geeft niks", of het kind was verdwenen onder de tafel van schrik.

Thuis kreeg ze daarvoor namelijk veel pedagogische tikken....

Eens ze wist dat het niet erg was, en het een ongelukje was dat niet bestraft werd met een tik, was ze veel rustiger en ging het prima.

Gepost door: Janice | 22-11-07

Dosering , frequentie, intensiteit Een wereld van verschil tussen mishandelen en slaan. Ook een groot verschil tussen slaan met een lederen riem, een roede of ... een hamer.
Dosering en frequentie, intensiteit zijn daarin de sleutelbegrippen, zoals met veel dingen die noodzakelijk zijn voor geest en lichaam.
Zout is absoluut nodig, doch te veel is dodelijk.
En de dan vergeet u nog het citaat door FDW en anderen: slechte heelmeesters maken stinkende wonden."
Wat betreft de loslopende ettertjes in Antwerpen, die krijgen op de straat nog veel meer gewelddadige tikken ( zelfs al delen ze er meer uit), en dit als gevolg van de de slechte opvoeding en het ontbreken van de echte peedagogische actie.
In Uw streven criminaliteit aan te pakken in de stad van A en Uw district, gaat u toch ook niet de mislukte therapie van de fluwelen handschoen en oeverloos straathoekwerkers-gezwam willen toepassen hoop ik. Mag de politie nog zijn matrak, handboeien en desnoods pistool nog wel gebruiken, of is dat er volgens u erover en verbannen naar de wereld van de leernichten?
Wat is bij u een harde aanpak.
Kom vertel ons eens hoe u moeilijke kinderen,ettertjes, crimineeltjes en regelrechte boefjes zou aanpakken?
Ik weiger mij, en met mij vele ouders, dan ook door Mia en Jannice te laten catalogeren als quasi sadist.

Gepost door: a.griffon | 22-11-07

Wel, daar heb ik inderdaad al over nagedacht en ook over geschreven. Ik ben voorstander van 'bootcamps' waar men ze op een harde manier kan heropvoeden en een beroep aanleren. De kampen zijn te vergelijken met de opleiding van de Amerikaanse mariniers. In Nederland is er één kamp en het blijkt een succes te zijn. Een klein percentage herviel in criminaliteit.
Hier bij ons worden ze gewoon terug in vrijheid gesteld omdat er geen plaatsen meer beschikbaar zijn. En veel nut heeft het evenmin, want op drie of vier maanden tijd verander je geen mentaliteit en kan je ze niets leren.

Dat zijn dan ook geen kinderen meer, maar tieners. Met kinderen bedoel ik wel alles wat nog niet op de middelbare school zit.

En Griffon, heb ik ergens gezegd dat uw ouders of de anderen sadisten zijn? Nee, dat heb ik niet, ik wil alleen maar aantonen dat er vaak geslagen wordt uit frustratie en dat kan en mag niet. Een 'gelijke strijd' is iemand slagen van je eigen leeftijd, maar dan kom je voor de rechter, dat is het verschil.

Gepost door: Janice | 23-11-07

janice heeft groot gelijk, je eigen kinderen sla je toch niet?!!!

Gepost door: azerty | 21-02-08

janice heeft groot gelijk, je eigen kinderen sla je toch niet?!!!

Gepost door: azerty | 21-02-08

Zelf de kleinste "tik" moet verboden worden vind ik.
Je geeft het verkeerde voorbeeld aan je kinderen of zelfs tieners. Ze gaan leren dat "tikjes" geven aanvaard kan worden en dat ze dat later ook met hun kinderen mogen doen terwijl er vele betere manieren bestaan als de "tik".
Je kan belonen en op een héél andere manier straffen (VB: De kleintjes in de hoek zetten of de tieners een week de afwas laten doen of een week geen Ipod meer) Zo zullen ze het ook wel leren hoor!
Maar je beseft toch wel dat kinderen en tieners ook berouw voelen als je het hen anders duidelijk maakt dan met de "tik" en dat kinderen zich van die "tik" heel slecht gaan voelen vanbinnen en jou als slechte ouder gaan beschouwen en of het verkeerde voorbeeld gaan behouden.
Voor jou is het opgelost nar die "tik". Makkelijk hé maar het kind of tiener zit er wel voor de rest van de dag mee in zijn hoofd.
Denk daar maar eens over na...

Gepost door: Ik | 01-04-08

Een pedagogische tik zorgt er niet voor dat uw kinderen geen watjes worden. Van een tik wordt je niet hart. Een kind wordt hard van regels, disipline of o.a. sport. Door te sporten kan je 'afzien', je grenzen verleggen, je afreageren. Daar wordt je hard van maar dat is een voorbeeld. Een tik gaat je kind niet hard maken, dat is mijn standpunt. Om je kind iets fout af te leren zou je hem/haar duidelijk moeten maken waarom je dat niet mag doen. Het kind moet juist leren nadenken voor hij/zij iets doet. Als je elke keer een tik gaat geven wanneer uw kind iets fout doet dan zal het alleen maar denken: oh nee ik kan dat maar beter niet doen want dan krijg ik een tik of een slag. Dat wilt dan niet zeggen dan hij inzit waarom hij dat niet mag. Later ZOU het kunnen zijn (ik zeg niet dat dat bij alle gevallen zo is) dat als hij/zij groter en 'sterker' is toch dingen uithaalt die niet hoeven en denken van oh als een van mijn ouders z'n/haar hand uitsteekt na mij dan krijgt hij/zij die wel dik terug. Dan weten ze nog altijd niet wat hun fout is.

Ik snap eigenlijk ook niet wat er fout is met uw kind te belonen. Je hoeft ze natuurlijk ook niet altijd een snoepje te geven dat is ook niet te doen. Veel snoep eten is gewoon niet gezond. Maar kinderen belonen of complimenten geven, stimuleert hen om nog meer goed te doen of om niet meer fout te doen. Zo zitten ze gewoon in elkaar. Soms moet je je een beetje aanpassen aan de kinderen om hen naar jou te laten luisteren of om aandacht te trekken naar jou en hen op te voeden.

Gepost door: Hanne | 12-06-08

De commentaren zijn gesloten.