13-01-10

'Arm Wallonië'

thepromisedland1










Op Canvas loopt momenteel een interessante documentaire over Vlamingen die begin vorige eeuw tot een flink stuk in de jaren ’50 naar Wallonië trokken om te werken.
Maar ik denk dat Pascal Verbeken andere reacties zal krijgen dan hij verwacht.

Heel wat mensen, waaronder zelfs kinderen, werkten er voor boeren op het land. De nog levende getuigen die er in de jaren ’20 gingen werken als seizoenarbeiders vertellen een allesbehalve rooskleurig verhaal.
Ze waren er ‘les sale Flamand’ en als vorm van racisme kon ook deze uitspraak tellen: "Les Flamins sont pas des gins." (Vlamingen zijn geen mensen).
Vlamingen werden er dan ook vaak behandeld als beesten en moesten soms werken als slaven. Ze moesten mee met de dieren in de stallen op stro slapen of in een hok met enkel bedden voor de hele familie en een stoof onder een dak van golfplaten. Sommigen konden dan weer terecht ergens op een vies zolder-of kelderkamertje.
Van hygiëne was geen sprake, ze moesten zich wassen in een emmer water.
Eten kregen ze ook niet veel. Een man vertelde dat hij als kleine jongen naar de boerin ging en zei: “Als wij varkenseten krijgen, zullen we ons ook gedragen als varkens”. Ze kregen daarna wel beter eten, maar hij kreeg van zijn moeder een flinke bolwassing, want als ‘slaaf’ sprak je niet op die manier tegen je meesters!!
In feite kon hun situatie best vergeleken worden met de zwarte slaven op de katoenplantages in VS, maar in plaats van katoen, waren het bieten. Na elk seizoen kwamen de kinderen terug met handen die krom stonden van het zware werk en kapotte knieën van over de grond te kruipen.

Heel wat Vlaamse mijnwerkers bleven in Vlaanderen wonen en trokken elke morgen om kwart na drie op weg naar de kolenmijnen voorbij Charleroi om ’s avonds doodmoe terug te komen.

In het begin van de jaren ’50 nam het aantal Vlamingen geleidelijk af en namen Italianen hun plaats in. Maar het begon maar pas te beteren na het zware ongeval in de koolmijn te Marcinelle in 1956.
In Marcinelle brak toen diep onder de grond een felle brand uit en 275 mijnwerkers zaten als ratten in de val. Slechts 13 mensen overleefden de ramp. Bij de slachtoffers, van wie meer dan de helft Italianen, waren ook veel Vlamingen. Toen bekend werd dat de mijn zeer onveilig was, liet ook de Italiaanse overheid niet meer toe dat er nog Italianen als gastarbeiders naar België kwamen.

De toenmalige regering (Achille Van Acker) begon te beseffen dat er niet enkel in Wallonië een economie moest zijn en zijn opvolger Gaston Eyskens maakte er werk van.Tien jaar later herrees Vlaanderen uit de armoede en de jaren ’60 worden dan ook wel eens terecht de ‘de gouden jaren’ genoemd’.
Ondertussen was men na WOII begonnen aan het uitwerken van een sociale zekerheid dat tegen het einde van de jaren ’70 op punt werd gezet.

Ondertussen zakte de economie in Wallonië in elkaar door het verdwijnen van de kolenmijnen en de staalindustrie. Maar geen enkele Waal, (al dan niet met een Vlaams verleden) wil naar Vlaanderen komen werken ondanks de veel betere omstandigheden tegenwoordig.

Ze hebben het natuurlijk ook niet echt nodig want ze hebben de sociale zekerheid en de jaarlijkse miljardentransferten vanuit Vlaanderen naar Wallonië.

Hadden de Vlamingen en hun kinderen daar vroeger ook kunnen op rekenen, dan was hun veel leed bespaard gebleven.

Belgicisten denken dat wij de Walen iets verschuldigd zijn… dat snap ik niet. Zijn de Afro-Amerikanen de blanken in de VS iets verschuldigd??

04:18 Gepost door Janice Laureyssens in Algemeen | Permalink |  Facebook |

Commentaren

Aan de aanpak.... van dat filmpje, én aan het artikel hierboven, kan men onmiddelijk merken dat Jullie "stadsmussen" zijn
Het leven in "hartje Vlaanderen" was indertijd EVEN hard. Er waren toen geen vangnetten; werkloosheidvergoeding bestond niet: "geen werk? geen vreten", zo simpel, eenvoudig en ongecompliceert was het. Daardoor waren er ook zoveel migraties van "seizoenarbeiders".
In de lente & zomer werkten massa's volk in de steenbakkerijen. Mannen, vrouwen, en zèlfs kinderen hielpen mee om klei aan te brengen (meestal met houten kruiwagens); de jongste kinderen moeten "stenen afdragen", t.t.z.: de mannen vormden de stenen in houten "mallen", zij werden dan uitgekapt, en die kleintjes moesten die gevomde stenen naar een zonnige plaats brengen om die éérst gedeeltelijk te laten drogen.
Van énig onderwijs tijdens die periode, was géén sprake; de veldwachters gingen (dagelijks) naar iedere steenbakkerij om de namen van de kinderen te noteren, want...voor iedere dag dat er een kleine afwezig was op school, MOEST de vader dan (in de kalme periode) IN DE NOR !
Bij de "oogsters"moesten de kinderen ook helpen om het afgemaaide koren te binden én dan te stapelen in "garven". Die oogstarbeid(ers/sters) trokken ook van de éne boerderij, naar de àndere, ook zij sliepen in het stro van schuren.
Ooit de film gezien :"De Vlasschaart" ? Dààr moest men, in tegenstelling met de tarweoogsters, zelfs nog het vlas klasseren in het Leiewater.
Met het "kabeljauwseizoen", vertrokken de visserboten naar Ijslandse wateren, voor minstens...zes maand. Geen ènkel schip liep een haven aan, tenzij om hun lading gepekelde kabeljau af te leveren, en ...wéér vlug verder te vissen,storm of "blet" (kalme zee), het speelde géén rol. Indien er een bemanningslid, bij het "gutten" (ingewanden verwijderen) zich kwetste, stak men de hand ...in de PEKEL om het bloeden te doen stoppen ! Vermits men in drie ploegen werkte, moest ieder bemanningslid, DEZELFDE kooi delen me twee anderen (om plaats te winnen).

Wie zegt nu nog dat zoiets alléén gebeurde door de Walen om de Vlamingen uit te buiten ? Dàt waren ..."de tijden van toen".

Gepost door: Victor Van Vosselaer | 13-01-10

Dat men zei.... "de Vlamingen zijn geen mensen"..is eigenlijk ook niet te verwonderen: zij hadden meestal ook maar half-onderwijs genoten, en de stomste "ongelikte boer" van tegenwoordig, heeft nog "hoofs manieren" tegenover die seizoenarbeiders uit die tijd.
Weten jullie dat, tijdens de eerste wereldoorlog, menig brief afgeleverd werd bij de divisiecommandanten om het VLOEKEN bij de gewone soldaten in te perken? Veel "permis" werden ingetrokken, en veel soldaten MOESTEN zich aanmelden als "vrijwilliger" voor patrouilles in het "niemandsland". Dat soms maar de helft van de patrouille terug binnen de linies kwam, was een pluspunt (wéér zoveel vloekers minder).
Ook degenen die de zondagsmis niet bijwoonden, én degenen die naar de hoeren trokken in boerderijen in een paar kilometer achter de linies, werden geviseerd. (En door àl die pesterijen, is het kiem gelegd voor de Frontbeweging...de eerste vorm van Vlaams eigenheidsgevoel)
In de kalme periodes, sloften de soldaten ook door de loopgraven OP KLOMPEN; ènkel als er bezoek kwam van een fotograaf, zou men al eens een peloton verplicht hebben om "bottines en getten" te dragen.

We moeten absoluut niet beschaamd zijn op onze nederige afkomst. Het (dagelijks) bewijs hoé we ons kleden, beschaafd gedagen, tamelijk luxe-leven, talenkennis, hebben wij toch te danken aan de noeste arbeid van onze voorouders?...en àl dat, in nog geen honderd jaar.

Gepost door: Victor Van Vosselaer | 13-01-10

Victor, ik heb misschien te weinig de nadruk gelegd op de bittere armoede in Vlaanderen, maar de bedoeling was eerder aan te tonen dat Vlamingen niet te lui waren om naar Wallonië te gaan werken en hoe ze daar ontvangen en ondergebracht werden.
Ik vind nog steeds dat wij Wallonië daarvoor geen dank in de vorm van 11 milard per jaar verschuligd zijn.
Ik ben misschien een stadsmus, maar ik weet ook wel hoe het er in de jaren '50 aan toe ging (en dat was al een heel pak beter dan in de jaren '20).

Gepost door: Janice | 13-01-10

spijtig dat er toen nog geen landen bestonden waar immigreren kinderspel was ...steun allerhande , OCMW's , medische verzorging ,kindervergoeding , snel Popsaland wet enz ... We hadden indertijd,bij onze Waalse broeders moeten doen zoals bepaalde bevolkingsgroepen heden ten dage ,een grote smoel opzetten ,vlug gekwetst geraken en eisen stellen,steeds meer eisen.. dan hadden we al lang heer en meester geweest over walonie...De grootste struikelblok was echter de Walen waren toen nog niet zo beschaafd als de Vlamingen nu.... de correcte politiek stond toen nog in zijn kinderschoenen,de woordjes onverdraagzaam en racist bestonden nog niet...heden stelde ik vast dat mij verdere deelname aan het "knackforum" werd ontzegt,vermoedelijk omwille van mijn ideeen over de islam en mijn symphatie voor het VB.
Zou het kunnen dat de hoofdredacteur van knack een "bekeerling" is ?

Gepost door: Rene | 13-01-10

Wat u zegt ! Interessant om lezen (het stukje én de reacties).

Gepost door: Drs. Johan Arendt Happolati | 13-01-10

Onkelinx Vlamingen werden er mss veracht, maar velen vonden er toch een lief en werden straffe franskiljons, zie familie Onkelinx.

Gepost door: Wannes | 13-01-10

Léonard André Léonard, bisschop van Namen, volgt Danneels op! Wat een verademing! Hopelijk gaat ook de inhoud van 'Kerknet', dat nu bijna leest als Indymedia, wat realistischer worden!



De bisschop schreef op 9 juli 2008 in zijn editoriaal op de website van het bisdom Namen[1] en in diezelfde maand in het Nederlandse Katholiek Nieuwsblad[2]dat de Franstaligen af moeten stappen van hun superioriteitscomplex. Hij schreef dat "Als de Franstaligen, die spontaan meer aan de eenheid van België gehecht zijn dan de Vlamingen, willen dat België blijft bestaan, volstaat het niet Belgische vlaggen in de straten te hangen. Ze moeten afstand nemen van hun linguïstieke superioriteitscomplex. Elk volgens eigen sociale rol moeten ze de taal en de cultuur van hun noorderburen leren kennen en ervan leren houden. Dat is de prijs die betaald moet worden wat persoonlijke verantwoordelijkheid betreft, als ze willen dat België een toekomst heeft".

Ook noteert hij: "Vaak voelen de Franssprekende Belgen de Vlaamse eisen aan als agressie. Zonder me uit te spreken op politiek vlak, nodig ik hen echter uit nooit te vergeten dat Vlaanderen gedurende eeuwen heeft moeten vechten om zijn taal en cultuur gerespecteerd te krijgen. Lange tijd was Vlaanderen slachtoffer van Franstalige arrogantie. En de Belgische Staat, ontstaan in 1830-1831, droeg gedurende een eeuw bij tot de actieve verfransing van Vlaanderen. Nu het de welvarendste regio van het land geworden is, wil Vlaanderen duidelijk zijn culturele eigenheid en taalkundige autonomie bevestigen".

Verder schrijft bisschop Léonard dat hij niet denkt dat België zal uiteenvallen, omdat het "Realisme ons oplegt samen te blijven: Vlamingen, Brusselaars, Walen en Duitstaligen. Als het al maanden vergt te onderhandelen over het vormen van een regering, hoeveel jaren zal het dan vragen om de problemen op te lossen die zich stellen bij het splitsen van het land: het statuut van Brussel, het lot van de monarchie, zonder de ontelbare juridische en fiscale problemen te vergeten... Wij zullen samen blijven"

Gepost door: Wannes | 13-01-10

Wannes, dat klopt. De meeste Vlamingenhaters van vandaag hebben een Vlaamse naam. Zij assimileerden zich dan ook binnen amper één generatie.
Walen die naar Vlaanderen komen wonen, blijven niet alleen hun eigen taal spreken, maar eisen dan ook nog het grondgebied op, willen Waalse kieslijsten en willen dan ook nog eens burgemeester zijn.

Gepost door: Janice | 14-01-10

geachte mr Van vosselaer mijn vader behoorde tot die seizoensarbeiders,bedankt om hem een ongelikte boer te noemen wat hij helemaal niet was

Gepost door: verlinden alois | 15-01-10

Natuurlijk niet. Ze waren zelfs te beleefd (en te bang) om te protesteren tegen de inhumane behandeling, tegen het schelden en tegen de verblijven waar je nu zelfs geen hond meer zou in onderbrengen.

Als je ziet hoe Vlamingen nog altijd toegeven aan de Waalse eisen, zoals nu weer met de sluiting van de kazernes, dan zegt dat genoeg over de Vlaamse knechtenmentaliteit.

Gepost door: Janice | 15-01-10

De commentaren zijn gesloten.