25-06-08

Deel III - De ontdekking van Eurabië

Deel III - Auteur: Marc Joris


Het lijkt misschien ongeloofwaardig dat een kleine politieke machtselite dertig jaar lang een Eurabisch beleid in de steigers kon zetten, zonder dat daar ooit georganiseerd verzet tegen kwam. Er is natuurlijk vanuit verschillende hoeken scherpe kritiek geweest op deelaspecten van het Eurabische project, vooral op het immigratieluik. Maar vóór de publicaties van Bat Ye’or werd het project nooit in zijn geheel aan de kaak gesteld.

Dat is gedeeltelijk te wijten aan de mechanismen van onzichtbare en sluipende besluitvorming die zo typisch zijn voor de Sovjet… pardon, de Europese Unie, aan het gebrek aan transparantie, aan de gebrekkige democratische controle. Maar de belangrijkste factor lag op een veel dieper cultureel-politiek niveau.

De architecten van Eurabië moesten niet in een vacuüm werken. Sommige psychische bouwstenen van Eurabië waren al vóór de oliecrisis van 1973 in ruime mate voorhanden: anti-Amerikanisme, antisemitisme, een diepe verachting voor het christendom en een suïcidale haat tegen de eigen cultuur en beschaving.

In het jodendom is veel geschreven over het verschijnsel dat men zelfhaat noemt: joden die spuwen op hun eigen afkomst, en op de moraal, de godsdienst en de cultuur van hun voorvaderen. Marx, Engels en Trotzky waren de beroemdste voorbeelden.

De westerse wereld als geheel lijdt al even erg aan dat soort zelfhaat. Dat knaagt al minstens vier decennia aan de wortels van onze beschaving. Dat verschijnsel blijft niet beperkt tot een afkeer van de westerse beschaving als geheel.
Het gaat vrijwel altijd gepaard met een diepe minachting voor de eigen nationale cultuur. Denk maar aan de vele Vlaamse intellectuelen die spuwen op hun eigen geschiedenis, hun eigen taal en cultuur.
De marxisten hebben die zelfhaat tot een politieke cultus verheven, en de moslims en hun Eurabische medeplichtigen hebben daar later optimaal gebruik en misbruik van gemaakt.

Als mensen vervreemd zijn van het christendom en van hun nationale cultuur, als zij hun trots en hun zelfrespect verloren hebben, dan kunnen zij zich natuurlijk niet meer doeltreffend verzetten tegen de opmars van een andere religie, die als superieur wordt voorgesteld. Of tegen de verdringing van hun nationale cultuur door een Eurabische mengcultuur.


Eeuwenoude Franse waanzin

In Frankrijk kwam daar nog de eeuwenoude, diepgewortelde illusie bij dat het zijn positie als grote mogendheid kon behouden of heroveren door gemene zaak te maken met de moslims.

Het was het voortzetten van een geopolitieke lijn die koning Frans I al in de zestiende eeuw had uitgezet, toen hij toenadering zocht met de Turken. Toen sultan Soliman in 1526 Wenen belegerde, boden de Fransen zelfs aan een alliantie met hem te sluiten!

Zij waren volkomen bereid hun belaagde christelijke broeders in de rug te aan te vallen. Dat de Turken daarna ongetwijfeld Frankrijk zelf zouden bezetten, dat kwam niet in hen op.
Later sloten de Fransen inderdaad zo’n tegennatuurlijke alliantie met het Ottomaanse rijk. Tijdens de tweede belegering van Wenen in 1683 herhaalde dat scenario zich.

Vanaf 1543 mochten de Turken zelfs de Franse havens in de Middellandse Zee zelfs gebruiken als uitvalsbases voor zeeroverij en voor strooptochten tegen christelijke kuststeden, waarbij duizenden mensen als slaven werden weggesleept. (Red. vooral christelijke kinderen werden ontvoerd als slaven en islamitisch opgevoed)

In die tijd noemde men Frankrijk “de hoer van de Turken”.

De Franse politiek vertoont in dat opzicht een zeldzame continuïteit. Alleen is hij in zijn huidige Eurabische vorm niet meer tegen de Habsburgers gericht, maar tegen de Amerikanen. (Red. daar wordt nu door Sarkozy aan gewerkt).

Tegenstroom

Natuurlijk is het opleggen van de Eurabische doctrine geen eenparige beweging geweest. In democratische staten verlopen politieke ontwikkelingen altijd langs de kronkelige wegen van compromissen en regeerakkoorden waarbinnen tegenstrijdige tendensen verzoend moeten worden.

De invoering van de immigratiestop in 1974 ging diametraal in tegen de Eurabische plannen voor de inplanting van een grote islamitische bevolking in Europa.
Maar nu, meer dan drie decennia later, is het wel duidelijk dat die immigratiestop grotendeels oogverblinding was. Die wet heeft nooit enig effect gehad. Toen stond het Eurabische project nog zijn beginfase. Men moest de publieke opinie nog sussen. De grote indoctrinatiecampagnes in de media en het onderwijs stonden nog in de steigers. Ook bij de grote politieke partijen in de lidstaten was er zeker nog geen consensus over het aanzwengelen van de immigratie. De politici achter het Eurabische project moest het nog voorzichtig spelen. De immigratiestop wekte tegenover de onwillige kiezers de illusie dat het probleem van de gastarbeiders onder controle was, of toch minstens dat het op het toenmalige niveau “bevroren” zou worden. Er kwamen er immers geen nieuwe meer bij?

Maar dat was natuurlijk een simplistische en naïeve gedachtegang. Intussen werd die immigratiestop door vier feiten achterhaald: de gezinshereniging, de zeer hoge geboortecijfers bij de gastarbeiders, het massale misbruik van het politiek asiel en tenslotte een toenemende illegale immigratie, waartegen niet of nauwelijks werd opgetreden.

Nu is het Eurabische project zelfbedruipend geworden. Het heeft zijn eigen dynamiek ontwikkeld. Een hele generatie is vergiftigd met pro-islamitische, pro-Arabische propaganda, met zelfhaat, verachting voor de eigen cultuur, met antiwesterse, anti-Israëlische en soms ronduit antisemitische sentimenten. Er zijn nu zoveel islamitische kiezers, dat politici hen gewoon uit opportunisme naar de mond praten.

In 1973 was het multiculturalisme nog een klein vuurtje, dat heel voorzichtig aangeblazen moest worden, bijna in het geheim, zonder al te veel rook te maken. Nu is het een bosbrand geworden, die zich ook zonder ingrijpen van buitenaf verspreidt. Nu lijkt het alsof dat allemaal vanzelf gebeurt, alsof het voortvloeit uit een spontane ommezwaai in de Europese publieke opinie. Maar die ommezwaai was de vrucht van jarenlange propaganda en indoctrinatie op alle niveaus.


Palestina als cultusobject

Eén hoofdstuk uit Bat Ye’ors boek Eurabia draagt de titel: “Palestinianism: A New Eurabian Cult”.
De centrale dogma van deze cultus kan in twee zinnen samengevat worden: “De Palestijn is het enige en ultieme Slachtoffer. De jood is de enige en ultieme Moordenaar.”
Een duidelijk en kras voorbeeld daarvan was de reactie van president Moebarak op een voorzichtige vraag over mogelijke democratische hervormingen in Egypte. Moebarak antwoordde daarop dat daarvan geen sprake kon zijn, zolang het Palestijnse probleem niet was opgelost.
Dit illustreert heel treffend hoe Arabische leiders de Palestijnse kwestie gebruiken als een excuus voor het instandhouden van hun autoritaire en soms ronduit totalitaire regimes. Het is een excuus, een uitvlucht, een voorwendsel en een bliksemafleider, maar geen echte oorzaak. Hoe zou de situatie van de “Palestijnen” een beletsel kunnen zijn om in Egypte meer persvrijheid toe te laten, of minder te martelen, of verkiezingen uit te schrijven?

Dezelfde manke logica wordt zelfs toegepast op de oorlog in Irak. Arabische commentatoren beweren in alle ernst dat het conflict alleen beëindigd kan worden als het Palestijnse probleem is opgelost. Hoezo? Wat hebben de “Palestijnen” te maken met de bloedige afrekeningen tussen soennieten en sji’ieten?

Met het feit dat Irak een kunstmatige en onleefbare staat is? Met de terroristen van Al Qaeda die in Irak opereren? Met de overgebleven aanhangers van Saddam, of met de terroristen die vanuit Syrië of Iran in het land infiltreren? Niets natuurlijk. Maar in het mythische Arabische wereldbeeld is “Palestina” de spil waar heel de wereldpolitiek rond draait, het alfa en het omega van de geschiedenis.

Het is het enige probleem dat er écht toe doet. Al de rest is daarvan afgeleid en komt daaruit voort. “Palestina” is het excuus voor alles: voor de Arabische achterlijkheid, het analfabetisme, de dictaturen, de folteringen en de burgeroorlogen.

In Algerije worden 150 000 moslims afgeslacht door andere moslims? Dat is een kleinigheid, er is maar één echt probleem: Palestina! Een miljoen doden in Soedan? Tienduizenden doden in Darfur? Saddam liet 180 000 Koerden uitroeien? Geen probleem. Alleen Palestina is echt belangrijk. Alleen de Israëli’s zijn echte moordenaars. De aarde draait niet rond de zon. Ze draait rond Palestina.

Er is in de islamitische wereld geen kwaad, geen zonde, geen geweld, dat komt allemaal voort uit één boosaardige bron: de joden. Vroeger was de leuze van de jodenhaters “Ze hebben Christus vermoord!”. Nu is het: “Ze vermoorden de Palestijnen!”.

Slechts zelden ziet men het zondebokmechanisme zo rauw en zo duidelijk. Zelfs als Arabische terroristen de gruwelijkste misdaden plegen, zoals bomaanslagen op scholen en familiefeesten, zoals het ontvoeren en doodmartelen van joden, zoals het inzetten van zwangere vrouwen, piepjonge tieners en zelfs kinderen als zelfmoordterroristen, zelfs dan leidt dat niet tot verontwaardiging, een morele veroordeling, tot kritiek of een gewetensonderzoek. Zowel de Arabische als de Europese politici en opiniemakers hebben daar een pasklaar antwoord op: het is allemaal de schuld van de joden zelf. Zij hebben die arme, onschuldige, vredelievende Arabieren tot wanhoop gedreven, en zij moeten nu toegevingen doen om de situatie te ontmijnen. Zelfs de moorden van de Arabieren zijn de schuld van de joden. We worden zo vaak ondergedompeld in dat discours, dat we misschien niet meer zien hoe pervers en hatelijk het is. Zoals een goudvis de bokaal niet ziet waar hij in rondzwemt.


Zondebokken

Misschien ergert de lezer zich aan die lange uitwijding over Israël en de “Palestijnen”. Misschien vraagt hij zich af wat dat met ons te maken heeft?
Met Europa? Met het feit dat wij in ons eigen vaderland door islamitische immigranten worden verdrongen? Met de schrikbarende criminaliteit, met de geleidelijke islamisering?

Het lijken twee verschillende werelden te zijn. Maar schijnt bedriegt. Beide verschijnselen zijn twee facetten van dezelfde Eurabische ideologie.

Hoe reageren de media en de politieke wereld bij ons op wreedheden van moslims in onze samenleving?
Als allochtone jeugdbenden groepsverkrachtingen plegen in Brussel? Als Marokkaanse inbrekers een oud vrouwtje doodmartelen om haar spaarcentjes? Als een Turkse moordenaar in Gent een gehandicapte foltert tot hij het nummer van zijn betaalkaart geeft? Als leraressen in de school worden aangerand? (Red. het lijstje met slachtoffers is ondertussen al veel langer…) Hoort men dan niet een bijna identiek discours? De schuld wordt nooit bij de daders zelf gelegd, nooit bij de cultuur waaruit zij zijn voortgekomen, nooit bij de islam waarmee ze van kindsbeen af zijn geïndoctrineerd. Het is altijd de schuld van de Vlamingen, die de onschuldige, vredelievende, goedbedoelende islamitische jongeren tot wanhoop hebben gedreven met hun racisme en hun openlijke of verdoken discriminaties op de arbeidsmarkt, in het onderwijs of op de woningmarkt. Het zondebokmechanisme dat in het Nabije Oosten tegen de joden gericht is, wordt hier tegen ons toegepast. Zelfs de misdaden die Marokkanen plegen, zijn eigenlijk de schuld van de Vlamingen.

De invulling verschilt, maar het is duidelijk hetzelfde mechanisme, en er schuilt dezelfde Eurabische ideologie achter. Niet alleen in Vlaanderen, maar in heel Europa.


De enige vluchtelingen?

Op bevel van de Arabieren hebben de Europese politici en opiniemakers die groteske uitvergroting van het Palestijnse probleem kritiekloos overgenomen. Zij verkondigen nu unisono dat de “Palestijnen” het middelpunt van het geopolitieke universum zijn. Als men niet beter wist zou men denken dat zij het enige volk ter wereld zijn dat nog geen eigen staat heeft, dat ooit grondgebied heeft moeten opgeven, dat ooit geconfronteerd werd met een vluchtelingenprobleem.

Natuurlijk is er een Palestijns probleem. Maar als men het nuchter bekijkt, zonder zich te laten meeslepen door de Arabische hysterie, dan is dat maar een heel klein en onbelangrijk probleem. Het is niet eens van dezelfde orde van grootte als dat van de Sudeten-Duitsers, of van de Duitse vluchtelingen uit de gebieden die na 1945 Tsjechoslowaaks, Pools of Russisch werden. Bij de vlucht uit de vlucht uit die oostelijke gebieden zijn minstens duizendmaal meer mensen vermoord dan bij de verdrijving van de Arabieren uit Israël in 1949.

De Europese Unie zou er zelfs niet aan denken de Duitsers te steunen als zij de terugkeer zouden eisen van… nee, niet alleen van die vluchtelingen zelf, maar ook van hun miljoenen nakomelingen. Maar men steunt wel de Arabieren als zij zo’n absurde eisen stellen aan Israël. En het is al helemaal ondenkbaar dat de Europese Unie druk zou uitoefenen op Polen, Tsjechië of Rusland om die geannexeerde gebieden aan Duitsland terug te geven in ruil voor een vredesverdrag.
Dat zou geen recept zijn voor een duurzame vrede, maar voor een eeuwigdurende oorlog. Zelfs die vergelijking loopt trouwens mank, want de Duitsers hebben veel meer en veel oudere rechten op die gebieden dan de Arabieren op het grondgebied van Israël, Judea of Samaria.
En zij zouden de Russen, de Tsjechen of de Polen in de betwiste gebieden zeker niet afslachten. Maar dat terzijde.

En om de analogie nog verder door te trekken: waarom beschouwt men de vlucht van enkele honderdduizenden Arabieren in 1949 als een verschrikkelijke tragedie, maar geeft men nooit een kik over de honderdduizenden joden die in de daarop volgende jaren uit islamitische landen moesten wegvluchten voor pogroms en vervolgingen?

Men zou ook recentere tragedies in de weegschaal kunnen leggen.
De Biafranen, de Tsjetsjenen, de Tibetanen, de christenen in Soedan, de Koerden en de inwoners van Darfur hebben meer geleden dan de “Palestijnen”.

Van elk van die groepen zijn er veel meer mensen gedood en veel meer op de vlucht gedreven. En zij hebben óók nooit een eigen staat gekregen.
Maar geen haan die ernaar kraait. Biafra is vergeten.
Tibet wordt niet beschouwd als een politiek probleem dat de wereldvree bedreigt. De Europese staten drijven handel met China zonder daar ooit een breekpunt van te maken.
Idem dito voor Rusland en Tsjetsjenië. Wat hebben de Palestijnen meer dan al die andere slachtoffers van al die andere conflicten? Niets natuurlijk. Maar zij zijn wel het paradepaardje van de Arabische propaganda geworden, het brandpunt van de islamitische haat tegen Israël, het jodendom, de Verenigde Staten en tenslotte tegen heel de westerse wereld.

Het is een psychopathisch en waanzinnig wereldbeeld. Maar de Eurabische politici en opiniemakers hebben dat wereldbeeld wel volledig overgenomen. Kan men hiervoor een andere verklaring bedenken dan een luizig compromis tussen de Europese politieke kaste en de Arabieren? Kan men anders verklaren waarom de Europese politici alle soorten nationalisme des duivels vinden, behalve het Palestijnse? Waarom zij spuwen op het christendom, maar knielen voor de islam?


Antichristelijke dimensie

Want project Eurabia heeft ook een religieus aspect. Sinds de val van de Sovjet-Unie zijn er nog twee grote antigodsdienstige machtsblokken in de wereld: de Europese Unie en communistisch China. Het antireligieuze en antichristelijke karakter van de Europese Unie kwam het duidelijkst tot uiting bij de discussie over de Europese Grondwet: onder druk van fanatieke secularisten werd daarin elke verwijzing naar God, het christendom of de joods-christelijke traditie geschrapt. Maar diezelfde Europese Unie, die al even atheïstisch en antichristelijk is als de Franse revolutionairen en de bolsjewieken, is wel vol lof over de islam.
De enorme bijdrage van het christendom, en in ruimere zin de joods-christelijke traditie, aan de wording van de Europese beschaving werd glashard ontkend. Maar de minimale rol van de islam wordt buiten proportie uitvergroot en verheerlijkt. En de zwarte kanten ervan worden doodgezwegen of glashard ontkend.

De moslims erkennen dat Jezus een profeet is, en zij erkennen zelfs Abraham en Mozes. Hoe multicultureel, hoe vriendelijk, hoe verdraagzaam vergeleken met de joden en de christenen die niet eens Mohammed als profeet willen erkennen!
Ach, hoe mooi toch! Men kan er een rooskleurige karikatuur van maken. Maar in werkelijkheid gaat het helemaal niet om een goedwillende erkenning. Het is een soort religieuze onteigening.
De moslims stellen Abraham, Mozes, Maria en Jezus voor als moslims avant la lettre.

Daarmee ontzeggen zij het jodendom en het christendom elke legitimiteit: zij hebben zich slechtst als afzonderlijke godsdiensten ontwikkeld door de oorspronkelijke islamitische leer te vervalsen. Historisch gezien staat het vast dat de islam pas in de zevende eeuw van onze tijdrekening is gesticht. Maar de moslims cultiveren een revisionisme dat teruggaat tot de schepping van de eerste mens: zij beweren dat zelfs Adam al een moslim was. Zij beweren zonder blikken of blozen dat de koran al bestond vóór het heelal werd geschapen, en dat de islam de oorspronkelijke godsdienst van de mensheid was. Pas daarna hebben joden en christenen de ware islam uitgeroeid en de oorspronkelijke boodschap vervalst in hun bijbel en hun evangelies. Dank zij de openbaring van de engel heeft Mohammed de tekst van de koran opnieuw te horen gekregen, en daardoor kon hij die joodse en christelijke ketterijen doorzien en afwijzen, en de islam in zijn volle glorie herstellen.

Zo’n interpretatie is geen blijk van tolerantie. Het is een sluwe manier om religieuze vijanden met huid en haar op te slokken.
Wij zouden dat onteigeningsmechanisme toch moeten herkennen uit onze eigen geschiedenis? Als belgicisten beweren dat Rubens en Van Eyck Belgische schilders waren, is dat dan uit vriendelijkheid? Is dat dan een toenadering tot de Vlaamse beweging? Of is het een poging om Vlaams cultureel erfgoed symbolisch te onteigenen? Om onze geschiedenis te vervalsen en ons te beroven van grote historische figuren?


Onze Arabische leermeesters

In september 1991 hield de Parliamentary Assembly van de Raad van Europa, de PACE, een colloquium over de bijdragen van de islam tot de Europese beschaving. De rapporteur, de Spaanse socialist Lluis Maria de Puig, vatte het in zijn slotmemorandum als volgt samen: “… zowel de rapporten als onze discussies daarover bevestigde de enorme invloed van de islamitische beschaving op de West-Europese culturen. Het is een vaststaand feit dat we – in een brede waaier van filosofie, wetenschappen, kunst, architectuur, stadsplanning, geneeskunde, taal, dagelijks leven en tenslotte cultuur – de geschiedenis van Europa niet kunnen verklaren zonder rekening te houden met alles wat van islamitische oorsprong is.”

Een tekst opgesteld door de secretaris-generaal van de Nationale Raad voor Arabische Cultuur sloot daar naadloos op aan: “We moeten de redenen blootleggen die geleid hebben tot het verbergen van de Arabische bijdrage bij de opbouw van de hedendaagse beschaving. […]
Iedere deelnemer aan dit colloquium zal begrijpen hoe belangrijk een herziening van die historische concepten en gezichtspunten is, want de contacten tussen de moslims en Europa hebben in het verleden geleid tot de meest ernstige gebeurtenissen, zoals de kruistochten, Europees kolonialisme, de stichting van de staat Israël en, als laatste, de Golfoorlog.”


De Europese bureaucratie heeft tientallen soortgelijke rapporten opgesteld…
In de islamitische visie is de Europese beschaving slechts tot stand kunnen komen omdat de barbaarse westerlingen in de paleizen van Al Andaluz aan de voeten van islamitische geleerden mochten zitten om naar hun wijsheid te luisteren en hun boeken te kopiëren.
Die visie wordt in de Eurabische ideologie grotendeels overgenomen. Men herkent hier dezelfde mechanismen van geschiedenisvervalsing en onteigening van het verleden die we ook in het religieuze domein hebben gezien: de westerlingen hebben in cultureel, religieus of wetenschappelijk opzicht nooit iets voortgebracht waar ze trots op kunnen zijn.
Zij hebben alles aan de moslims te danken.

Terwijl het in werkelijkheid juist andersom was: de islamitische cultuur heeft alleen een bloeiperiode gekend doordat ze kon parasiteren op de verworvenheden van oudere niet-islamitische culturen, vooral Perzië, Byzantium en Indië.
Het is puur revisionisme. Maar het is wel de officiële Eurabische doctrine, die ook in alle niveaus van ons onderwijs is doorgedrongen. De huidige verheerlijking van de islam, waarmee we voortdurend om de oren geslagen worden, is een bijna letterlijk overname van het Arabische wereldbeeld.
En terzijde: Kazachstan diende in 1999 bij PACE een verzoek in om waarnemer te worden. Het officiële antwoord van PACE was dat Kazachstan zelfs een verzoek tot volwaardig lidmaatschap mocht indienen, omdat het gedeeltelijk in Europa lag, maar dat het land op dit moment geen enkele status kon verkrijgen gelet op het gebrek aan democratie en mensenrechten. Noteer dus: PACE wil zelfs een islamitisch Aziatisch land als Kazachstan eventueel tot de Europese Unie toelaten.


Gearabiseerde universiteiten

Herinnert U zich de flamboyante professor Vermeulen nog? Hij was één van de beste islamologen van Europa, hij werd alom gerespecteerd en hij kon nog ongezouten kritiek leveren op de islam. Zelfs toen De Morgen een ware hetze tegen hem ontketende, krabbelde hij niet terug. Maar intussen is professor Vermeulen op pensioen, en zijn opvolger is Ali Zemni van het beruchte Center for Islam in Europe.

Dit is geen alleenstaand feit. Het is symptomatisch voor een evolutie die zich onder impuls van de Eurabische kaste aan alle universiteiten in heel Europa heeft voorgedaan: islamologie mag alleen nog gedoceerd worden door moslims.
Er zijn nog uitzonderingen, maar ze zijn heel schaars.

Westerlingen worden geacht geen cursussen over de islam te kunnen geven, zelfs niet als ze specialisten zijn met voortreffelijke kwalificaties.
Stel U voor dat men die regel veralgemeende: dat cursussen over het communisme alleen gegeven zouden mogen worden door echte communisten, en lessen over het nationaal-socialisme alleen door echte nazi’s…

Maar maak U niet ongerust: die bizarre logica wordt alleen toegepast als het om de islam gaat. Een inconsequentie die zeer verdacht is. Professor Vermeulen zelf wees fijntjes op de absurditeit daarvan door te zeggen dat beste specialisten inzake olifanten nochtans zelf geen olifanten waren.
En de beste gynaecologen zijn soms mannen. Men kan zich niet voorstellen dat àl die Britse, Franse, Duitse, Italiaanse… islamologen en arabisten zomaar zonder slag of stoot hun leerstoel hebben opgegeven en hun carrière hebben laten fnuiken om plaats te maken voor moslims. Als zoiets aan vrijwel àlle universiteiten in vrijwel àlle Europese landen gebeurt, dan moet daar een sturing van hogerhand achter zitten. Dat kàn gewoon geen spontaan proces zijn. Het is bijna steeds een subtiele mengeling van politieke druk en oliedollars.


Recente Eurabische zet

Frankrijk en Spanje willen al lang arbeidskrachten van buiten de EU ronselen. Vooral in landbouw-, bouw- en schoonmaakbedrijven zou men laaggeschoolde seizoenarbeiders goed kunnen gebruiken. Beide landen dringen bij de EU aan op een regeling die dat wettelijk mogelijk moet maken. Dat zou dan de deur op een kier moeten zetten voor het versoepelen met de immigratiewetten. Europees Commissaris Louis Michel onderhandelde onlangs in Mali over de oprichting van een eerste Europees “jobcentrum”. Potentiële immigranten zouden daar terecht kunnen voor visa, verblijfsvergunningen en arbeidscontracten.

Ten eerste is het absurd dat men nieuwe arbeiders in het buitenland gaat zoeken, terwijl de sociale zekerheid in àlle Europese landen miljarden stempelgeld moeten uitbetalen aan tientallen miljoenen werklozen. Daar loopt duidelijk iets verkeerd. Ofwel betaalt men in de landbouw, de bouw en de schoonmaakbedrijven te lage lonen uit, ofwel is het voor werklozen te gemakkelijk een job te weigeren, ofwel is het verschil tussen het loon en de werkloosheidsuitkering te klein. Maar dat zijn allemaal problemen die men kan oplossen zónder buitenlandse werknemers te importeren.
En ten tweede, zelfs àls men vindt dat het tekort aan arbeidskrachten in sommige sectoren zo nijpend is, dat het alleen opgelost kan worden door buitenlandse werknemers te laten overkomen…

Ik geloof dat niet, maar àls men het gelooft, waarom laat men die werknemers dan niet uit de nieuwe lidstaten in Oost-Europa komen?
< Een Pools europarlementslid vatte het als volgt samen: “Dit is vreemd, een beetje gek zelfs. Miljoenen mensen uit een aantal lidstaten willen met plezier een aantal vacatures in de oude EU invullen, maar die blijven dat blokkeren. Voor Afrikaanse migranten staan ze plots wel open.” Terwijl niemand toch in ernst kan beweren dat de Polen meer problemen zullen veroorzaken dan de Afrikanen, of dat zij moeilijker te integreren zullen zijn.

In Mali is 90% van de bevolking islamitisch. De meeste Polen zijn katholiek, en ze maken deel uit van dezelfde overkoepelende Europese beschaving als wij.
Maar de EU zet nog liever haar deuren open voor Malinese moslims, dan voor katholieke Polen. Vreemd? Gek? Nee hoor, vanuit Eurabisch perspectief is het volkomen logisch.


15:14 Gepost door Janice Laureyssens in Algemeen | Permalink |  Facebook |

Commentaren

Het is de grote verdienste van Bat Ye'or dat zij de grote zwendel tussen Europa en de Arabische wereld wereldkundig maakte en dat zij 'onze' lafhartige politici aanklaagt. Goed ook dat blogs als deze de mensen trachten te informeren over dit enorme schandaal. Maar ik kan Bat Ye'or niet helemaal gelijk geven. Hoewel ik geen bijzondere affiniteiten heb met de Palestijnen (zeker niet met terroristen die kinderen gebruiken voor hun doeleinden) vind ik dat ze het Palestijns-Israëlitisch conflict te eenzijdig benaderd. Niet verwonderlijk overigens, gezien haar achtergrond. Momenteel lees ik 'De Israëllobby', een boek geschreven door twee Amerikaanse professoren, die zeker niet van anti-semitisme kunnen beschuldigd worden (al gebeurde dat uiteraard wel), maar die een genuanceerd en onbevangen beeld van heel de situatie schetsen. Ook zij vinden het Palestijnse terrorisme tegen de joodse bevolking in Israël gruwelijk, maar zij maken van de joden geen heiligen. De joodse staat is ontstaan uit terrorisme, zie Yitzhak Shamir en Menachem Begin. Zij wilden het liefst een volledig joodse staat, waaruit alle Palestijnen verdwenen. Dus wat wil je: de Palestijnen die er woonden moesten plots de baan ruimen voor een volk dat beweerde dat die bepaalde lap grond aan hun beloofd was (door wie eigenlijk?). Zo een toestand leidt onvermijdelijk tot verzet! Ben Gurion merkte in 1937 op dat hij, als hij een Arabier zou geweest zijn, 'nog feller, bitterder en wanhopiger' in opstand zou komen tegen de joodse immigratie. Volgens de schrijvers van de 'Israëllobby' toonden Israëlische geleerden ook aan dat 'er bij de oprichting van Israël in 1948 duidelijk etnische zuiveringen plaatsvonden, waaronder executies, massamoorden en verkrachtingen door joden'. Etnische zuiveringen door joden, slechts drie jaar na het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog!
Mijn mening is dus dat heel het verhaal niet zo zwart-wit is als het misschien lijkt: enige zin voor nuance vind ik wel op zijn plaats.

Gepost door: Willem | 30-06-08

Door wie hen dat land beloofd was? (Indien ze er al niet duizenden jaren waren...) - door dezelfde die in Mohammed's oor heeft gefluisterd dat er nooit meer een ongelovige mag heersen over een land dat ooit onder islamitisch bestuur was. En dat was het na de Ottomaanse verovering.

Maar zeg eens eerlijk... de Palestijnen die werden verwittigd door hun Arabische broeders en Israël zijn ontvlucht twee dagen voor de aanval en de anderen die om de één of andere reden het land werden uitgezet waren met ongeveer 600.000. Nu willen ze met 4 miljoen terugkomen. En iedereen weet dat ze de joden willen uitroeien, zou jij dat riskeren als je daar zou leven? Israël heeft evenveel inwoners als Vlaanderen, indien er hier 4 miljoen Arabieren zouden binnenvallen met de bedoeling ons te verjagen of uit te moorden dan hoop ik dat ze die hier ook nooit binnenlaten!

En waarom hebben de Palestijnen in al die jaren niet hetzelfde opgebouwd op de gronden waar ze nu leven? Er is toch plaats genoeg? Waar nu Israël ligt stond toch ook niets.

Als de moslims massaal in andere landen gaan leven, dan spreekt men van immigratie, dan moeten we tolerant en verdraagzaam zijn. Als joden op Arabisch gebied gaan leven spreekt men van kolonisatie en worden ze vervloekt en beschimpt door de rest van de wereld. Ik zie inderdaad in dat enige zin voor nuance op z'n plaats is, maar dan wel aan alle kanten.
Want misschien weten de meesten het niet, maar de Arabieren kregen maar pas interesse in dat stukje land nadat er al heel wat joden waren bijgekomen die met succes het land opbouwden. Onder Ottomaans bestuur was het zo goed als onbewoond.

En stel nu dat het de Turken zou zijn gelukt in 1683, en niet voor de poorten van Wenen zouden zijn teruggeslagen, maar dat ze effectief Wenen zouden hebben veroverd. Zouden ze dan nu nog steeds recht hebben op Wenen, ook al zouden er maar een paar Oostenrijkers zijn blijven wonen? Zouden de inwoners en hun nakomelingen die toen verjaagd werden nu geen recht meer hebben om terug te keren en te claimen wat ooit van hen was?
Waarschijnlijk niet in deze politiek correcte wereld, want dat is ongeveer hetzelfde als wat er met het Servische Kosovo gebeurde.

Gepost door: Janice | 01-07-08

De joodse geschiedenis speelde zich van 70 na Christus tot einde 19de eeuw helemaal af buiten wat zich nu Israël noemt. Gedurende 18 eeuwen zullen er dus wel niet veel joden geleefd hebben op dat lapje grond. Logisch dus dat er andere volkeren de plaats innemen. Begrijpelijk ook dat na zo een lange tijd de Palestijnen zich niet zomaar laten wegdrummen. Ik verwijs hier weer naar de woorden van Ben Gurion: in hun plaats zou hij nog heftiger gereageerd hebben.

600.000 Palestijnen die om 'een of andere reden' het land werden uitgezet: wat was die reden dan wel? Waren dat allemaal terroristen: vrouwen, kinderen en bejaarden incluis?

En dan de manier waarop: executies, massamoorden en verkrachtingen, kortom etnische zuivering. Nogmaals: ik voel me niet verbonden met de Palestijnen en nog minder met de islam en ik heb nooit enige sympathie gehad voor bijv. Arafat of de PLO, maar wat de joden met de Palestijnen hebben gedaan kan toch ook niet?

En ik moet zeker niet overtuigd worden van de hypocrisie van de politiek-correcten: het is niet omdat ik geen Eurabië wil dat ik geen kritiek op het gewelddadige gedrag van Israël mag hebben. Maar het is ook waar dat moslims maar al te graag met de vlag van Palestina staan zwaaien om hun frustraties af te reageren. Dat ze het ginder uitvechten, maar niet hier, al hoop ik wel dat ze het ooit eens geraken. Maar na zovele jaren terreur en verschrikking, langs beide zijden, denk ik dat het nog niet voor morgen zal zijn.

Gepost door: Willem | 01-07-08

Het Westen zou beter wat minder stoken en onze en vooral ook de Britse roodgekleurde pers wat minder leugens vertellen. Dat zou al een stuk helpen. Hamas en Hezbollah hebben de beste propaganamachine ter wereld en worden betaald door Iran, Syrië en Saoedi-Arabië.

Buitenlandse pers en prive berichten:

Dear Janice,

The media report that Israel enforces a blockade of electricity, fuel, food and medicine against Gaza. But this claim is nothing more than Hamas propaganda. Israel continues to provide aid to the Gaza strip, even when Hamas attacks the very crossings through which the aid is delivered.

"Rockets and mortars are still flying from Gaza into Israel despite the "cease-fire." Hamas even attacks the crossings through which Israel attempts to deliver aid. Yet, many in the media continue to report the claim that Israel is enforcing a "siege" on Gaza as a form of collective punishment. This claim is nothing more than Hamas propaganda."


Once again the media is misreporting the news, and we need your help now to counter the claims.
The media still refer to a "cease-fire" while rockets continue to be launched into Israel. Hundreds of articles have reported on the Israeli "blockade" of Gaza. Editorials suggest that Israel is acting "inhumanely" by denying Palestinians in Gaza electricity, fuel, food and medicine.
HonestReporting has documented that these charges are no more than crude Hamas propaganda, which has made its way into the mainstream press, and we need your help in getting the truth out.
Israel -- facing daily attacks (even with the current "cease-fire") -- attempts to send electricity and humanitarian aid into Gaza every day. Yet Hamas either steals that aid or attacks the crossings to prevent the aid from getting through. As they make their own people suffer, they cry to the media that Israel is to blame!





Gepost door: Janice | 02-07-08

Concept van Europese Unie uitgedacht door de Nazi's Volgens de International Currency Review wortelt het Verdrag van Maastricht in het Duitse denken van de vorige eeuw; waar nationale belangen dienen voor te gaan voor de belangen van grotere, boven de staten agerende politieke eenheden. Het is goed te realiseren dat dit uiteindelijk uitliep op de Eerste Wereldoorlog. "Het Verdrag van Maastricht vernietigt de souvereiniteit. Er zijn praktisch geen verschillen tussen het Europa van Maastricht en de economische blauwdruk voor Europa zoals die toendertijd werd voorgesteld."

Gepost door: stradi | 05-07-08

Ik ben eens gaan kijken naar www.stelling.nl (zie stukje van Stradi). Daar staat ook te lezen: "Overigens waren de nazi's de eersten die natuurparken in Europa instelden; dit alles op uitdrukkelijk verzoek van Hitler." Schandalig, hoe haalde hij het in zijn hoofd om natuurparken te crëeren!!? Het is toch beter om alles te verkavelen en vol te bouwen met fermettekes zeker!?

Maar eigenlijk wou ik reageren op het laatste stukje van Janice. Want ik ben ook eens gaan kijken naar HonestReport: een puur joodse webstek, zo blijkt, goed gerelateerd met het Amerikaans-joodse AIPAC. Natuurlijk mogen Israëli's hun versie van de feiten geven, maar daar tegenover staan waarschijnlijk de Palestijnen met een andere versie. Wie heeft er dan gelijk? Beide zijden zullen wel flink hun best doen om zichzelf tot slachtoffer te verheffen en de ander te demoniseren, wat de natuurlijkste zaak van de wereld is: dat gebeurt overal. En dat Hamas en Hezbollah propaganda voeren en daarbij nog zwaar gesponsord worden: dat is toch ook niet uniek? Zijn de Israëli's dan armoezaaiers die nog met een stencilmachine moeten werken misschien?

Ben Gurion vertelde in 1956 aan Nahum Goldmann, de voorzitter van het World Jewish Congres: " Als ik een Arabische leider was zou ik nooit een akkoord sluiten met Israël. Dat spreekt vanzelf: we hebben hun land afgepakt. Natuurlijk heeft God het wel aan ons beloofd, maar wat doet het er voor hen toe? Onze God is niet die van hen. Wij komen uit Israël, natuurlijk, maar dat was tweeduizend jaar geleden, wat kan hun dat schelen? Er is sprake geweest van anti-semitisme, de Nazi's, Hitler, Auschwitz, maar was dat hun schuld? Ze zien maar één ding: wij zijn hierheen gekomen en hebben hun land geroofd. Waarom zouden zij zich daarbij neerleggen?"

En Berl Katnelson, een nauwe bondgenoot van Ben Gurion zei: "De zionistische onderneming is een zaak van verovering".

Als joodse leiders het zelf gezegd hebben dat ze de Palestijnen hun land hebben afgepakt: wie is er dan begonnen met stoken?

Gepost door: Willem | 07-07-08

De commentaren zijn gesloten.