14-06-10

Bart De Wever, Acuto homine nobis opus est, qui pervestiget quid sui cives cogitent

Precies één jaar geleden schreef ik over Luc Van Der Kelen en zijn diepe angst voor Vlaams nationalisten.
Even voordien liet van Der Kelen toen weten dat ‘zijn vrouw kreten van ontzetting slaakte als ze hoorde dat Bart De Wever mee in de Vlaamse regering zou zitten’...
Ik vraag mij dus af of de monsterscore die NVA gisteren mocht optekenen en zowat de helft van de NVA in het federaal parlement en de Senaat brengt, de gezondheid van die vrouw niet ernstig heeft geschaad.

In ieder geval is deze monsterscore een geschenk voor Bart De Wever, maar geen gemakkelijke taak zolang hij niet alle traditionele Vlaamse partijen (en de media) kan overtuigen van zijn plannen en goede bedoelingen.

Vanmorgen hoorde ik op de radio nog iemand kwelen over de verkiezingsoverwinning van NVA ... 'dat ze het te danken hadden aan proteststemmen' ...
Hoe is het mogelijk dat ze steeds weer die oude, afgezaagde tactiek gebruiken om de bevolking voor dommeriken te laten doorgaan die in feite niet weten wat ze willen.

Ondanks hij al meermaals heeft uitgelegd dat hij voor de ‘evolutie’ is en niet voor ‘revolutie’, waarmee hij bedoelt dat hij een overgangsperiode via een confederale staat wil in aanloop naar volledige onafhankelijkheid van beide landsdelen, gaan de meeste journalisten er nog steeds van uit dat hij met geweld een revolutie wil ontketenen en België meteen in twee gaat splitsen zonder wederzijds overleg of zonder overgangsperiode.

Dat zou ontzettend dom zijn, want een scheiding moet gebeuren met wederzijdse toestemming om niet in een vechtscheiding verzeild te geraken, maar dat mag geen jaren aanslepen. De staatshervorming moet afgesproken voor de regeertermijn en uitgevoerd worden tijdens.

Dat revolutionair gevoel zal iedereen wel hebben gehad na Madame Non en de baarlijke duivel en Vlamingenhater Maingain, maar bedenk dat er na elke revolutie een tiran aan de macht kwam, dus gesprekken en overleg met de andere kant is nodig. Niet over wat zij ons ‘gunnen’, maar over wat wij hen nog willen geven als steun voor een overgangsperiode in ruil voor onze rechtvaardige eisen.

En aangezien de PS aan de andere kant ook een monsterscore (wat zijn de mensen toch vergeetachtig!) heeft geboekt, zal het, of men dat nu graag heeft of niet, met Di Rupo moeten gebeuren. Als het premierschap voor Di Rupo afhangt om met onze Vlaamse eisen akkoord te gaan, dan moet Di Rupo maar premier worden. Zo benijdenswaardig is die job toch niet.Bart De Wever moet er nu wel voor zorgen dat alle belangrijke ministerportefeuilles in Vlaamse handen blijven zoals o.a. Financies (als het maar geen Freya V.D. Bossche is), Sociale Zaken, Volksgezondheid, migratiebeleid, Begroting, Pensioenen, Werk, Justitie, landsverdediging enz…

Pas na de hervormingen kan dit land aan beide zijden tot rust komen en werken aan de eigen economische vooruitgang, de eigen gezondheidszorg, de eigen pensioenen eigen werkgelegenheid enzovoort, gefinancierd met eigen financies.

Dat Vlaanderen en Wallonië na een splitsing ook nog samen zullen moeten werken en praten is evident. Net zoals we dat nu ook moeten doen met andere Europese landen. Maar goede vrienden worden is altijd nog beter dan in een slecht huwelijk verder wat aan te modderen. Dat het zo niet verder kan in dit slecht huwelijk mag nu toch wel voor iedereen duidelijk zijn, dus laat ons goede vrienden worden die elk zijn eigen beleid en toekomst kan uitstippelen zonder eisen op ‘alimentatie’ van de ex-partner.

En laat ons ook voor één keer eerlijk zijn en toegeven dat het Vlaams Belang al derig jaar aan de weg heeft getimmerd die Bart De Wever nu kan bewandelen en niet in het minst dankzij het cordon sanitaire.

16:33 Gepost door Janice Laureyssens in Algemeen | Permalink |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.